Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Ha!

H

4 december

De bovenstaande tijd is hoopvol, niet? Ik was niet eens echt lekker op dreef, ik had het koud, was moe en had wederom een verkeerde takkie mee. Goshh….deze hond was zo in de war dat ze in haar eentje met mij mee mocht – we zijn namelijk geen vrienden -dat ze de eerste kilometer continu de ankers uit wierp. In de praktijk hield dit in dat ze aan de riem ging hangen op haar kont probeerde te zitten en zich met takkie en macht verzette om mee te wandelen.

Toen deze takkie als pup bij ons kwam  was ze al behoorlijk getraumatiseerd. Daarbovenop had ik niet  zo heel veel geduld met dit hondje en daar kon ze niet goed tegen. Er was een tijd dat ze al van zich af begon te pissen als ik naar haar keek. Een ontzettende lastige situatie als je bedenkt dat ik de het meeste thuis was/ben. Doordat ze continu haar plas liet lopen kreeg ik eens steeds grotere hekel aan haar. Zo’n hond voelt dat, weet dat en tja….dat was achteraf gezien niet handig van mij.

Anyway; na die moeizame kilometer liep ik in een gebied waar honden zonder riem mogen lopen, zo kon ik flink doorwandelen en kon zij, haar eigen tempo bepalen. Zo liep ze af en toe een meter of 50 achter mij….maar het merendeel van de tijd liep ze mooi naast me. Sinds onze wandeling lijkt het erop dat ze iets meer vertrouwen in mij heeft, dat is dan ook het enige positieve van die wandeling.

Nouja, nog een positief dingetje: als ik mijn best blijf doen dan kan ik een kilometer per 10 minuten lopen en dus makkelijk 6 kilometer in een uur halen.

Morgenochtend ga ik weer op pad en welke takkie nu weer mee mag weet ik nog niet. Ze krijgen van mij allemaal nog een 2e kans 🙂

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: