grom..

Getsiederrie, shoot, verdikke blablablablabla…enz enz enz..
Heel veel gemekker van mijn kant vandaag. God, wat een k.tdag. Ik ben zo verschrikkelijk moe. Dat is niet tof. Ja, moe zijn is lekker als je met niemand rekening hoeft te houden. Geen kids om je heen enz.
Maar ik heb er drie, en ja, er is er altijd wel eentje in de buurt.

Maar goed, mijn blogje van vorige week waarin ik aangaf dat ik er ff doorheen zat was een reden om na te denken over oplossingen. Sinds deze week hebben we er al een oplossing bedacht voor de dames.

Overblijven.

Zo kan ik rustig een groot gedeelte van de dag voor me uit zitten te koekeloeren. Of slapen, whatever..
Mijn kleine jongen slaapt zoveel, dat is nog zo fijn!! als hij slaapt kan ik ook weer een uiltje knappen.

Vandaag had mijn grote lief zijn vrije dag. HEERLIJK!! lekker saampjes door het huis rommelen. Voor mij pure ontspanning. Want dan hoef ik niet steeds achterom te kijken. Hij is bij me en houdt alles in de gaten. Neemt niet weg dat hij ondertussen ook aardig aan de lat begint te raken. Logisch!
Nu wilde hij al weken nieuwe kleren halen en andere schoenen. Maar door tijdgebrek en de vele ziekenhuisbezoek op zijn vrije dag was het er nog niet van gekomen.

Dus vanmiddag leek het een goed moment. En ik moet eerlijk zijn, dat was het ook. Paar mooie spijkerbroeken en een paar hele gave sportieve schoenen. Maar gutteguttegut, we kwamen ook veel te veel bekenden tegen. Praatje hier, praatje daar. Maar ik trek dat niet..

Als mensen langer dan 30 seconden tegen me aanlullen hoor ik alleen nog maar ruis en wil ik vluchten.
Fokking dikke shit dus. Ik kwam dus weer kei kapot thuis, waar na mijn binnenkomst alweer werd aangebeld…de fysio! ohwja…das waar ook.

Toen die weg was wilde ik het liefst keihard huilen en in een hoekje gaan zitten verstopt onder een grote zachte deken. Maar ik moest nog ff de deur uit….naar de. Kappppppppppppperrrrrrr

Maar waar ik natuurlijk niet over na had gedacht, was dat ik die kapster goed ken. En ja, ook weer gezellig kletsen. Uit goed fatsoen doe ik toch mijn best wat te kletsen. Maar een succes is het niet. Maar je wil ook niet bot overkomen, toch?? wat vinden jullie? zouden jullie niks zeggen? dat vraag ik me dus wel eens af, hoe anderen dat zouden doen.

Maar voor vandaag zit de dag er alweer op. Nu nog ff relaxen met mijn lieverd op de bank, vroeg naar bed zometeen en morgen een easy going dagje met mezelf. De afspraak in het ziekenhuis heb ik afgezegd. Ik trek het ff niet om weer zo gestrest aan te komen..vooral niet omdat ik me gammel voel.

Jullie hoeven niet te reageren hoor! vind het wel superfijn om jullie reacties te lezen, maar kan me voorstellen dat je alles wel een keer gezegd hebt op de klaagzangen van mij.

5 Comments

  • Eric

    29 mei 2011 15:52

    Vriendschap is… juist dan ja!
    Liefs mij

  • Nurse Martens

    25 mei 2011 19:22

    @ Myrna, Elke en Mengelmoes: Joehoeee, jullie hebben toch een reactie achtergelaten. En allemaal ook nog eens alledrie heel geruststellend. Fijn dat jullie het herkennen en of dat ik gewoon door mag klagen. Super!
    Niks menselijk is ons vreemd 🙂

  • Myrna

    25 mei 2011 08:23

    Wat goed dat je het besluit nam om die ene ziekenhuisafspraak af te zeggen. Soms geven die 'kleine' besluiten je even een adempauze. En ik heb een kapster die ook een goede vriendin is. Dus als ik echt geen zin heb om te praten, zeg ik dat en dan hoeft het ook niet. Wel zo rustgevend; ik had er inderdaad een hekel aan om maar vrolijk over koetjes en kalfjes te moeten praten.

  • elke

    24 mei 2011 21:04

    Ik babbel terug tegen de kapper, ook als ik mij slecht voel. Ik ben vriendelijk, zelfs als ik mij slecht voel. Geen idee of dat slim is, het is een gewoonte: aangeleerde klantvriendelijkheid.

    Maar voor mij moet je dat niet doen, hoor. 😉

  • Sandra/nuMengemoesvoorheenPlukdedag

    24 mei 2011 20:58

    Knuffel van hieruit. En als de nood er is dan zaag je maar gewoon lekker hard oké.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: