Vooruit met de geit

Met een beetje dubbel gevoel zit ik weer te schrijven. Of is dubbel het juiste woord niet? Anyway: het verhaal gaat verder, want ik ben nog lang niet klaar.

Soms is anoniem helemaal niet meer zo anoniem als je denkt. Zo kwam ik erachter dat mijn blog wordt gelezen door de hoofdrolspeelster van het moment. Dat kan niet de bedoeling zijn, ik wil onder geen enkel beding dat kinderen meekrijgen in wat voor wereld ik zit. Het is voor hun te beangstigend en duister, later pas….als ze groot zijn.

Mijn laatste verhaal op het vorige blog was de spreekwoordelijke druppel. Het onderwerp was zo actueel en daarbij ook zo gruwelijk. Daar moet je niet van willen dat je kind dat leest.
Maar ik kan ook niet ontkennen dat het de waarheid is en dat ik er nog steeds over wil bloggen. Het blijft per slot van rekening mijn verhaal.

Het is veel werk om een heel nieuw profiel op te zetten, laten we het maken van een site met nieuwe domeinnaam niet vergeten.
Ik heb niet veel tijd om rustig aan mijn site te werken. Daarom zal deze site in de loop van de tijd meer gevuld raken.

5 Comments

  • Colin

    1 juli 2015 17:45

    Zo fijn dat je er weer bent!! Hoop dat deze blog anoniem genoeg voor je kan blijven en je kan schrijven wat je wil zonder het idee te hebben dat puberogen meelezen. Mijn pubers weten dat ik blog maar vinden het niet cool om dat te lezen; van oudste in haar eigen denk- en leefwereld snap ik dat, maar jongste zou best wel eens mee kunnen lezen dus daarom schrijf ik zeker niet alles.

  • alice

    1 juli 2015 10:12

    Ben blij dat je niet gestopt bent. Ik blijf je blogjes lezen.

  • kliefje

    1 juli 2015 05:38

    Gevonden!

  • Karin

    30 juni 2015 22:13

    Gelukkig je bent er nog! Ik ben er ook weer!

  • schrijfselsvanmij

    30 juni 2015 20:41

    Ha, je bent er nog! Ik hoop dat je de kracht krijgt om zoveel mogelijk medicatie af te bouwen om zo weer een leven te krijgen dat je wilt en kunt leiden! Ik blijf je volgen 🙂

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: