Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Isad

I

Ik ben er inderdaad wel ‘sad’ om. Dat Steve Jobs is overleden. Ik kende hem natuurlijk niet persoonlijk. Maar ik kende hem wel als Boeddhist. Iets wat me mateloos in deze man heeft gefasicineerd. Hoe je dus Boeddhist kan zijn, en ook een miljardenbedrijf kunt hebben. Tekenen van zijn eenvoud waren toch wel de zwarte trui die hij altijd droeg, en zijn jaarsalaris van 1 dollar, dat zegt misschien wel iets over zijn nederigheid

Ik ga niet dood van mijn ziekte, maar ook ik, heb moeite het Boeddhisme en mijn ziekte samen te dragen. Het staat werkelijk zo ontzettend ver van elkaar af. Dat het bijna niet haalbaar is. Vooral de momenten dat ik héél zielig ben (pfff) en héél veel zelfmedelijden heb (pfff pfff)

Brengt mij op gisterenavond. Ik zwolg in zelfmedelijden over het feit dat ik dit weekend jarig ben. En geen feestje kan geven. Of mensen kan ontvangen. Neeeeeeee…dat kan allemaal niet. De zoveelste verjaardag dit jaar in dit huis waar geen ballon aan te pas komt. En er ook niet echt een vreugdedansje wordt gedaan. Dat bedoel ik.  Dat is dus zelfmedelijden. Deels terecht, deels grote onzin. Want hoe graag ik ook een feestje geef en jullie eens in het echt zou kunnen zien met koek en sopie, dat hangt niet van dit weekend af natuurlijk. Dat kan ook gerust op een ander moment. Dat klinkt toch wel weer wat boeddhistisch denk ik dan maar zo. Nu nog hopen dat het dit weekend ook zo voelt. (gniffel)

reacties

Geef een reactie

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: