Dromen zijn bedrog.

Je hebt nachtmerries en nachtmerries…
Ik heb het afgelopen jaar een terugkeerde nachtmerrie gehad. En overdag komt die nog wel eens oppiepen in mijn hoofd. Vreselijk.

De nachtmerrie start op het moment dat ik mijn mobiel pak en de ‘chef’ wil bellen.
Ik zoek in mijn telefoon naar zijn naam en nummer maar ik kan die niet vinden. Mijn telefoon werkt ook niet mee: Blijft hangen, sputtert tegen, valt uit, ben zijn nummer vergeten.
De keren dat ik in die droom wél zijn nummer wist, leek het net alsof de telefoon het niet meer deed. Of dat hij niet overging…you name it.

Ik heb ook al gedroomd dat de nazi’s wegreden in een Militaire Jeep met mijn dreumes.
Ik rende keihard achter die auto aan maar natuurlijk kon ik dat niet bijbenen. Ze verdwenen uit het zicht.

Er zijn ook van die nachtmerrie’s dat ik de dreumes kwijt ben. Zo opeens is hij zoek. En ik loop dan gillend rondom de Casa om te zien waar hij zit. Zelfs in mijn dromen denk ik dat hij verdronken is. In de vijver in het park, hier vlakbij.

Dromen zijn bedrog. Maar als ze je hebt…dan voelt het levensecht.
De laatste tijd worden ze minder.
Ik wil dat ze wegblijven.

5 Comments

  • Mrs. Martens

    3 mei 2012 23:33

    Tot nu toe zijn ze mooi bedrog..en ach…dat zweten wat ik er ook nog even bij doe was ik ’s ochtends wel weer van me af. Gelukkig word het minder. Misschien is het een ‘moeder ding? ‘, het dromen over je gezin en wat er mis kan gaan….zal wel bij ons moederinstinct horen waarschijnlijk. En ja, in mijn geval is het een indirect gevolg van de therapie. Het is ook een vorm van verwerken. Heftig ja. pfff….het kan alleen maar beter worden denk ik maar zo.

  • Nienke

    2 mei 2012 14:20

    Ik heb jarenlang gepraat/geschreeuwd in mijn slaap.
    Wist mijn man me te vertellen.

    Na de therapie was dat volledig over, en slaap ik ook stukken beter, in de zin van: ik heb minder van die vreselijk aangrijpende dromen, die met een beetje pech ook je hele dág kunnen vergallen omdat ze na blijven sidderen, sluimeren.

    Ik durf te denken dat jij nu (ook) zo enorm heftig droomt door alles waar je momenteel doorheen moet ploegen.
    Je droomt immers over je liefsten: over je kinderen en over de chef. Doodsbang dat/hen kwijt te raken, hen niet meer te kunnen bereiken.
    Mijn nachtmerries gingen ook vooral over het verliezen van Marnix.
    Nu worden dergelijke nachtmerries zo goed als nooit meer afgespeeld in mijn hoofd.

    Komt goed! Maar voor nu is het heftig, dat geloof ik meteen.

  • Eric

    2 mei 2012 11:36

    Ik duim dat dat soort dromen steeds meer wegblijven.
    Liefs

  • Mammalien

    1 mei 2012 12:34

    O bah, dat is vervelend. Ik droom ook vaak over water, ik en of kinderen vallen er dan in. Soms rijd ik er in met de auto. Heel naar. Terwijl ik vaak in mijn droom ook weete dat ik droom, dat is dan weer minder angstig wakker worden dan dat je je af moet vragen of het echt is gebeurd….

  • Jona

    1 mei 2012 10:41

    Gatver. Dat zijn inderdaad geen fijne slaapmomenten….je bent je gewoon ontzettend bewust van je dierbare goudklompjes thuis. Dat is wel weer heel mooi…

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: