Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Donderdag therapiedag #53

D

De allerlaatste therapiedag van 2018 is een feit. De onrust die is ontstaan na de intake blijft een gewillig gespreksonderwerp. En nodig ook, want het heeft me tot nu toe een boel ellende opgeleverd. Verwarring over diagnoses, wijzigingen in opties voor therapie. En als laatste de onzekerheid over het beginnen van de behandeling en belangrijker nog: met wie.

De focus die op DIS is komen te liggen voelt ook niet comfy. Eerder was het hele gedoetje iets van mij, wist niemand daar eigenlijk van, en probeerde ik zo goed en kwaad als het ging mezelf staande te houden. Nu is de duivel uit de box en moest ik gaan spitten in mijn hoofd om details op te dissen – leuke woordspeling- over mijn ervaringen. En ik heb ook het gevoel dat er meer op me wordt gelet binnen het gezin. Laat me gewoon, denk ik dan.

Iets wat heel mijn leven een grote rol heeft gespeeld en veel pret heeft bedorven wordt door iemand die kennis heeft van de theorie met moeite in hokjes geduwd. Zo werkt het gewoon niet met deze shizzle. Ik snap heel erg goed dat niet iedereen precies weet hoe het werkt, en ik wil daar gerust meer duidelijkheid over verschaffen maar laat mij wel in mijn waarde. Probeer niet continu de theorie te toetsen aan mijn werkelijkheid. Want daar kan ik niets mee en mijn behandelaar ook niet. Luister naar mij, luister naar wat ik te vertellen heb, want er is nog zoveel te onderzoeken en te leren over DIS en dat leer je uiteindelijk alleen maar van de mensen die ermee te maken hebben of middenin zitten, zoals ik.

Ik heb ondertussen een A4-tje volgeschreven met mijn ervaringen. Een beetje te laat want het vragenvuur wat al heeft plaatsgevonden heeft lang niet zoveel opgeleverd. Het is niet realistisch om iemand met DIS zonder waarschuwing vooraf te onderwerpen aan een vragenvuur. Ik heb daar de tijd voor moeten nemen om het allemaal terug te halen. Laten wel vooral niet vergeten dat het een andere staat van bewustzijn betreft, het is wat dat betreft al een wonder dat ik er überhaupt iets van kan terughalen.

DIe intakes hebben me tot de dag van vandaag alleen maar onrust opgeleverd, wat jammer toch. Dat vond therapeut ook en die gaat hier mee aan de slag. Het is fijn dat ik hier niet alleen in sta, het is niet fair om iemand als een citroen uit te knijpen en vervolgens aan zijn lot over te laten. Dat is mijn mening.

1 reactie

Geef een reactie

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Your sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.

%d bloggers liken dit: