Beste Pa..

B

Ik zie je en spreek je niet meer zo vaak en eerlijk gezegd vind ik dat ook niet erg. De laatste keer dat ik je sprak, een week geleden was dat op je verjaardag, werd ik namelijk niet vrolijk van je.

Uiteraard snap ik je frustraties. Het leven heeft je nu eenmaal veel citroenen gegeven en nu je richting de 80 gaat wordt het leven nog lastiger. Maar ik heb geen zin meer om al die frustraties aan te moeten horen, die negativiteit….het is nooit anders geweest en ik heb daar geen zin meer in.

Ik kan me niet veel herinneren van tijden dat je thuis was. Je hebt altijd hard gewerkt en op de momenten dat je niet werkte pakte je je fiets om naar je tuintje(s) te gaan om daar wat uren in stilte door te brengen.

Achteraf gezien begrijp ik heel goed waarom je zoveel van huis was, het was daar namelijk ook niet echt leuk. Vooral niet voor mij, ik zat daar namelijk wel met dat vreselijke mens, dat mens waar jij je hele leven al voor op de vlucht bent.

Vluchten kan nu niet meer. Het mens is oud en krijgt steeds meer kwalen – hypochondrisch of niet. Ze heeft haar hele leven al zorg nodig en nu eist ze bijna al jouw tijd op. Je rijdt een paar keer per week met haar op en neer naar het ziekenhuis maar echt beter wordt het niet. Stiekem hopen we allemaal dat ze binnenkort voorgoed haar ogen sluit. Dan kun jij nog wat van het leven maken.

Ondanks dat je kanker hebt gehad bent voor jouw leeftijd best nog vief en sportief. Ik weet zeker dat je je niet zult vervelen. Misschien komen er weer eens mensen bij je langs, ik denk dat ik je zeker kom opzoeken in je huis. Wist je dat het al ruim vier jaren geleden is dat ik bij jullie thuis ben geweest?

Kan ik direct eens zoeken naar wat foto’s van mezelf. Die ene foto die ik heb van mij als baby is wel bedroevend weinig. Er zullen toch nog wel meer verstopt zijn denk je niet?

 

Wordt vervolgt

5 comments

Geef een reactie

  • Poe… Zwaar.
    Ik hoop met je mee op alles waar jij op hoopt.
    Dat het vader-dochtercontact, zij het op het laatste nippertje – maar ook dát kan vreselijk waardevol zijn – er toch nog (meer) komt.
    Omdat ik je dat zo gun – jou, en je vader ook. Want hij mag zien wat een mooi mens hij aan jou mist en gemist heeft.

  • Dit logje komt hard binnen. Ik hoop dat je je vader t.z.t. weer kunt bezoeken om onder andere op foto’s te “jagen”. Oude foto’s kunnen heel leuk zijn. dat gun ik je zo.

  • Moeilijk om de ‘leuk’-knop in te drukken, maar alle begrip voor je verhaal, Nurse.

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: