Een stapeltje van dit en een stapeltje van dat

E

Mijn hubby vroeg me vanmorgen of ik zin had om iets te ondernemen. Ik ben daar altijd wel voor in. Maar tegenwoordig is het niet zo simpel om zomaar in de auto te stappen en weg te gaan. Er moeten eerst een aantal dingen worden afgevinkt bij mij, wil hij met mij op pad gaan. Belangrijkste is natuurlijk hoe ik me voel. Als blijkt dat ik me oké voel en niet moe ben, dan is de kans groot dat het goed afloopt.  Vervolgens moet er beslist worden wat we gaan doen. Het meest logische is natuurlijk een wandeling op een plek waar niemand is. Maar daar had ik eigenlijk niet zo’n zin in. Ik wilde eigenlijk wel even snel wat babykleertjes scoren voor El Kwekkos. Nadat ik onder de strenge blik van hubby wat extra medicatie had geslikt gingen we op weg.

De eerste winkel was de H&M. Er bleek vandaag een actie te zijn, alle kinderkleding met 20% korting. Uiteraard kon je over de koppen lopen. Dapper wurmde ik me langs mensen en kinderwagens, en hield mijn blik strak gericht op de rekken met kleertjes. Vervolgens trok ik in no-time kleertjes van de rekken. Never heb ik zo snel kleren gepakt en afgerekend.

Nu had ik zelf in een tijdschrift een geweldige poncho gezien van de H&M. Hij was helaas niet online te bestellen, begreep ik na een mailtje van het hoofdkantoor. Dus ging ik op de damesafdeling op speurtocht Na wat geduw en getrek vond ik hem!! blijblijblijblij

Het was de hoogste tijd voor koffie en appelgebak. El Kwekkos begon serieuze (lucht)signalen af te geven dat hij het zat was, echt relaxed eten en drinken werd het niet. Maar dat appelgebak, sjonge jonge, dat was zooooooooooooo lekker 🙂

Ik kon deze stad niet verlaten zonder mijn favoriete winkel aan te doen. Snel pakte ik van allerlei wierook bij elkaar, nog een kleine windhanger erbij en snelde ik naar de kassa. De dame achter de toonbank duwde me nog een positiviteits armband in mijn handen. Eentje waarop staat ‘one thought a day”. Dat we in deze drukke tijden vooral positief moeten blijven denken. Ben ik het natuurlijk mee eens. Ik probeer er zelfs wekelijks over te bloggen. Count Your Blessings, afijn, ik hoorde me opeens hardop praten. En vertelde haar dat verhaal dus, van dat bloggen over dankbaarheid enz.  Ondertussen zag ik echtgenoot onrustig heen en weer lopen met de kwakende kinderwagen. Het was tijd om te gaan.

Als klap op de vuurpijl vond ik in deze stad, bij de AH, mijn geliefde toffeekoffie weer terug én………….tromgeroffel………… Sorbetijs (!!) Het enige ijs, op waterijs na, wat ik kan eten (koemelkallergie)

Ondanks dat alles best in een hoog tempo moest, en verre van relaxed was, was het een leuke middag. Die kan ik weer in mijn (positieve) zak steken! Top

[nggallery id=7]

3 comments

Geef een reactie

  • Ja, maar, dan wil ik wel weten wat jouw favowinkeltje is! Is dat *******? Of iets heel anders :-).
    Lekker dat je de deur uitgeweest bent. Niet makkelijk, maar wel goed en zo blijf je letterlijk en figuurlijk in beweging.

    * aangepast door Nurse Martens ivm privacy

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 25 andere abonnees

%d bloggers liken dit: