Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

feestje(s)

f

Ik was net de post aan het opruimen toen ik een aantal uitnodigingen voor feestjes terug vond.
Twee feestjes van familie en nog eentje van een buurman.

De feestjes worden groots aangepakt, er is een locatie afgehuurd en aan alles is gedacht.
Uit gewoonte had ik de data al in mijn agenda gezet, in de veronderstelling dat ik er ‘gewoon’ heen zou gaan.

Op de eerste plaats is het goed te melden dat ik niet zo van de feestjes ben, ik houd niet zo van het ‘gezellige’ gedoe waar mensen een schijnvertoning opvoeren met elkaar. Er wordt gelachen en gekletst en spanningen en ruzie’s – het feit dat je dat familielid totaal niet mag- speelt op dat moment geen rol, want hé……het is feest.

Ik heb net aan echtgenoot laten weten via de mail dat ik de afspraken uit  mijn agenda heb gepleurd. Ik ga er gewoon NIET heen heb ik mij voorgenomen.

Stuk voor stuk hebben deze mensen geen belangstelling voor mij of de ‘toestand’ waar ik al 5 jaar in zit. Nooit wordt er gevraagd naar mijn wel en wee, sowieso wordt er nooit wat gevraagd. Als er al een gesprek plaatsvindt dan gaat dat volledig over die persoon, we spreken dan van een monoloog i.p.v een dialoog. Als ik nu doofstom zou zijn was dit te begrijpen, het tegenovergestelde is het geval, ik weet van heel veel dingen ‘iets’ en ben bovenmatig geïnteresseerd in alles wat er speelt in de wereld. Er is gewoon geen enkele reden om mij te negeren.

Ik respecteer deze mensen hoor, laat dat duidelijk zijn, maar ik hoef er geen vriendschappelijke relatie (meer) mee, dat station zijn we ondertussen al een paar keer gepasseerd.

Dus bespaar ik mezelf de zoveelste domper en neem er afstand van. Nu is de vraag of ik ze gewoon ‘eerlijk’ vertel wat de reden is dat ik niet kom, of dat ik ze zal sparen en een smoes zal verzinnen.

 

reacties

Geef een reactie

  • Dat laatste is inderdaad lastig. Ik laat het vaak aan Manlief over om te laten weten dat we niet gaan. Hij kan dat beter dan ik zonder smoesjes of te eerlijk te zijn. Ik zou daar ook over lopen tobben hoe dat het beste aan te pakken. Succes

  • Bij feestjes sta ik ook niet vooraan. Ik noem het “receptiegesprekken: ” ze gaan nergens over.
    Ik tob vijf jaar met cvs/me. Daardoor zijn feestjes al helemaal niet meer aan de orde. Af en toe ga ik nog wel naar een verjaardag, anders zie ik helemaal niemand meer. Ik heb eigenlijk een talent voor kluizenaarschap ontwikkeld.
    Na de bevalling heb ik ook een depressie gehad. Mijn huisarts zag dat niet. Pas later bij een gynaecoloog viel het kwartje. De afgelopen twee jaar heb ik een PTSS gehad, Langzaam gaat het beter.
    Ik wens je moed en vertrouwen!

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Archief

%d bloggers liken dit: