Herrie in de casa

Er was deze week veel herrie in de Casa.  Ik geloof dat iedereen in dit huis op dit moment even last heeft van mij zichzelf. En derhalve niet te genieten is. Mijn kleine man is
s’ nachts veel wakker, huilt onbedaarlijk, is niet te troosten. Overdag hangt hij aan mijn enkels en op het moment dat hij mijn achterhoofd ziet, is de casa wederom gevuld met gekrijs.

En ik heb mijn ‘bittere’ gal ook al ff gespuwd in een blog afgelopen week. Echtgenoot schrok er zelfs van. Vond dat ik de situatie wel heel negatief had geschetst. Met zijn ‘andere’ state of mind is het misschien niet eens zo gek dat hij dingen ook ‘anders’ ervaart. Hij gaf aan dat het ook belangrijk is, dat ik ook blijf benoemen dat ik goede momenten heb. En dat er ook genoeg momenten zijn, dat ik geniet van mijn gezinnetje, mijn wierookjes en nog wat andere dingen. Ik was het ten tijde van zijn opsomming volledig met hem eens, ze zijn me nu alleen ontschoten.

Ik heb nog even wat mooie momenten vastgelegd van ‘el krijsos’.

 

Dat bedoel ik, krijsen krijsen krijsen..........................zucht

2 Comments

  • Anki

    23 oktober 2011 22:43

    Naar zeg! Hopelijk wordt ’t snel beter met de krijsende uk. Hij is wel erg goed gelukt verder, wat een knappert op die onderste twee foto’s!

  • zuster_klivia

    22 oktober 2011 11:55

    Oeiiii! Heftig, zo’n huilend mannetje om je heen steeds.

    Ik kan me idd zo voorstellen dat eea een wisselwerking is ja.

    Sterkte!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: