Vriendschap | Het vervolg

V

Zet een aantal creatievelingen bij elkaar en er ontspruit altijd wel een idee bij één van hen.
Ik schreef al eerder over het ‘round robin project’ een geniaal plan waar we razend enthousiast mee aan de slag gingen.

Er werden boekjes gekocht en de kunstwerken kregen langzamerhand vorm.
Er werd met regelmaat een sneak preview gegeven door het plaatsen van een –klein deel- van een foto.
De angst sloeg mij om het hart, het was al vrij vlot duidelijk dat tussen creativiteit en creativiteit een wereld van verschil zit.

Het voelde voor mij niet als een domper dat de ‘anderen’ duidelijk kunstzinniger waren dan ik, het voelde als een uitdaging mijn werken op een hoger niveau te tillen.

Door naar de materialen te kijken – en aan te schaffen- die ze gebruikten werd mijn kleine voorraad
knutselspullen alsmaar groter en groter.

Er kwam een duidelijke afspraak: er werd drie weken gewerkt per boekje en daarna gerouleerd.
Door persoonlijke omstandigheden kregen een aantal van ons de boel niet klaar in die drie weken.
Zo kwam er een beetje de klad in het versturen.
Een aantal mensen –onder andere ik- zat al een poosje zonder boekje en ik voelde het als een gemis.

Misschien draafde ik wat door, maar mijn wens was om het boekwerk wat ik ondertussen had omgedoopt tot ‘kostbare schat’ met kerst 2012 onder de boom te hebben.
Ik had natuurlijk gezien hoe de anderen bezig waren geweest en ik kon werkelijk niet langer wachten om te zien wat ze allemaal voor mij hadden gemaakt.

Het werd al vlot duidelijk dat kerst absoluut niet haalbaar was. Jammer, maar helaas.
Dagen verstreken, weken verstreken en ondertussen waren we 9 maanden verder en had ik al die tijd niets meer te knutselen. En ik begon er steeds meer van te balen.

Regelmatig riep ik op FB dat de boel weer op gang moest komen.
En schijnbaar heb ik daar iemand enorm mee zitten te irriteren.
Die persoon had helaas mijn boekje in huis en juist die persoon woonde in het buitenland.
De irritaties waren zo ontzettend groot dat ze het contact met ons allen verbrak.

Dagen gingen voorbij, weken vervlogen en toen zaten we 2 maanden radiostilte.
In die twee maanden zijn er meerdere pogingen ondernomen om contact te leggen maar er kwam helemaal niets, nada, noppes aan respons bij ons terug.

Ik heb de laatste 2 maanden heel veel beren op de weg gegooid en zodoende mezelf redelijk gek gemaakt met de gedachte dat het nooit meer bij mij terecht zou komen.
Hoe meer tijd er verstreek hoe wanhopiger ik mij begon te voelen.

Het is dinsdagmiddag 10 septemer als de postbode een pakje afgeeft. Aan het handschrift zie ik direct van wie het afkomstig is. Bij het openmaken schiet ik al vol, het is een ‘nieuwe’ schat. Hebben de blogdames stiekem een heel nieuw boekje voor mij in elkaar gezet.

Ik begon deze ‘reeks’ onder ‘vriendschap’ met een heel andere bedoeling dan het is is geëindigd. Maar hoeveel beter is dit wel niet? Ook bijzonder hoe dit allemaal zo samen komt.
Ach, toeval bestaat niet he?

Lieve Blogdames, ik ♥ van jullie!

Hier een kleine sfeer impressie:

IMG_6061
Een lief briefje verstopt
IMG_6060
Lavendel, heerlijk!
IMG_6058
♥♥♥!!

IMG_6057

IMG_6056

IMG_6055

IMG_6054

IMG_6053

IMG_6052

IMG_6051

IMG_6049

IMG_6048

IMG_6047

12 comments

Geef een reactie

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: