De paden op….

D

Ik voel me toch wel schuldig over die doos bonbons, die ik in 1 x heb opgegeten. Het was meer dan verrukkelijk, dat wel. Maar als je wat kilo’s van de medicatie kado krijgt +/- 8 (!!)
Dan is het gegraai in een doos bonbons niet echt bevordelijk.
Voorheen snoepte ik meer dan tegenwoordig. Doordat ik genoeg in beweging was zag je daar amper wat van. Ik wandel wel veel overdag, maar schijnbaar is het niet voldoende de verbranding op gang te helpen. Sporten is op dit moment niet te doen. Jaren geleden heb ik veel aan extreme sporten gedaan gevolg: een blessuregevoelig lichaam wat ook al wat operaties heeft moeten ondergaan.

Fietsen leek mij een goed alternatief. Met dank aan het internet vond ik een site waar ik qua kilometers een route uitzette, ongeveer een kilometer of zeven. Mooi om mee te beginnen toch? En zo stapte ik vanmorgen met de dreumes op de fiets. Ik maakte wat foto’s, zong wat liedjes en benoemde alle dieren die we tegenkwamen op onze tocht.
Een fijn begin van de week!

4 comments

Geef een reactie

  • Fietsen is zo fijn, zeker met een jong voorop/achterop. Liedjes schallend, de helft van de tekst vergeten en dan zelf maar invullen ;-), onderweg even stoppen en op de kont zitten en wat drinken, en alles onderweg benoemen. Zelf zie je daardoor ook twee keer zoveel.

    Alsof je kop weer even leeg is, daarna.

  • Leuk! Ook voor peuter. Ik bem geen fietser, wel een chocolade eter, zucht…

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: