Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Mooi ! de kogel is door de kerk

M

vwu1Vanmorgen viel hij op de deurmat, de brief van die -je-weet-wel instantie.
Een dikke brief ook trouwens.

Ik las het door en het viel me op dat zo’n arts ook weer krachtermen gebruikt waar ik toch wat van schrik.
Natuurlijk heeft het beestje een naam nodig, maar soms voel ik me echt niet tof als ik lees hoe mijn beest genoemd wordt.

Mensen vragen mij hoe het voelt, hoe het voelt om afgekeurd te zijn.
Hoe het voelt? ik zou het niet weten.
Zou er een gevoel voor zijn dan?

Ik ervaar het meer rationeel. Dat het een logisch gevolg ‘van’ is.
Ik heb er dan ook geen goed òf naar gevoel bij.
Het is zo als het is.

Ik heb wel een -soort van- gevoel bij het ontslag.
Daar heb ik moeite mee.
Niet omdat ik zulke leuke collega’s had, want ik heb niet tot nauwelijks contact gehad via de mail, nee, dat is het niet.
Wel dat ik mijn werk ga missen. Ik had leuk werk, ik ben er een beetje ingerold, in dit vakgebied en was er ondertussen al mooi wat jaren in werkzaam.
Met de nodige cursussen en werkervaring kon ik mij bijzonder goed redden.

In de afgelopen jaren is mijn afdeling erg onderhevig geweest aan veranderingen. Het gehele management is vervangen en ook collega’s werden weg gebonjourd.
Op afstand kreeg ik er nog genoeg van mee en fronste daarbij vaak mijn wenkbrauwen.
De kleine instelling was ondertussen door diverse fusies uitgegroeid tot een bedrijf waar je U tegen kon zeggen.
En op de werkvloer was dat ook merkbaar.

En ach, de mededeling van mijn teamleider dat ik sowieso niet terug kon komen op mijn werkplek deed bij mij het laatste restje optimisme verdwijnen.
Maar om straks definitief zonder werk te zitten is raar.
Ik heb al zoveel jaren gewerkt dat het een hele vreemde ervaring zal zijn.
Werk, familie, vrienden, kennissen en collega’s, ik zie ze onder mijn handen als sneeuw in de zon verdwijnen.

Had ik al eens opgemerkt dat al dat incasseren van die teleurstellingen – en dan vooral in de situatie waarin ik zit- een hard gelag is?

 

reacties

Geef een reactie

  • Moeilijk, ik snap het direct. Ik zit nog steeds op uitslag te wachten, vandaag hebben het werk en ik er maar eens achteraan gebeld..tja het lag aan die en aan die en aan..maar ik hoorde het nu heel snel hoor….

  • Ai, wat akelig herkenbaar. Brieven of verslagen over jezelf lezen is altijd erg confronterend en nooit leuk. Er worden zaken en feiten beschreven waarvan je zelf wel weet dat dat zo is, maar als het zwart op wit staat voelt dat toch net even anders. Persoonlijk vind ik het ‘afgekeurd’ zijn een rotwoord, dat klinkt alsof je nergens meer voor deugd. Ik noem het liever arbeidsongeschikt. Ja en dat ontslag hè, ik had het papier het liefst in honderduizend stukjes gescheurd. Ik kon er gewoon niet naar kijken.

    Inderdaad, een heel hard gelag…

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Archief

%d bloggers liken dit: