En dan komt er toch de twijfel

E

De dinsdag is alweer halverwege. En eindelijk schijnt de zon -wat matig- naar binnen.
Mooi moment om de takkies over het gras te trekken.
Vanmorgen liep ik in de regen door de straten.
Oke, ik heb dan wel zin in de herfst maar het hoeft niet direct te regenen.

Het afgelopen weeekend en dagen tot aan nu vallen wat tegen. Schijnbaar heeft het hele gedoe bij mijn werkgever toch een onbewuste reactie opgeroepen.
Want het slapen is weer k*t en zweterig en ook de dagen zijn bijna niet vol te houden.
Neem daarbij een heerlijk doch actief dreumesje en het beeld is compleet (??!!)

Ik heb nog wel wat zitten na te denken over dat gesprek.
Had ik die vent het niet gewoon ff moeten uitleggen denk ik dan.
Is het sowieso handig om mensen wat te vertellen?
Of mag ik verwachten dat ze zelf wat onderzoek doen?

Hoe zouden jullie dit aanpakken?

 

13 comments

Geef een reactie

  • arme takkies…:)) ik zag het voor me..

    is je bakfiets dan niet helemaal volgelopen? je krijgt er wel kuiten van, van dat natte trappen…

    Berber

  • Ik heb je opnieuw aangemeld..als het goed is heb je een email ontvangen met het wachtwoord.
    En ja, er is een bedrijfsarts, maar aan hem wordt blijkbaar ook niets gevraagd.

  • Tsja… Iets meer inlezen en empathie had leuk geweest van zijn kant. Ik denk dat het een wisselwerking was. Jij gefrustreerd, hij onverschillig. Dat botst natuurlijk als een gek. Ach, het was het moment. Het is over. Je kunt het niet terugdraaien. Probeer je te focussen op dat wat voor je ligt. Jij ouwe, wijze boeddhist 😉

  • Lastig als je werkgever niet begrijpt wat je doormaakt. Er is toch zeker ook wel een bedrijfsarts die adviseert in dit alles?
    (kan je gesloten blogjes niet lezen: niets om wachtwoord in te vullen, doe ik iets fout?)

  • Ja, dat is precies hetgeen waar ik ook tegenaan loop. En het feit dat ik het zelf lastig uitleggen vind doet mij ook weer geen goed, als je begrijpt wat ik bedoel, wij begrijpen elkaar in ieder geval wel een heel eind 🙂

  • Ik vind het verrekte lastig. Zelfs de meest invoelende mensen kunnen niet goed snappen wat zo’n dikke vette depressie nou inhoudt en dat maakt dat alle uitleg eigenlijk te kort schiet.

  • Lastig. Meer uitleggen had je gedaan als de werkgever zich eerder open en belangstellender had opgesteld, maar dat heeft hij niet. Ik liep toen tegen hetzelfde aan en alles wat ik toen nog als uitleg gaf, kwam als mosterd na de maaltijd voor mij. Het had toch geen zin meer. Maar leuk is anders.

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: