Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Confrontatie

C

Mooi !! Jullie reacties op mijn blog over Sinterklaas.
Wat ik in alle reacties lees is dat jullie Sinterklaas associëren met gezelligheid, familie, spelletjes en alles wat daar verder mee samenhangt.

Ik heb bij geen enkel festijn een positief beeld of warme gevoelens.
Als ik terug denk aan mijn eigen verjaardag dan heb ik daar geen herinnering aan.
Ik kan me niet voorstellen dat ik kinderfeestjes gaf. Of dat er familie voor mij langs kwam.
Ik kan me wel herinneren dat ik bij andere kinderen feestjes vierde.
Dus het is niet een kwestie van een gapend gat in mijn hersenen.

Een kerstboom met de kerstdagen was er ook niet.
En al helemaal geen kadootjes.
Even zien, blijft er dan nog wat over? Paasdagen? Nee, ook geen feest.
Was er dan überhaupt ooit feest?
Mijn conclusie is nee.

Ik vermoed dat het gevoel waar jullie op doelen te vergelijken is met films over kerst, waar ik dan meer mee heb.
Ook omdat ik dat feest zelf vorm heb gegeven de afgelopen jaren.

Toch stak het me ook wel een beetje.
Het hoort allemaal bij het proces waar ik in zit.
Het verwerken van een kutjeugd.
En Mensch, wat wordt alles mij toch steeds meer duidelijk.
Jarenlang heb ik dingen genegeerd en weg gedrukt.
Maar zoals jullie wel hebben meegelezen is er geen houden meer aan.
Alles waar ik niet op zit te wachten komt bovendrijven. Bah!

Eigenlijk is het gewoon niet fair. Dat ik nu gewoon nog een keer volledig door alles shit heen moet om het af te kunnen sluiten.
En daarom ben ik blij dat ik alles zo openbaar van me af durf te schrijven.
En ik ben blij met jullie. Omdat sommige reacties mij verder helpen in mijn eigen proces.

Hoe brengen jullie de kerstdagen door? Wie weet kan ik wat met jullie ideeën doen dit jaar.
Ik moet toch ergens het tij kunnen keren toch?

reacties

Geef een reactie

  • Elk moment kun je het tij keren.
    Maak van elke massale feestdag (kerst, pasen…) – waar je wat mee wílt doen – je eigen versie van het feest.

    Het is natuurlijk een HEEL ander verhaal, maar laatst keek ik de documentaire I am a woman now, van Michiel van Erp (Holland Doc, terug te vinden op uitzendinggemist.nl), over de eerste vrouwen die (in de jaren 70) door zo ongeveer de enige arts die zich daar toen aan waagde werden geöpereerd: van man naar vrouw. Zij kijken nu terug op hun leven. Een daarvan zei: ‘Ik ben geboren in Casablanca.’ (daar is zij als twintiger geopereerd.) Ik vond dat een hele mooie opstelling, een mooie gedachte, en ik moest aan jou denken. Zie het als: een níeuw leven. Namelijk: alles wat nog vóór je ligt.
    Het is heel heftig om nu alles te moeten oprakelen en te moeten herbeleven, omdat je daar doorhéén moet – om jouw jeugd los te kunnen maken van wie je nú bent.
    Maar daar komt een einde aan. Dat einde komt.

    Kus!

  • En ik ben blij met jou. Al jaren!
    Respect voor hoe je het van je af schrijft.

    En eigenlijk… met lieve mensen om je heen is het 365 dagen Sint, Kerst en Haas. Heb geen speciale dag nodig.

    Hier het geluk de Kerst wederom te kunnen ont’vlucht’en. Net als vorig jaar. Daarna mag ik aan de slag met de verhuizing.

    Het mooiste cadeau was dit jaar op 6 november. OTS vrij!

  • Wat een prachtige herinnering heb jij daaraan zeg. Dat is geweldig!
    Heerlijk trouwens dat jouw man zo lekker kan koken 🙂
    jouw herinneringen klinken heel waardevol als ik ze zo lees. Mooi om dat te koesteren 🙂

  • Precies lieve Elke, de spijker op zijn kop! het gaat hem inderdaad om het missen van liefde en gezelligheid. Het warme gevoel wat je kunt hebben als je met elkaar bent en dat het gezellig is.
    Dat alles is mij vreemd.

    Wat een fijne zin: dat ik het mijn kinderen niet moet ontzeggen, vooral liefje klinkt leuk :-), je hebt namelijk helemaal gelijk. xx♥

  • Wat een mooi verhaal, je verteld het zo beeldend dat ik het helemaal voor me zie.
    Ik heb geen idee hoe ze in Azië kerst vieren. Misschien is het juist wel leuk om het in de sfeer van het land te vieren?

  • Wat verdrietig dat jij het zou hebt ervaren. Maar als ik je lees over je kinderen dan is het voor hen anders en ervaren zij wel wat liefde is! Bij ons is kerst vooral een boel verjaardagen achter elkaar. Mijn schoonmoeder is zelfs 2de kerstdag jarig. Ik heb niet een heel sterk gevoel met kerst. Probeer samen met mijn man een invulling te vinden waar we ons fijn bij voelen. En vooral weinig moeten. Soms doen we 1e kerstdag met ons drietjes, soms met mijn ouders, soms met zijn ouders. Manlief kan heerlijk koken en vindt dat ook erg leuk. Kan zich helemaal verheugen om eens wat nieuws uit te proberen waarvoor hij lang bezig is en waar normaal meestal niet de tijd voor is. Kerstboom altijd wel, ik vind die lampjes zo gezellig. Dat herinner ik me nog goed van vroeger. Samen met mama en broer/zus de kerstboom optuigen, mijn moeder deed de lampjes en dan mochten wij de ballen doen. Elk jaar een bal mogen uitkiezen. En dan bij het ontbijt met kerst naast de kerstboom op de bank mogen zitten (normaal altijd aan tafel). En met oud en nieuw (dan stond de boom nog) logeerde mijn oma altijd bij ons. Dan gingen mijn ouders met mijn (veel oudere) broer+zus naar de kerk. Dan zette wij een kerstplaat op, alle lampen uit in huis en samen met oma op de bank kerstliedjes zingen met alleen kerstboom licht. Dat was heel fijn.

  • Ik ben niet zo tuk meer op de eindejaarsfeesten: veel te druk en veel te veel familie op elkaar. Altijd blij als ze voorbij zijn. Ik hou wel van de sfeer in huis: de boom versieren, de lichtjes, de kaarsen, … Het feit dat mijn oudste dochter tussen kerst en nieuw verjaart, maakt het extra leuk.

    Ik vind het heel erg dat jij dit alles ontzegd werd. Het gaat hem niet over kerst of sinterklaas, hé, het gaat hem om het missen van liefde en gezelligheid. Om alles wat leuk hoort te zijn, dat je ontzegd werd. Ontzeg het je kinderen niet, liefje. Probeer het een beetje met een keer leuk te maken. Hou je niet van sinterklaas, geen probleem, maar probeer van de verjaardagen te houden, die speciale andere dagen in jullie leven. Dure kado’s hoeven niet, het gaat hem om de liefde en de gezelligheid die erbij hoort. xxx

  • Wat verdrietig om te lezen dat jij geen mooie herinneringen mee hebt gekregen. Het lukt je vast om die wel aan jouw kinderen mee te geven, want je weet wat je niet wilt.

    Wij vieren kerst vaak bij mijn ouders thuis. Het is er gezellig, mijn oma’s zijn er en mijn vader kan belachelijk lekker koken. Bij mijn schoonfamilie drinken we dan eerst wat of we nodigen ze op tweede kerstdag bij ons uit. Daar vind ik Kerst minder gezellig (oud en nieuw ook), omdat ze daar constant tv kijken en het hebben over wat je allemaal moet zien. Nou, niks dus. Maar dat ben ik.

    Een boom hebben we wel, vinden de kinderen ook leuk en ik houd van de geur van een echte boom. Lekker bont, elk jaar mogen de kinderen één rare bal uitzoeken en zo wordt de boom steeds bonter.

  • Vind het triest als ik het zo lees, die jeugd van jou…

    Kerst, en erger nog, kerstfilms, daar heb ik dan weer helemaal niks mee. Tegenwoordig erger ik me kapot aan al die flauwekul, de kerstmannetjes en lichtgevende rendieren, de commercie, het zoetsappige. Het eten, het gedoe. Het verplichte gezellige samenzijn (we hadden vroeger zelden ruzie maar twee kerstdagen met de familie bij elkaar op de lip, dat is vragen om irritaties!)

    Toen ik op mezelf woonde ging ik braaf dag 1 naar de ouders en dag 2 naar de schoonouders, maar daar werd ik zo naar van…

    Kortom, ik doe er NIET meer aan mee. Man gaat lekker op 2e naar zijn familie, hopelijk met wat kinderen, dan heb ik rust. Ik koop geen bijzonder eten (potjes, of magnetronpannekoeken) en ga NIET op bezoek. We hebben -op verzoek van de kinderen- wel een boom (-;

  • Het moet ook wel heel erg zijn als je dat soort ‘feestdagen’ niet als zodanig ervaart, gewoon omdat het je nooit gegeven is. Ontnomen. 🙁 kerst, daar heb ik niet zoveel mee. Tuurlijk is het gezellig, maar ik moet altijd kiezen; kerst vrij of oud en nieuw vrij, en als ik kan kies ik voor oud en nieuw. Kerst vind ik vaak zo’n sociale verplichting, en daar heb ik een beetje een hekel aan.. X

  • Waarom denk je dat ik wars ben van kerst? Waarom ik mijn verjaardag niet vier? Waarom ik al 2 weken voor Jill jarig is, buikpijn begin te krijgen? Waarom ik een ONTZETTENDE hekel heb aan kinderfeestjes. En waarom de vlag uitging toen Jill niet meer geloofde in Sinterklaas? Ik doe mijn stinkende best, echt. Maar man, wat kost het me een moeite om mee te gaan in al die “gezelligheid”. Om dezelfde redenen als jij. Helaas.

    Ik ben gelukkig al een stapje verder dan jij, die ontzettende negativiteit die jij soms ervaart, die heb ik (niet) meer. Het slijt, echt. Hou ja daar aan vast!

    Liefs,
    S.

  • Ik had al gereageerd op je vorige post, en dit bevestigd mijn antwoord, wat naar voor je! Ik wil vooral zeggen, probeer je kinderen dus wel die mooie dingen mee te geven die jij gemist hebt. Maar ik heb je indruk dat je dat al goed doet (behalve Sint dan, haha). Ik vind kerst ook heerlijk (ja, sorry, ik had dus wel zo’n ‘gelukkige’ jeugd met veel feest). Het gaat vooral om het samenzijn. En ik vind tradities erg leuk, van die gekke dingen die elk jaar terug komen die heel specifiek zijn voor jouw familie en daardoor een speciale band scheppen. Omdat mijn vader half engels is hebben wij bijvoorbeeld altijd Christmas crackers met van die gekke papieren hoedjes erin en slechte grappen. Er wordt ook veel gezongen. Huis versieren vinden de kinderen geweldig, samen knutselen daarvoor ook. En voor mij niet elk jaar nieuw spul in de boom, juist de in de loop der jaren opgebouwde verzameling oud spul is me zo waardevol. Toen we allemaal jong volwassen waren en net uit huis was eten heel belangrijk. We houden allemaal van koken, en samen het menu opstellen, ieder een gang, chaos in de keuken (altijd gillen als er weer wat misging, ruzie, met mate, mag best). Dat vind ik ook gewelig, lekker schransen, heel veel gangen. Mooi aankleden. Goede wijn, veel gepraat. We deden dan de heel kleine kinderen na de soep naar bed om wat rust te hebben. Ik herinner me ook vooral lange tafels, ooms, tantes, neefjes, nichtjes, opas en omas. Iedereen kon aanhaken.
    Ik vind dat dit jaar heel moeilijk. We gaan niet naar Nederland, mijn ouders komen na de kerst langs maar de kerstdagen zullen we met zijn vijfen vieren. Nu zijn we daar de laatste jaren al wel aan gewend geraakt, maar het maakt wel dat ik niet goed weet wat te doen. We hebben ook niet echt iemand anders al hier in Singapore om mee te vieren. Ik denk er zelfs over om uit eten te gaan, normaal voor mij echt een groot taboe!

  • kerst..is voor mij weer meer een beladen feest, blijkbaar vinden familieleden dat vaak de dag om met bepaalde confrontaties te komen.
    En dus vier ik het het liefst lekker thuis, of ver weg (weekje zeeland hebben ooit eens gedaan) en dan mij huis mag zeer kerstiger er uitzien, op tafel mag gerust friet staan en de hele dag in het huispak , mag allemaal hoor. Lekker spelletjes spelen, film kijken, rondje met de hond en verder eigenlijk niets.

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: