Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Angst

A

Er zijn van die dagen waar je van weet dat het vanaf opstaan alleen maar slechter kan gaan.
Afgelopen maandag was er zo één.

Toch besloot ik op het rustige tijdstip – 17:30- in mijn eentje boodschappen te doen.
Het fietsen naar de supermarkt verliep goed, alleen vanaf daar werd het geleidelijk aan minder.
“Ik VERTIK het om toe te geven aan mijn angsten’.
Met deze woorden verzette ik stap na stap en pakte ondertussen naar wat ik dacht, de nodige boodschappen.

Nu kan ik op mezelf inlullen wat ik wil; mijn gevoel trekt uiteindelijk aan het kortste eind.
Koortsachtig stond ik om de zoveel meter stil om mijn telefoon te checken. Ik wachtte namelijk op de chef, en ik hoopte dat een bericht van zijn kant wat rust zou brengen.

Neen.

Geen bericht en zeker geen rust. Wat doe je dan? Op dat soort momenten probeer ik zo onopvallend mogelijk ergens in de winkel tegen een muur te leunen en relaxed over te komen. Schijnbaar lukt dat zonder op te vallen want ik ben nog nooit door iemand aangesproken.
Dat is ook weer een soort angst trouwens; aangesproken worden.
Hoe lullig en vernederend zou het zijn als een bedrijfsleider mij aan zou spreken op mijn ‘vreemde’ gedrag?
Ik schreef er al eens eerder over; de angst op te vallen en zodoende ook nog eens extra de aandacht op mezelf te vestigen.

Tegelijkertijd was en ben ik nog steeds ontzettend kwaad, waarop weet ik eigenlijk niet.
Waar is het mis gegaan? waar is mijn zelfstandigheid de deur uit gewandeld en heeft mij alleen thuis achter gelaten?
Waarom heb ik in godsnaam angsten als ik buitenshuis ben? Wat is dat voor onzin?
Hoezo durf ik niet op de (leuke) scooter te rijden die voor de deur staat?
Waarom kan ik NERGENS in mijn eentje naar toe zonder in paniek te raken?
Waarom GVD??!!

Angst beheerst mijn leven en ik HAAT het. Had ik al gezegd dat ik het HAAT??????

Ik mag ook niet boos zijn op mezelf van therapeut, ik ben te hard tegen mezelf.
uhhuh…..wat moet ik anders doen dan? mezelf op de schouder kloppen dat ik zo afhankelijk ben van anderen?

IMG_8237 IMG_8238 IMG_8239

3 reacties

Geef een reactie

  • Een supermarkt… hoe rustig ook… gruwel. Als ik een plek zou moeten noemen waar (mijn) angsten welig kunnen tieren: daar!
    Maf he. Toch inderdaad heel sterk die angst van op te vallen (op een niet gewenste manier), aangesproken te worden, anderen lastig te vallen zelfs – terwijl je er alleen maar hoeft te zijn voor het halen van wat boodschappen.
    Klinkklare onzin, en toch een al te makkelijke ‘valkuil’.

    Je bent zeker te hard voor jezelf.
    Maar ik snap ook waar dat vandaan komt.
    X!

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Your sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.

%d bloggers liken dit: