het vervolg van het gisteren….

Toen ik gisterochtend slaperig de slaapkamerdeur open deed, stond daarachter al een aangeklede puber te wachten.
Dat was mijn eerste verbazing….meestal rent ze als een dolle het huis door vlak voor haar vertrek naar school.
Over chaotisch gesproken….sjonge jonge…
Deze keer was ze als eerste al helemaal klaar en wilde zelfs met de takkies uit.
Dat is een zeldzaamheid. Dat betekent maar 1 ding. En ja…daar hoefde ik niet lang op te wachten.
Ze deelde me mee. dat ze die middag samen met iemand op de dreumes zou passen, haar *hek leek het ook wel leuk om langs te komen.
Ik kreeg bijna stuipen van deze mededeling. Het kon niet anders dan dat dit nog een slecht stukje van mijn droom was.
Waar kwam opeens die *hek vandaan?
Alhoewel……de laatste 2 weken viel zijn naam opeens wel heel erg veel tijdens gesprekken.
De tiener begon er ook al lastige vragen over te stellen. Lastig in die zin: dat de puber er behoorlijk irri van raakte, blijkbaar was het een ‘no-go area.’
De puber hield bij hoog en laag vol dat het ‘gewoon’ een leuke jongen was maar dat ze zeker niet verliefd was ofzo.
Yeah Right.
En ik ben sinterklaas tssssssssssssssssssssk

De tiener was ’s ochtends nog even goed geïnstrueerd door de chef, ze zou zich ’s middags, als ze uit school kwam, vlot uit de voeten maken.
En de puber NIET, en de chef zwaaide dreigend met zijn vinger voor haar neus en herhaalde “ZEKER NIET’ in de weg gaan lopen of gaan spioneren.
“Tuurlijk doe ik dat niet, ik ga wel op mijn kamer spelen” hoorde ik haar gekwetst zeggen.
Yeah Right.
En ik ben de paashaas….tsssssssssssssssk

De taxi stond al te wachten toen de puber en *hek aan kwamen fietsen.
Wat een hunk dit gastje zeg, ik was onder de indruk van haar goede keuze.
Hij stapte goed gemutst en vriendelijk naar binnen en ik sprintte bijna gelijktijdig de deur uit op weg  naar de taxi.
En wat een vreselijke verrassing zeg, had ik weer dezelfde chauffeur als afgelopen vrijdag. Dat verzin je toch niet?? Nee. Het is de waarheid.
Heel even schoot door mijn hoofd dat ik nog wel eens een standje van haar kon krijgen omdat ze heel toevallig op mijn blog was beland en mijn blogje over haar had gelezen.

Het gesprek ging direct over heel andere zaken. De takkies.
Die waren namelijk allemaal luid blaffend naar buiten gerend toen de deurbel ging.
Ze had ze gezien en wilde eigenlijk helemaal niet praten over de takkies maar ze wilde heel veel kletsen over haar (probleemloze) herdershond.
Yeah Right.
En ik ben Batman tsssssssssk
Ook weer zo’n ongelooflijk verhaal.

In mijn leven ben ik 6x gebeten door een hond…waarvan 2.5 keer door een herdershond.
Iedere hond is een potentieel gevaar en ik heb er zelfs drie uit de ergste categorie.

Ik vertelde haar namelijk dat de teckel het agressiefste soort is onder de honden.
Geloofde ze niet.
Prima.
Laat ze de volgende keer maar even over de drempel stappen dan.

Ik dwaal af, waar was ik gebleven…mmmmhh….ahja..de taxirit.
Die verliep verder prima, ik was wederom ruim op tijd aanwezig.
Na een uur doorgezaagd te zijn over de crime scene toestanden en nog zoveel meer zat mijn therapiesessie erop.
Bij het verlaten van het ziekenhuis was ik zowaar relaxed en checkte ondertussen ff mijn telefoon.

Potdikke zeg…allemaal whatsapjes van de tiener, met van allerlei zaken die ik NIET wil lezen, of weten, als ik buitenshuis ben.
Ik belde met zweethandjes maar naar huis en trof direct het arme schaap aan de andere kant aan.
Bleek het allemaal reuze mee te vallen en hoefde ik me niet druk te maken.
Tuuuuuuuuuuuurlijk….en dat geloof je dan ook direct als iemand van 10 je dat verteld.
Na de tijd te hebben gecheckt bleek dat het nog een uur zou duren voor ik opgehaald zou worden.
Dan zou de rit naar huis volgen en al vlot bleek dat ik nog wel anderhalf uur van huis zou zijn.
Dat uur dat ik zat te wachten gebruikte ik om de chef alvast in te lichten over de berichten van de tiener.
Dat kwam aan. De chef kwam een poos later aanrijden en ging  bijna op twee banden de bocht door, gelukkig ben ik niet de enige die moeilijk kan handelen met stress.

De rest laat zich raden. We kwamen thuis, spraken de tiener bozig toe. hoorden a passant de puber uit en vielen aan op de boerenkool met worst.
(ik snap de deceptie van de laatste alinea, maar hè, sommige zaken daar kan ik niet teveel over uitwijden  🙂

*hek, Haar Eerste Kalverliefde

9 Comments

  • Nurse Martens

    18 oktober 2012 23:20

    Whoehahahah “moge zijn ziel……..” Wat een geweldige zin.

  • Nurse Martens

    18 oktober 2012 23:19

    Er waren tijden dat mensen vonden dat ik wel een stand up comédienne kon worden. #goeieouwetijd

  • Nurse Martens

    18 oktober 2012 23:18

    Haha

  • Nurse Martens

    18 oktober 2012 23:18

    Het is voornamelijk vermoeiend, echt! Maar hou nog net zoveel van haar als in de pré puberteit.

  • Nienke Weick

    18 oktober 2012 22:14

    Nurse in de bocht… en wat houd ik van je verhalen!!

    Goed te horen dat de puber smaak heeft. Is toch een zorg minder, zo op het geheel.
    Wauw. Een puberkalf in huis. Mooi zeg!

    (Stuur die taxi maar door naar mij, als je voor de 3e keer dezelfde chauffeur treft. Laat ik de drie voor altijd in mijn boven(!)been gedrukte tanden van onze allerliefste asielteckel Gijs zien. Moge zijn ziel eindelijk tot rust gekomen zijn in de hondenhemel.)

  • Eric

    17 oktober 2012 18:02

    tssssssssssssssssssssk
    tsssssssssssssssk
    tsssssssssk

    😉

    Eens met Karin, je beschrijft het geweldig.
    Ik hoor je het zowat zeggen 🙂

  • Karin - The F Girl

    16 oktober 2012 20:25

    Haha, wat kan jij vermakelijk schrijven. Geweldig. Hier duurt het nog een tijdje voordat we dergelijke puberperikelen hebben, maar het lijkt me hoogst grappig (en vermoeiend trouwens, dat ook!).

  • Inge

    16 oktober 2012 20:46

    Leuk, dat *# 😉

  • zuster_klivia

    16 oktober 2012 13:37

    Wát een verhaal. Heb alleen het laatste onthouden, der boerenkool. Lekker! 😉

    (Flauwekul. Je klinkt aardig opgewekt weer, heerlijk!)

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: