Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Daredevil gezocht

D

Mezelf verplaatsen buiten mijn casa is best lastig.
In den beginne durfde ik niet goed naar buiten.
Ondertussen wandel en fiets ik alweer.
Autorijden doe ik (nog) niet, op de passagiersstoel vind ik het zelfs eng in de auto.
Openbaar vervoer lukt ook niet, daar is de straatvrees toch wel mucho aanwezig.
Dus….ben ik voor lange afstanden afhankelijk van anderen.
Ik ben niet zo gek op afhankelijk zijn.
Zo verzon ik een plan. Een scooter!

Een soort scooter waar je zonder helm op mag. Ik ben bang dat ik anders claustrofobie krijg van de helm. Als je nergens tegen kan, dan kun je ook echt nergens tegen.
Afijn, we hadden wat rond gesurft op scooters en zelfs wat scooters bij de fietsenmaker bekeken. Wel een hap geld.
Terwijl we nog zaten te dubben of we het nu wél of niet zouden doen kwam er een scooter uit de lucht vallen.
Want deze week stond er iemand die wij kennen bij ons voor de voordeur. Er werden wat spullen afgeleverd. An passant liet ik vallen dat wij ook aan het rondkijken waren ivm met mijn ziekenhuis bezoeken die ik graag in eigen hand wil houden.

Laat nu deze bezoeker de scooter zelden gebruiken!! Niet veel later vertrok de scooter en bleef ik achter met een prachtig aanbod. De scooter staat klaar wanneer ik hem nodig heb. Kan ik gaan en staan waar ik wil.

Maar dat was de theorie. De praktijk liep iets anders.
Gisteren stapte ik op de scooter om te zien of ik nog iets van het ‘Daredevil’ gehalte over had waar ik vroeger niet naar hoefde te zoeken.
Nou, ik kan kort zijn. Het ging ‘redelijk’, en dan ben ik nog beheurlijk positief.

Het crossen buiten het dorp ging goed. Daar was dan ook verder geen verkeer. Maar in de bebouwde kom ging het helemaal niet lekker. Ik durfde geen fietsers in te halen. Ook de paaltjes die her en der opduiken op fietspaden vond ik lastig te ontwijken.
Alles ging goed hoor, geen ongelukken of schade gemaakt maar mijn bijrijder vond dat ik wel wat meer lef kon tonen.
Staat allemaal haaks op wie ik ‘vroeger’ was.

Daarom ben ik er niet gerust op om de tocht naar het ziekenhuis te gaan maken in mijn eentje. Straks sta ik onderweg opeens met een enorme paniekaanval…en dan???
De eerst volgende afspraak neem ik iemand mee op de scooter, mocht het mis gaan is hulp dichtbij.
Ook nu vertik ik het om bij voorbaat al de handdoek in de ring te gooien! Eerst ga ik het proberen en dan zie ik het wel. Anders komt het toch nooit goed?
Ergens diep verstopt zit nog heus nog een dappere dodo, een bikkel een rebel. Ik vind haar wel weer 🙂

reacties

Geef een reactie

  • In mijn eentje met een paniekaanval op onbekend terrein kan wel heel vervelend uitpakken….denk aan: waardigheid, trots, compleet over de toeren raken, van dat soort dingen….:-)

  • Ik denk dat je gelijk hebt! Ik heb er eigenlijk nog nooit zo overna gedacht..maar ik kan nu niets anders zeggen dan : JA! je hebt gelijk…niet wat je doet, maar eigen grenzen opzoeken en angsten (proberen) te overwinnen! Damnn…jij bent goed zeg!

  • WAT een aanbod!!
    En wat vind ik jou stoer dat je er dan op in gaat en het gewoon dóet. Daar kan menigeen van leren, ikzelf incluis. Je bent dus een soort van held, voor me. Niet in een raket of op andere wijze vliegend door de lucht, maar een held op een scooter. 🙂

  • Moeilijk hoor. Maar ik vind je juist wel heel stoer dat je toch die dingen gaat proberen, je angsten te slim af probeert te zijn. Dat is toch de definitie van dapper? Niet wat je doet, maar dat je je eigen grenzen opzoekt en je angsten overwint?

  • Goed bezig Nurse. Proberen is de eerste stap en het voor jezelf zo veilig mogelijk maken is de tweede stap. Misschien dat er straks ook weer een stapje naar achteren komt, maar hé, nu stap je al twee stappen naar voren.
    En wat zou het allerergste zijn dat er kan gebeuren? Dan zou je een paniekaanval krijgen. Die overleef je ook. Met klotsende oksels en een klotegevoel, maar erger dan dat kan niet gebeuren.

    Niets doen en alles maar laten gebeuren. Zoals Zuster Klivia al zegt. Dan kun je beter maar achter de geraniums blijven, dat is pas erg.

  • Niet je er bij neerleggen ga het gevecht aan met jezelf. Anders kun je net zo goed meteen achter de geraniums gaan zitten. I know 😉

  • Goed hoe je e.e.a. aanpakt.
    Ik duim voor een hoop mooie ritten met de scooter 🙂

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: