Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Geen groter plezier, dan oog in oog met een wild dier !

G

Wat een week heb ik achter de rug.
Gehetverrederrie, bah, jakkes, helemaal kleute.

Maar na zo’n week is daar dan de ‘chef’, mijn lieverd.
Hij vond het een goed plan om de week af te sluiten met een bezigheid die aan de ene kant wat spanning zou opleveren (veel mensen, autorijden).
En aan de andere kant ontspanning ging opleveren.
Mijn lang gekoesterde wens was om op een lekkere koele dag met de dreumes naar de dierentuin te gaan.
(zoals je leest heb ik geen  hooggespannen verwachtingen van een leuk uitje)

“Geen groter plezier, dan oog in oog met een wild dier,” is mijn moto sinds vandaag.
Mijn wens ging in vervulling. Laat ik voor de zekerheid nog even vermelden dat een dagje uit voor mij op het moment
geen luxe is. Het risico dat zoiets helemaal verkeerd uitpakt is groter dan de kans op succes.
Maar de chef heeft, als hij aan mijn ontspanning denkt,  de ‘gun factor’ op zijn netvlies.

Afijn, genoeg geluld over het hoe en wat van mijn wens.
We gingen op weg. Het was niet eens zo druk in het park, anders dan de volle parkeerplaats deed vermoeden.
De dreumes keek zijn oogjes uit, wát een plezier had hij van de wilde dieren.
Maar als ik eerlijk ben was er één duidelijke favoriet, de witte jungle jeep die door het personeel word gebruikt.
Yep, het was de jeep die het hem deed. Hij gilde het uit van plezier, wat een verrassing was dit voor het joch.
Hij was niet bij de auto weg te slaan. Waarbij ik droog opmerkte dat de ‘chef’ hem maar eens moest meenemen naar de auto rai als dat weer zover is.

We hebben een fantastische dag gehad daar in de dierentuin.
Er was alleen één klein akkefietje.
Bij de desert ging de chef per ongeluk- en ik twijfel aan het waarheidsgehalte maar goed- via een andere tunnel richting de desert dan ik.
Ik stond nog braaf te wachten op de chef die naar mijn idee wat was achtergebleven.
Na een klein poosje wachten bleek dat de chef in geen velden of wegen te bekennen was.
Ik was helemaal alleen aan het begin van de grot die naar de desert zou leiden.

Dapper liep ik de donkere grot in terwijl mijn hartslag langzamerhand in hoog tempo begon op te lopen.
Daarnaast kreeg ik ook de bekende kramp op de borst die de voorbode was van een ‘klein’  hyperventilatie-aanvalletje.
Ik liep en liep en liep voor mijn gevoel minuten lang in het donker te zoeken naar het licht.
Heel af en toe kwam ik een paar mensen tegen waar ik dan even achter bleef hangen om mijn ademhaling onder controle te krijgen.
Om vervolgens rap verder te stappen de tunnel door. Bocht naar bocht bleef het donker en de chef was gewoon foetsie.

W O E D E N D E N D

was ik ondertussen op hem.
Wat had hem nu bezield om mij, juist MIJ, daar nu zomaar alleen te laten.
Iemand met straatvrees, die zich veilig waant in de buurt van de chef, maar dan opeens in haar eentje zoekende is in een tunnel.
Aan elke tunnel komt een einde zo ook aan deze, aan het einde zag ik de chef staan.
Heel rustig en beheerst typte hij op zijn iphone een bericht naar mij met de vraag “waar ik uithing?”

Alsof het mijn vrije keus was om achter te blijven daar…..teringjantje zeg.
Om eerlijk te zijn was ik zo woedend dat ik hem het liefst met mijn docs een enorme trap tegen zijn scheenbeen wilde geven.
Ik stormde de desert binnen en bij het eerste het beste rotsblok plofte ik al happend naar lucht op de steen neer.
Na een poosje was ik wat bedaard en hebben we ons rondje afgemaakt.
Nog wel met een verhoogde hartslag, dat dan weer wel.
Al met al wat het een super leuke dag, zowel voor de dreumes als voor ons.

reacties

Geef een reactie

  • Boos zijn op de “chef” heeft geen zin. Gelet op zijn afwijzing dat je naar het westen zou gaan voor de meeting kan ik me niet voorstellen dat dit expres was. Hij gaat niet de ellende opzoeken.

    Belangrijkste vind ik dat JIJ het goed gedaan hebt. Winstpunt.

    Trots op jou, joh!

    Xx

  • Fijn dat je er even uit geweest bent. Jammer van het akkefietje, maar je hebt het overleefd, een dagje uit!

    (Alleen ben je nou naar het “toetje” of naar “de woestijn” geweest? Dessert – desert. 😀 ;-))

  • Poeh, kan me enigszins voorstellen dat je moordneigingen had ja. Gelukkig is de rest vd dag heerlijk verlopen! Dat kun je mooi in je zak steken! 🙂

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Archief

%d bloggers liken dit: