Goed bezig

IMG_9697

Had ik al gezegd dat dat wandelen echt iets positiefs teweeg heeft gebracht bij mij? Nou, bij deze dan!  Op dit moment loop ik heel constant om de dag een kilometer of 6 tot 7. Als de drukte in huis toeneemt en mijn overprikkelde hersenen smeken om rust loop ik ook wel een paar dagen achter elkaar, soms heb ik zelfs zin om twee keer op een dag te vertrekken maar dat komt echt door de prikkels in huis.

Met de Kerstdagen liep alles in de soep omdat ik geveld werd door de buikgriep…wat een ellende!
De 2e dag van de buikgriep voelde ik me redelijk ok en liep vervolgens al snel weer buiten en als ik me niet vergis liep ik zelfs een kilometer of 8, zonder enig probleem.

Na ongeveer 80 kilometer gelopen te hebben afgelopen maand voel ik me lichamelijk goed! En als je je lichamelijk goed voelt heeft dat vast- op termijn- iets goeds te brengen voor mijn geest.

Een paar kleine feiten: een maand geleden voelde ik me bij het bewegen in het algemeen een oud mens. Als ik de was in de wasmachine wilde proppen schoot er wel eens een pijnscheut door mijn rug. Ook bij het traplopen voelde ik regelmatig spierspanning in enkels en kniegewrichten.
Hoofdpijn door vastzittende nekspieren was geen sinecure, allemaal van die vage pijntjes die horen bij iemand die ouder wordt maar daarnaast ook niks doet aan sport.

Mijn huidige gestel is er veel beter aan toe, ik voel me fit en heb nagenoeg geen pijntjes meer. Dat is niet helemaal waar want ik ben laatst ook nog gevallen en daar heb ik ook weer last van gehad. Vandaag klom ik tussen de graspollen een steile wand op van een brug zodat ik daarover verder kon wandelen. Aan het einde van de brug liep ik dezelfde route weer door het gras naar beneden. Het was best spannend. Ook daar heb ik wat pijntjes aan over gehouden maar ik weet dat dat morgen weg is of stukken minder zal zijn.

Een goede outfit, een trouwe takkie en een dosis doorzettingsvermogen hebben ervoor gezorgd dat ik al 80 kilometer zonder ander mens buiten heb doorgebracht. Oke, ik ben wel wat schichtig buiten en ik schrik ook redelijk snel van geluiden die ik niet goed kan plaatsen door de oordoppen in mijn oor maar Ik DOE HET WEL!

Eindelijk heb ik een uitlaatklep gevonden. Iets waar ik de afgelopen jaren dat ik me gevangen voelde in mijn huis van heb gedroomd. Deze verandering heeft alleen maar voordelen. Ik heb een goede reden om uit huis te gaan en het is buitengewoon gezond.

Het kleine addertje onder het gras werd wel gevonden door therapeut: hoelang blijf ik tevreden met het huidige resultaat? Het is voor mij lastig om tevreden te zijn met wat ik op dat moment heb bereikt. Het moet altijd méér en verder en harder en beter. God ja, stel je voor dat ik eens tevreden zou zijn met iets wat ik heb gedaan…..???!!

Sinds afgelopen maandag voel ik mij wat ongemakkelijk bij therapeut, ze heeft me door! ze voelt mij aan, ze weet mij te voorspellen. FUCK!
Het is de hoogste tijd om weg te rennen, onder te duiken, op te gaan in rook. Samengevat: nooit meer op te komen dagen op afspraken.

En dát juist NIET doen is eigenlijk het enige waar ik aan kan denken op het moment.

2 Comments

  • Dionne

    31 december 2014 20:48

    Goed zo wijffie! Ik wens je veel fijne kilometers met veel frisse lucht en goede moed!

  • Colin

    31 december 2014 17:35

    Goed bezig Nurse! Ik wens je voor 2015 heel veel en vooral fijne wandelkilometers en zoek naar de uitdaging tijdens de wandeling die niets met snelheid en afstanden te maken heeft. Mocht je die vinden, laat het me weten want daar ligt ook continue mijn struikelblok; niet snel tevreden typje. Ik lig er voor nu weer even uit maar motto blijft: keep on walking 🙂

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: