Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Crazy Thursday

C
Het is weer vrijdag. Joehoe…voor veel mensen is het vandaag de laatste werkdag en hebben ze vakantie. Zo ook mijn echtgenoot. Drie hele weken is hij bij ons en kan hij ook tot rust komen van de idiote maanden die achter ons liggen.
Over idioot gesproken. Gisteren raar dagje. Ik had afspraak in het ziekenhuis. Kon tot op het laatste moment niet beslissen wie er mee zou gaan.
Of C. mijn steun en toeverlaat van de thuiszorg, of mijn kleine pluizemuis.
Bijna op het laatste moment koos ik voor C. De helse taxiritten in mijn eentje deed me besluiten voor mijn eigen gemoedsrust te kiezen.
Toen ik gisterenochtend wakker werd had ik al een gevoel dat werkelijk alles die dag nog wel eens anders zou kunnen lopen dan gepland.
inderdaad.
En zo geschiedde.
Als eerste kwam de taxi een half uur te vroeg, en leek het erop dat ik degene was die een verkeerd tijdstip had afgesproken. Voelde me zo’n ontzettende kluns! dat ik zelfs een afspraak niet goed weet af te spreken. Ik was er erg ontdaan van. En zo trof C. me dan ook niet veel later aan.
Niet lang getreurd want we gingen op pad. En ik moet zeggen. Het was best prettig om niet alleen te zitten in die taxi. Volgens mij worden die chauffeurs niet uitgekozen op hun capriolen op de weg. Maar om een hoog kletskousgehalte. Sjemig de pemig..die lui lullen je werkelijk de gaten in je sokken. Dankzij C. staarde ik mooi naar buiten en gaf zij af en toe een antwoord terug.
We waren in ieder geval mooi op tijd in het ziekenhuis. We waren er voor half twee en de afspraak was gepland om 14.00 uur. Dus we hadden een half uur de tijd om nog wat zaken door te spreken.
Maar dat was ons niet gegund. Mijn bips raakte nog maar net de stoel in de wachtkamer, of mijn therapeut kwam aangesneld.
Mopperend dat ik te laat was. Dat de afspraak om 14:00 uur gepland stond. En dat ze me al gebeld had waar ik bleef. Ik staarde naar mijn phone en zag inderdaad een gemiste oproep en een voicemail.
Ik zag mezelf vol ongeloof kijken naar haar. Ik was flabbergasted. Dat ik dus 2 afspraken op 1 dag niet goed had genoteerd. Ik liep ‘sorry’ stamelend achter haar aan naar haar kantoor. Ondertussen gaf ze me duidelijk te verstaan dat ze niet veel tijd voor me had aangezien ik te laat was.
Ook toen C. er later bij werd gehaald kreeg die ook ternauwernood tijd om wat zaken te bespreken.
God, wat voelde ik me ongelukkig daar.
En onzeker.
En een prutser.
Iedere keer als ik denk dat ik een stapje vooruit zet. Is dat een enorme vergissing van mezelf.
Want uit de praktijk blijkt dus, dat ik er nog steeds een potje van maak. En dus ook onbetrouwbaar ben in de dingen die ik doe of afspreek.
Ik was echt ontdaan door het feit dat ik zoveel mensen op een verkeerd spoor had gezet.
Het was voorbij. De afspraak zat erop. Het was de hoogste tijd om alles wat er in de voorgaande uren was gebeurt op een rijtje te zetten met C.
Ik was daar echt aan toe. Want zoveel tegenslagen in korte tijd, neuh, dat moest ik ff verwerken.
Doordat ik eerder klaar was dan normaal hadden we nog ruim de tijd voordat de taxi zich weer zou melden.
Yeah Right.
Die gast was ons alweer aan het zoeken. Hij was te vroeg. En zo zaten we vlotjes alweer in de taxi.
Ik had het gevoel dat ik in een sapcentrifuge had gezeten. Dat ik keihard in de rondte was gedraaid. Ik voelde me door iedereen behoorlijk opgejaagd. Kon niet even de boel laten bezinken. En voor iemand in mijn positie, was er echt teveel gebeurt in een paar uur tijd.
Op de terugweg bleek dat de taxichauffeur zich had vergist. De afspraak stond gewoon op 13:00 uur.
Bij thuiskomst had ik weer een voicemail van mijn therapeut. Ook in die afspraak had ZIJ zich vergist. Ik had het ook daar gewoon bij het goede eind gehad.
Maar voor mij maakte het eigenlijk al niet meer uit. Ik voelde me lichamelijk alsof ik een hindernisbaan had gelopen. En geestelijk kreeg ik niets meer mee van een ieder die nog tegen me aan stond te ouwehoeren. Bij het uitstappen uit de taxi deed ieder gewricht me pijn in mijn lijf. Alles spieren stonden strak en het leek alsof ze op knappen stonden.
De middag en avond zijn er nog wat dingen voorgevallen.
Maar ik heb ze niet meer meegekregen.
klotezooi!

3 comments

Geef een reactie

  • Eens met Nicolet. Hoop dat jullie een beetje kunnen genieten van de vakantie. Zo ontzettend verdiend!
    Liefs.

  • @ Nicolet: wat een lieve reactie! wordt het geen tijd dat jij ook gaat bloggen? of doe je dat al en ben ik in het warretje? 🙂

  • dat is voor jou nu wel even extra funest ja. Dat de fouten van anderen zo op jou bordje gelegd worden. Je hebt momenteel gewoon de kracht en het overzicht niet om het te weerleggen. Balen! Maar nu even vakantie van je man, lijkt me wel fijn voor je. Even samen zijn

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Most Viewed Posts

Community

Archief

%d bloggers liken dit: