Hei Elei Kuck Elei

H

Tijdens de therapie van vanmorgen probeerde de therapeut wat positieve dingen omhoog te halen.

Dat was niet zo heel moeilijk. We kregen het al vlot over de ‘dames’, de Blogdames welteverstaan. “Doen jullie nog wel eens leuke dingen?” was haar vraag, ‘Jazekers!’ kon ik bevestigend antwoorden. “Zo beginnen we nu met het Round Robin project, en volgens mij staat er voor volgende week weer een meeting gepland.”

Het is prettig voor mij om dagelijks contact te hebben via de digitale snelweg. En de zaken die niet in een blog vermeld kunnen worden vinden via andere wegen wel de weg naar ons toe. Het is voor mij verhelderend. Ik zit zelf veel te malen over mijn eigen ellende, maar door blogs van anderen te lezen raak ik afgeleid van mijn eigen shit en richt ik me op zo’n moment op andermans leven en eventuele toestanden. En dat precies op de momenten die ik zelf uitkies. Niet zoals met onverwacht bezoek wat je kan overvallen.

Uiteraard bespraken we nog meer. We gingen even de diepte in, ik voelde me zwaar ongemakkelijk en op een gegeven moment zelfs misselijk.
Ik werd letterlijk misselijk van de zware kost waar ik liever niet over praten wil.

Terwijl ik dit schrijf schijnt het zonnetje vollop….en ik zit alleen thuis. De ‘chef’ is aan het fietsen met de dreumes. Ik had graag meegewild. Maar hij vond het niet verstandig. Het was al met al toch wel weer een heftig ochtendje. Aangezien ik mijne eigen grenzen nog niet gevonden heb luister ik maar zijn verstandige besluiten.

8 comments

Geef een reactie

  • Bij mediteren kom je er al vlot achter dat het nooit stil is in je hoofd. De vraag is alleen: hoever ga je mee in de gedachten. Gelukkig lukt het me vaak om te beseffen dat er gedachten zijn, maar ik laat ze niet de boel overnemen. Als je begrijpt wat ik bedoel?? xx

  • Heerlijk toch? Kan ook vaak erg genieten van de manier van schrijven van sommigen, of de leuke foto’s. Ik vind het tot nu toe erg positief.

  • Die chef is me een slimme. Ik hoop dat je wat rust krijgt in je hoifd vandaag! Kus.

  • Fijn, dat jij zo’n chef hebt.

    Ik heb dan gelukkig minder problemen dan jij, maar ik herken die fijne afleiding van dat blogrondje wel. Even afleiding, even je geest verzetten. En niemand die direct op jouw reactie zit te wachten… alles op je eigen tijd, of niet.

  • Helemaal niet erg: om naar de chef te luisteren. Na zo’n heftige dag/sessie kan ‘onder de mensen komen’ misschien nét even verkeerd of extra vermoeiend voor je uitpakken.

    En verder: een hele dikke kus!

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: