Dubben

D

Ik zit er al een poos over te dubben. Het grote blogdames evenement a.s. zaterdag.
Deze keer staat het gepland aan de kust en dat is voor mij toch wel een eindje weg.
De vorige meetings waren hier in de provincie maar deze……deze is erg ver weg.

Dus besloot ik al een paar weken geleden dat ik verstek zou laten gaan.
Het was niet haalbaar om gebracht te worden door de chef, aangezien alle kids dan ook mee moeten en dat is toch wel enigzins lastig.
Er is aan vervoer altijd wel een mouw te passen. Er zijn meer mensen die die kant op gaan dus meerijden zou wellicht ook nog een optie zijn.

Die cocon waar ik hier in zit thuis, die voelt erg veilig en comfortabel.
Haal je mij uit deze comfort zone dan begin ik direct overal last van te krijgen.
En die ‘last’ houdt nogal lang aan, weken in dit geval.
Weken van algehele malaise, doodmoe zijn en gillend wakker worden van nachtmerries.
Uiteraard staat dat los van de dames zelf, dit komt door de prikkels.

Mijn therapeut vind het juist een goed idee om te gaan.
Omdat ik er altijd zo blij van wordt.

De chef denkt daar heel anders over.
Die zit weer weken met een gevolgen ervan in zijn maag en netvlies.

Dus nu zit ik te dubben.
Ik vind dat ik recht heb op leuke dingen, er zijn er al zo bar weinig.
Maar om er nu weer zo’n poos door van slag te zijn, is dat de moeite wel waard?

Dus ik dub en droom er de komende dagen nog even over door.
Laat de tijd dat alles eens weer wat makkelijker wordt alsjeblieft…en ik herhaal ALSJEBLIEFT..niet meer zo lang op zich laten wachten!

6 comments

Geef een reactie

  • Over spelletjes die je kop met je kan spelen gesproken… eindeloos dubben en voors en tegens afwegen is er een van..! Dat vreet energie en aandacht, nog voordat je daadwerkelijk wel of niet gaat.
    Dan is het inderdaad niet zo’n gek idee om het óf NU los te laten en zaterdagochtend te beslissen, puur op je gevoel, óf om NU te beslissen, of ’t voor je te laten beslissen met een muntstuk.
    X!

    En als wij eens, heel rustig en bedeesd, bij jou in jouw cocon komen kruipen, … met een verjaardagstaart…? Zou je dat willen?
    Dan regelen we dat. Moet jij eens opletten. 🙂 X!

  • Waarom laat je het lot niet beslissen? Kop of munt? En je daar ook aan houden. Geeft instant rust. Echt.

  • Hak een knoop door, inderdaad met kop of munt desnoods en richt je dan daarop. Dan hoef je niet te dubben.

  • Vraag is of je met de ervaringen van de vorige keer er ook nog zo van slag van zult zijn. Een ding kan ik me er wel van herinneren en dat is dat die dag je heel erg goed heeft gedaan.

  • Wat lastig. Ik herken het wel een beetje, al zal de oorzaak misschien een andere zijn. Over het algemeen, als ik maar een beetje kan, beslis ik toch vaak om wél te gaan. Daar heb ik de ochtend zelf dan direct al weer spijt van, maar als ik dan toch doorzet, want ik heb nu eenmaal dat besloten, ben ik achteraf toch vaak erg blij en voldaan. Want hoe veilig die cocon ook voelt, eigenlijk wil ik toch het liefst naar de situatie toe dat de hele wereld zo fijn gaat voelen en dit soort dingen energie geven in plaats van kosten.

    Wat je ook beslist, heel veel succes… en je kunt geen foute keuze maken. Volg je hart. Dan is het altijd goed. xx

  • Niemand zal je forceren, je moet doen waar jij je het beste bij voelt. We zullen het wel zien of je opdaagt en er komen zeker nog ontmoetingen. Knuffel!

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: