Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Hoezo geduldig?

H

Ik ben van nature geen geduldig mens.
Onder druk presteren was voorheen voor mij geen probleem.
De druk opvoeren bij anderen vond ik ook helemaal niet lastig.
Haasten en vliegen, ik draaide mijn hand er niet voor om.

Maar goed, geduld moet je oefenen en daar ben ik al een poos mee bezig.
En ik mag niet klagen, het gaat me steeds beter af.

Maar vanmiddag ging het geduldig zijn mis.
Na 1 uur en 15 minuten wachten, ik herhaal: één uur en vijftien minuten knapte er iets in mijn hoofd.
Waar ik zat te wachten? in de hal van het ziekenhuis.
Ik zat na mijn therapie te wachten in de hal van het ziekenhuis op mijn taxi.

Er kwamen ontzettend veel mensen voorbij, veel mensen met de arm in ‘vers’ gips, viel me op.
Links en rechts kwamen mensen bij me zitten die van de gelegenheid gebruik maakten om een praatje aan te knopen.
Zo sprak ik een oudere vrouw waarvan haar man (87) plots met een bloedprop in zijn been met spoed moest worden opgenomen.
Een ontzettend fragiel en lief mens die vrouw, haar handen stonden strak van de reuma.
De zware tassen die ze met zich mee zeulde wilde ik het liefst van haar overnemen en haar zo boven bij haar man afleveren.
Maar nee, ik kon niet weg van mijn plek want ik wachtte ‘geduldig’ op mijn taxi.

De tijd verstreek en er liepen ontzettend veel mensen voorbij zonder dat daar mijn taxichauffeur tussen zat.
En toen brak de magische grens van 1 uur en 15 minuten aan.
Ik was het spuugzat daar in die hal, ik wilde naar huis naar mijn kindjes.
De taxicentrale vertelde me tot twee keer toe dat de chauffeur onderweg was, maar mensen, zeg nu eerlijk, ruim een uur wachten op je vervoer is toch NIET normaal?

Ik liep vervolgens naar de receptie, vertelde de vriendelijke man mijn naam en mijn probleem en gaf aan dat ik óf lopend naar huis zou gaan of de bus zou pakken maar in ieder geval niet langer bleef wachten.
Dat was natuurlijk een grapje, die afstand van het zknhs naar mijn casa is niet te doen.
Toch verliet ik -helaas ook nog eens met een volle blaas- lopend het ziekenhuis.
Op mijn telefoon zag ik dat ik nog 6% zuurstof had, dus wat ik ook nog moest doen met die telefoon, ik moest keuzes maken.

Ik sms’te de chef dat ik lopend onderweg was naar zijn kantoor en dat hij me na zijn werk daar-en-daar maar moest ophalen.
Helaas had ik totaal niet bedacht dat de wegen rondom het zknhs niet geschikt zijn voor wandelaars. Er was nauwelijks een stoep te vinden om fatsoenlijk op te lopen.
Al lopend langs de drukke weg zag ik ook nog eens dat ik aan de verkeerde kant van de weg liep en er nergens een mogelijkheid was voor voetgangers om over te steken.

Om een lang verhaal in te korten: ik kwam uiteindelijk bij een fietstunnel uit, stak veilig de weg over en wachtte vervolgens geduldig op de chef.

Eind goed al goed!

Neemt niet weg dat ik tot op dit moment nog baal van het feit dat mijn vervoer niet kwam opdagen, wat een prutsers!

reacties

Geef een reactie

  • Een klacht indienen lijkt me niet eens zo gek maar daar reageren ze toch niet op.
    De vorige keer kreeg ik een bos bloemen, vandaag niks gezien 🙂 Deze week mag ik weer bellen om een nieuwe afspraak te maken en dan kaart ik het wel aan. Ben wel benieuwd wat de reden was namelijk.

  • En een klacht indienen haalt waarschijnlijk ook niets uit..! Potdomme, na zo’n heftig gesprek wil je gewoon naar HUIS toe kunnen – dan moet je niet nog eens hoeven zwerven langs autowegen met een telefoon die elk moment uit kan vallen..!

  • Jeetje, waar naar als ze niet op komen dagen. Je hebt het knap opgelost. Anders had je er nu nog gezeten 😉

  • Ik heb géén geduld. Zou me daar vreselijk over opwinden, zo’n taxibedrijf?!

    Mijn schoonmoeder maakt ook gebruik van zi’n gesponserde regiotax of hoe heet het, die komen echt nooit op tijd. Of gewoon niet. Vreselijk irritant.

  • en daarom heb ik altijd een haakwerkje bij me, voor dit soort langdurige momenten
    en met dit weer zit ik echt geen stap buiten de deur, alleen het stukje naar de taxi en dat is listig genoeg

    Berber

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: