Gedonder met de buren

G

Bij Kliefje las ik laatst een prachtig blog genaamd ‘Flapuit”. Direct moest ik denken aan een vervelende situatie waar ik eind vorig jaar in ben beland met buurvrouw M. Daar is vervolgens een ruzie uit ontstaan die nog steeds bezig is en nogal uit de hand lijkt te lopen.

Proloog

Ergens in 2014.

Buurvrouw M. zorgt voor overlast. Alles wat er rondom haar en haar gezin speelt brengt herrie met zich mee. De ruzie’s in haar huis tussen haar en echtgenoot zijn bij meerdere buren volledig te volgen. Als er een feestje is, dan wordt het ook zo aangepakt dat tot in de wijde omtrek mensen last van ze hebben. Als er ’s avonds laat bezoek bij hen vertrekt wordt er luidruchtig afscheid genomen en getoeterd en gegild tot de meeste kleine kinderen wakker zijn en met hun knuffel en in dikke tranen zich bij de ouders voegen. Een feestje met een DJ in de tuin en illegaal vuurwerk, niks is ze te gek. Als je als buur boven het geluid wilt uitkomen om te vragen of het een tandje minder kan wordt je óf genegeerd óf genegeerd. Het is de bedoeling dat iedereen zich aanpast aan hen.

Ze hebben schijt aan de rest van de wereld.

In de wandelgangen wordt gefluisterd dat buurvrouw M. borderline heeft. Ook haar eigen kinderen hebben een vermoeden dat er een groot psychisch probleem schuilt onder al het gebral. Thuis weten ze niet altijd hoe de muts staat van deze muts. In mijn woorden ook wel een  ‘ongeleid projectiel’ genoemd.

Een aantal maanden geleden was de dochter (toen 16 jaar) het spuugzat en pakte haar spullen en vertrok. Buurvrouw M. nam geen blad voor haar mond toen ze op straat haar ongenoegen uitte over het vertrek van dochter. De meest vreselijke verwensingen werden hardop uitgesproken en menig buurvrouw/man was met stomheid geslagen van alles wat er door moeders gezegd.

Maanden later was dochter plots weer thuis en was alles weer pais en vree. Moeder en dochter gingen een  gezamenlijke tattoo zetten en de liefde die ze weer voor elkaar voelden  werd dagelijks naar elkaar geschreven op Facebook.

Weer een aantal maanden was iedereen wederom met stomheid geslagen toen onder luid drama jongste zoon uit huis werd gezet. Oke, het kind is druk, maar goed, daar kun je je op aanpassen. Behalve buurvrouw M. Die kan dat niet. Hij moest weg en wel direct. Instanties waren nog aan het nadenken of het allemaal echt wel nodig was maar daar had buurvrouw M. geen tijd voor. Zij had last van hem en zo vertrok hij voor weken naar familie voordat hij in een tehuis kon worden geplaatst. Opgeruimd staat netjes.

Amper een maand geleden werd de dochter ook weer uit huis gedonderd. Ze waren nog maar net terug van een vakantie in S. met z’n tweeën of dochter had het alweer verprutst. Twee dagen na thuiskomst zat dochter in de auto en werd 60 kilometer verderop gedumpt bij familie.

Dat was ook het moment dat echtgenoot en ik hierbij betrokken raakten en alles uit de hand liep.

Wordt vervolgt

10 comments

Geef een reactie

  • Hm, jammer toch dat het dan weer zo moet lopen..! Dat je denkt tof contact te hebben, en dat uiteindelijk toch wat anders blijkt te liggen.
    Dat je beter je mond had kunnen houden is wellicht een ‘goed advies’, maar het zou mij ook sterk tegen de borst stuiten: heb je dan als buren dan maar álles te pikken, ook als het de spuigaten uitloopt?!
    We hebben zelf het een en ander te stellen met de koekoek-overbuurvrouw en haar door haarzelf wild met metallic blauwe lak besmeurde pand, (op een geheel ander vlak weliswaar), en daardoor heb ik weinig vertrouwen (meer) in of een wijkagent nu zoveel kan uitrichten, maar… is dat wellicht een optie? Bemiddeling aanvragen? Al is dat vaak ook olie op het vuur… Waar doe je dan in vredesnaam goed aan, he?! Je wilt in een normale rust kunnen wonen, maar als je je daarvoor hard zou maken, ben je de gebeten hond. :-/

  • In sommige straten hoeft dat niet eens een probleem te zijn, maar als je een idee had hoe deze straat eruit ziet……dan kun je dit soort dingen écht niet gebruiken.

  • Met buurvrouw M. had ik ook wel goed contact. Totdat ze begon te brallen en ik steeds meer doorkreeg hoe het werkt in haar kop. Ik heb zeker bijval van de buren, al houdt iedereen zijn mond omdat ze juist geen problemen met dit gezin willen. Er is al zoveel gebeurt de afgelopen jaren. Ik kreeg van één buurvrouw terug dat ik ‘beter mijn mond had kunnen houden’. Ja, dat had ik zelf ook al bedacht natuurlijk.

    Aan de buitenkant kun je niet aan ze afzien dat het tokkies zijn trouwens. Juist het tegenovergestelde.

  • Brrrr. zo’n hekel aan mensen met een inslag als dit. Wel zelf kinderen nemen, maar daarna doen alsof ze er niets mee te maken. Nergens verantwoordelijkheid voor dragen. Geen rekening houden met de omgeving… Vervelend voor jou dat je er naast moet wonen. Ik ben benieuwd naar het vervolg hierop.

  • Oh fuck… dat voorspelt echt niet veel goeds… Niet voor wat betreft de rest van jouw verhaal, en niet voor de staart die er ongetwijfeld nog aan zit te komen in real time…
    Gedonder meekrijgen van/hebben met de buren kan een behoorlijke extra belasting zijn, je woongenot ook flink verpesten – je gevoel van rust en veiligheid, zelfs.
    Hoe zijn de andere buren in het straatje eronder? Met enkelen heb je wel heel goed en leuk contact toch; samen uit eten en zo? Hoop dat je uit die hoek(en) wat medestand krijgt, want het kán niet de bedoeling zijn dat dit enkel op het bord van de chef en jou komt te liggen…

  • Dat zijn héél vervelende dingen die je woongenot bederven. Zolang het in goede harmonie gaat kun je over en weer wel iets van elkaar hebben,maar wanneer de sfeer niet goed is gaat dat niet meer lukken ben ik bang! Sterkte!

  • Extra ballast en stress, dat heb je helemaal juist. Wat een doffe ellende. We wonen in een heel klein/leuk/gezellig/doodlopend straatje waar dit soort dingen best veel invloed heeft op iedereen.

  • Ik vermoed dat ons dit nog te wachten staat, buurkind is nog maar 7 maar daar gebeuren nu al dingen … moet wat worden als dat straks gaat puberen.
    Wij kiezen voor negeerstand, gaat mij beter af dan huisbakker overigens, maar buuf wil graag mijn vriendin zijn, brrrr … no way!

    Voor jou extra ballast / stress of kun je het wel handelen?

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: