De pieken van de dalen

Ik sta er iedere keer weer van te kijken: de prachtige krullen in het haar van mijn kleine liefje. Ik vind het zo ontzettend mooi. Ik zou willen dat ik die bos met krullen had. Diepe, intense, pure, allesomvattende liefde....dat is wat ik voel voor mijn dreumes. Dat wat ik heb is ontzettend klote, maar het houdt ook in dat ik iedere dag samen met hem ben.

Zittend in de ziekenhuisgang maakte ik een foto van mijn schoenen en tas. Ben op zo'n moment altijd wat gespannen en stoor me aan de mensen die allemaal voorbij lopen. Mezelf daarvoor afsluiten is zinloos maar o zo nodig op dat moment.

Dit prachtige boek kreeg ik laatst van mijn lieve vriendin Martine. Het past precies bij mijn verzameling boeken over de Dalai Lama en het Boeddhisme. Ik bladerde deze week het boek eens door en raakte weer geraakt door de teksten. Ik kan niet wachten tot ik me hier weer meer mee bezig kan houden.

Tja....dit heb ik standaard in de buurt liggen.. Mijn therapie staat op dit moment in het teken van deze shit.

De dreumes is zóóó ontzettend blij met zijn nieuwe boekjes. Hij sleept er veel mee rond.; kijkt erin en brabbelt wat tegen de plaatjes.

Als ik - zoals deze afgelopen week- druk ben geweest in het zknhs, dan ben ik de rest van de dagen moe en lusteloos. Gelukkig heb ik een rustige mannetje die zich sinds kort best goed kan vermaken in zijn eentje. En als ik hem uit zijn bedje haal, dan gaan we nog wel eens op het mijn bed zitten en laat ik hem rustig wakker worden met wat drinken, en op deze foto ook nog met een stukje ontbijtkoek. Zo'n lekker warm hoopje mens....heerljk

Wat moet ik over deze foto zeggen? ik ben dol op wierook. Ik brand iedere dag wierook in huis. Ik hou van de geur...en het geeft me een rustig gevoel.

De foto’s laten meer pieken zien dan dalen. De rollercoaster van het dal zit hem natuurlijk in mijn ‘mood’ en daar kan ik geen foto’s van maken.

state of mind
Moe, lusteloos, hoofdpijn….ik wil eigenlijk alleen maar slapen, en slapen en slapen…zucht.
Ik heb het boek waarin ik bezig was uitgelezen en zelfs een klein poosje naar muziek geluisterd deze week. Dus….pieken en dalen….het ging op en af.

4 Comments

  • Mrs. Martens

    27 april 2012 15:58

    Onbetaalbaar…die kleine dreumes 🙂

  • Mrs. Martens

    27 april 2012 15:55

    Dank je Miek! shit…ik kan nog steeds geen hartje typen! grrr dan maar zo <3 🙂

  • Nienke

    27 april 2012 10:17

    Dit komt recht je hart binnen..! Wat ben je eerlijk, en wat ben je sterk! Ik hoop dat je zelf, binnen korte tijd, dat ook kunt zien, dat je als het ware van een afstandje kunt kijken naar jezelf en hoe je nu dwars door alle shit heen trekt en hoe góed je dat doet. Dat je vol ziet hoe sterk je bent.

    En die dreumes, die’s nog zoveel meer dan goud waard.

  • miek

    27 april 2012 00:22

    ja joh. hoe vang je je gevoel nu in woorden, in beelden? je doet het goed, ik krijg er rillingen van. t is zwaar he meisje. en toch… je ziet ook het licht, en dat zegt genoeg over je karakter en je doorzettingsvermogen en.. je bent zo’n lieverd! …♥

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: