De grabbelton van 2013 (met nog een maand te gaan)

Ik rommelde dit jaar een aantal keren in de ton en trof daar een paar leuke maar ook minder leuke verrassingen aan.

In februari van dit jaar ging ik met mijn gezinnetje voor het eerst zonder problemen mee op vakantie.
Ik genoot ervan en het was een grote overwinning.

Ik wist dat deze erin zat maar toch kwam hij onverwacht: mijn ontslag in de maand april.
Het was écht een klap, zo jammer ook dat mijn toestand de reden voor mijn vertrek moest zijn.

Voor mijn gevoel kon er niets meer in de ton zitten waar ik van meer door van slag zou kunnen raken.

Helaas had ik het mis.

Ik kan me dag nog heel goed herinneren dat ik de huisarts belde voor een lab uitslag en dat ik hoorde dat mijn suiker en cholesterol niet goed waren.
Wat volgde was een bezoek aan de praktijkondersteuner en een diëtiste.
Beiden gaven tips om de suiker en het cholesterol te laten dalen.

Met de tips ging ik aan de slag en de weken gingen voorbij. Na een aantal weken werd de bloedtest overnieuw gedaan en volgde niet veel later de uitslag.
Deze keer waren de uitslagen nog iets beroerder dan de vorige keer.
Nu werd er serieus achter wat oren gekrabbeld.

Het voorstadium van diabetes, dat is waar ik nu zit en door aanpassingen in mijn voedsel en gewicht hoop ik het definitieve DM nog uit te kunnen stellen.
Ook dit kwam niet als een verrassing, ik had per slot van rekening al insuline gespoten in mijn laatste zwangerschap, daar was al zwangerschapsdiabetes geconstateerd.
Daarnaast zit DM in de familie.

Dat het ooit weer op mijn pad zou komen lag binnen de lijn van verwachting, maar dat het al zo snel zou zijn was echt de zoveelste mentale klap. Ik vind mijzelf nog véél te jong voor deze slopende kloteziekte, maar goed, we hebben het niet voor het uitkiezen.

Het laatste kadootje in de grabbelton was de overwinning op mijzelf dat ik álleen met de peuter en een takkie op vakantie ben geweest.
Vijf nachten buiten de veiligheid van mijn huis en mijn gezin, de psychiater was er gisteren content mee.

Als ik terug kijk op 2013 dan ben ik blij met de overwinningen maar vind ik de tegenslagen toch zwaarder wegen.
Nog een dikke maand te gaan voor het jaar om is, wie weet wat er nog ten positieve bij kan komen.

3 Comments

  • Rianne
    4 jaar ago

    2013: it made you cry, it made you laugh…..
    maar elke stap is een ervaring rijker!
    Ik vind dat je dapper in het leven staat.
    Knuffel!

  • Eric
    4 jaar ago

    Bezoekje van mij/ons?

  • Mammalien
    4 jaar ago

    Oef, het komt ook echt allemaal tegelijk he. Maar je vecht hard, komt goed.

Geef een reactie

Related Posts

%d bloggers liken dit: