Dolle boel

D

Mijn dreumes en ik, wij hebben samen een paar rottige dagen achter de rug. Bij ons beiden begon het allemaal afgelopen vrijdag.

Ik was dizzy van de medicatie en mijn kleine vriend had een ander probleem.
Na wikken en wegen had ik besloten zijn geliefde doekje te wassen.

Eerst mocht ‘piep’ mee in bad, vervolgens heeft hij hem zelf in de wasmachine mogen leggen.
Mijn gevoel zei: ‘doe het niet’ en mijn verstand zette toch de wasmachine aan.
No Way Back voor piep. Langzamerhand verdween hij tussen de andere was.

Toen piep uiteindelijk schoon gewassen en droogtrommel droog werd overhandigd aan de dreumes begon er geen fanfare te spelen. Hij keek met een schuin oog naar het doekje en gooide het vervolgens bruusk van zich af.

Waar sommige kinderen te foppen zijn met een duplicaat, daar hecht mij dreumes zich aan het ‘luchtje’ van het doekje. De lucht van zijn spuugjes.
Vanaf het moment dat hij piep wel herkende aan kleur en vorm maar zeker niet aan het luchtje is het mis in huis. Meneer wordt ‘ s avonds opeens weer wakker, je hoort hem bozig kreunen (hij zoekt zijn piep maar hij vindt het riekende doekje niet) en zet het vervolgens op het brullen. Overdag is hij ook al sikkeneurig en zit overal beetje met zijn ziel onder zijn arm (ik overdrijf heel iets met dat laatste voorbeeld).

En dat herhaalt zich ’s nachts ook. Het breekt mijn hart. Het is mijn schuld dat hij ongelukkig is. Hij kijkt niet meer blij en is zeker al dagen uit zijn hummetje.
En dat alleen door die wasbeurt. Spijt als haren op mijn hoofd.
Maarja, wat moet je anders? Ik wilde hem ook niet langer met dat gore lapje laten rondlopen.
Ik hoop dat hij binnenkort vrede sluit met zijn piep, dit is echt zielig.

11 comments

Geef een reactie

  • Mijn eerste reactie na het lezen van jouw reactie was: “Bouters?, Desi’s?”. Komt vast door mijn Surinaamse dreumes 🙂 ik ben nu ook bezig om een hele stoot knuffeldoeken in zijn bed te verzamelen en hopende dat hij zomaar eens als een lama een spuug uitbraakt op een doekje. Het lijkt er op dit moment op dat hij langzamerhand zijn oude ‘piep’ weer bij zich wil.

  • Gelukkig gaan schone doekjes/knuffels altijd heel snel weer vies ruiken….. Mijn jongste heeft twee ‘bouters’ die ze altijd samen in bed heeft liggen. Maar er kan er dus rustig eentje in de was, dan ruikt die andere nog steeds vies, en tegen de tijd dat die schone weer vies begint te ruiken, kan de megavieze in de was….. Snap je? Sterkte!!

  • Ik was die van de kleine baas op 30 graden zonder teveel wasmiddel en geen wasverzachter…hij accepteert het nog steeds….

  • Wat jij schrijft is hier volgens mij (gelukkig) ook aan de hand. Het leek er net bij het naar bed brengen op dat hij hem weer tolereerde in bed.
    Pff…en voor het eerst huilt hij ook niet als ik weg ga.
    Een voorzichtig ‘hoera’ aan deze kant van de oceaan 🙂

  • Ze moeten toch leren dat het doekje af en toe in de was moet. Giel had een keer over zijn doekje gespuugd. Gelukkig hadden we een duplicaat net ingepakt (voor sinterklaas), maar dat was natuurlijk ook niet goed, eerst. Maar ze wennen er aan (ooit).

  • O, haha. Mijn moeder haalde ‘m geloof ik over de vloer en door het bed enzo. Maar nu slaat de mijne ook op hol (-;

  • Oef, bekend probleem bij veel kinderen (ook ik en mijn brusjes). Op de een of andere manier hebben de mijne er geen last van, niet gevoelig voor luchtjes denk ik?! Schoon is prima… vies trouwens ook.

    Mijn moeder wreef altijd met een gewassen doekje lekker over “vieze” plekjes zodat het luchtje er weer aan kwam…

    Sterkte, allebei

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 25 andere abonnees

%d bloggers liken dit: