Borstvoeding en medicijnen

B

Dit wordt een lastig blogje, ik had mij namelijk voorgenomen hier nooit over te bloggen. Maar dingen veranderen en ook zo mijn idee hierover.
Laten we dit verhaal eens beginnen bij het begin, we gaan heel wat jaren terug in de tijd; de geboorte van de puber (mijn oudste)

De puber werd geboren en ik begon direct met borstvoeding, het ging goed, het ging geweldig en na tweeënhalf jaar had ze er geen zin meer in. Ik was ondertussen zwanger van de tiener dus verklaarbaar, dan kan de melk anders smaken. Ik vond het prima, maar had ondertussen ook al een interne studie gevolgd bij de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk en wist daardoor dat een baby en een peuter tegelijkertijd voeden mogelijk was. Zover is het niet gekomen.

Waar de drang bij mij vandaan kwam om zolang borstvoeding te geven is nog niet geheel duidelijk maar na wat jaren therapie lijkt het wel verklaarbaar te worden.

Waar therapie al wel niet goed voor is, niet?

Ik was verheugd dat de borstvoeding bij de tiener goed aansloeg. Oke, dat is niet geheel waar, ik had spruw. Het voeden was een hel, bloed zweet en tranen.
Toen de tiener amper rechtop kon zitten nam haar vader de kuierlatten en ging het met mij helemaal niet goed, gek he?
Helaas moest ik aan de antidep en per direct stoppen met de borstvoeding. Dikke tranen, trauma, praat me er niet van.

Als kadootje bleek ik jaren later met huidige echtgenoot zwanger te zijn van mijn kleuter. Er was toen al lang geen sprake meer van anti dep dus borstvoeding lag voor de hand.
Ook nu weer spruw, wat een ellende, na weken van medicatie en met pijn voeden was alles eindelijk over.

Maarrrrrrrrrr……….toen ging het hélémaal mis met me. Ik moest per direct aan de anti-dep. Door mijn verleden met een postnatale depressie na de geboorte van de tiener zat ik al preventief in het traject van een psychiater die samenwerkte met de gynaecoloog.
Alles was hierop voorbereidt, ook de antiep.

Dit is nogal omstreden. Ik heb dan ook heel veel weerstand gehad toen duidelijk werd waar ik mee bezig was. Er waren mensen die het beter dachten te weten. Ik had op dat moment een groot vertrouwen in psychiater en hij gaf aan dat ik het kon, dus ik deed dat.

Ik ben nu net een jaar gestopt met borstvoeding bij de kleuter. Hij heeft dus drieënhalf jaar aan de tiet gezeten. Hij vond het heerlijk en ik vond het prachtig. De band die tussen ons is opgebouwd in die periode is goud waard, het heeft mij door alles heen getrokken de laatste jaren.
Dat pakt niemand mij meer af.

Nu wil het feit dat er ondertussen een onderzoek is gestart door mijn psychiater naar de gevolgen van borstvoeding en antidep. Het schijnt wereldwijd nog niet gedaan te zijn dus hij loopt voorop. Helaas kon ik er niet meer aan mee doen want ik ben ondertussen gestopt maar ik ben natuurlijk wel heel erg benieuwd naar de uitslagen van het onderzoek.

Vorige week kreeg ik alvast een tipje van de sluier opgelicht, er zijn tot nu toe geen stoffen aangetroffen in de moedermelk, het is zelfs niet te meten.
Is dat geen goed nieuws? Zeker voor alle aanstaande moeders.
Nu weet ik niet of het geldt voor alle anti-dep, er zijn per slot van rekening ontzettend veel soorten.
Het is in ieder geval voor mij wel de moeite waard om te vermelden, hoef ik namelijk niet met terugwerkende kracht een sluimerend schuldgevoel
op te hoesten.

Top!

4 comments

Geef een reactie

  • Het neemt angst en drempels weg – en dat is altijd goed nieuws! (en wat anderen dan nog vinden… prrrt, bemoeizuchtige wijven (het zijn zelden mannen, he? ;-)) houd je altijd. Helaas.)

  • Dat is ook prachtig he? dat er meer vrouwen kunnen blijven voeden ondanks de medicatie. Dat is heel erg goed nieuws!!

  • Los van de aanstaande onderzoeksresultaten; jij hebt destijds je (moeder)hart gevolgd en in vertrouwen en in overleg met de artsen een weloverwogen keuze gemaakt – die ook nog eens super heeft uitgepakt voor zowel peuter als voor jouzelf.
    Maar ik snap dat deze eerste tip van de sluier (de eerste onderzoeksbevindingen) je extra rust geeft rond dit onderwerp, en dat het jouw eigen gevoel (dat het al die tijd goed heeft gezeten) onderstreept.
    Persoonlijk geef ik geen donder om wat de goegemeente denkt te moeten vinden over borstvoeding – en ik hoop dat jij dat ook los kunt laten –, juist omdat het zoiets… per persoon verschillends is, en zo persoonlijk is; wat voor de ene moeder + kind geldt, hoeft zéker niet te gelden voor een andere combinatie moeder + kind. Zoveel omstandigheden spelen mee (de mate van stress, hormoonhuishouding, de eigen wensen, thuissituatie, …); laat iedereen toch alsteblieft de eigen keuzes hierin mogen maken en mekker daar vervolgens niet over – dát zou ik willen uitroepen over de straten. 🙂
    Kortom; je deed het goed, je deed het super. Peuter lijkt me een zeer gezonde vent aan het worden, daarvoor hoef je alleen maar naar hem te kijken. En voor jou hebben die jaren van bv geven een band met hem gesmeed die heel waardevol is. Ik ben natuurlijk geen therapeut, maar díe waarde kan ik ook wel inschatten. 😉
    En zeer goed dat het onderzoek er komt; dat kan voor vele vrouwen met en na jou zóveel betekenen en verschil uitmaken!

  • Hoopvolle onderzoeksresultaten. Als je met een baby/dreumes in een dikke depressie dondert, is er zo veel dat niet kan en niet lukt met je kind. Als bv dan wel kan… kostbaar!

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: