Kabouter puntmuts

Dat is wat ik van Sinterklaas vind.
Mijn kids waren nog klein (7 maanden en 3 jaar) toen ik mijn kinderen in mijn eentje kon gaan opvoeden.
Ik heb direct het hele Sinterklaas gebeuren afgeschaft.

Mijn dochters zijn niet opgegroeid met die kabouter.
En ik heb ze ook al heel jong verteld dat die goorpijp niet bestaat en dat anderen (opa’s en mama’s) die cadeaus kopen.
Er is geen festijn wat meer ranzig is en geldverslindend is dan dit feest.

Ik vertik het om mijn kinderen een leugen te vertellen.
Ik snap niet waarom ik die kids zou moeten laten geloven dat er een man is die een boek bijhoudt van alle kindertjes
en dat daar ook ingeschreven staat wie er stout is en wie niet.
In mijn kindertijd werd er ook op die zak van zwarte Piet gehamerd en die roe waarmee je voor je kont zou worden geslagen als je niet braaf was.
Saillant detail is natuurlijk dat mijn opvoedster dit feest extra aangreep om mij nog eens de stuipen op het vege lijf te jagen.

Zelf heb ik het nooit als een leuk festijn ervaren maar dat is niet de reden waarom ik zelf zo op tegen ben.
Het gaat om het principe.
Je vertelt als ouder geen leugens aan je kinderen.
Je hoort regelmatig dat kinderen niet meer te hanteren zijn thuis rond deze tijd.
Ik vind dat niet gek.
We vertellen ze nogal leuke verhalen zeg…… Over die pieten die s ‘nachts zomaar in huis rondstruinen en vreterij in hun schoen stoppen.
(mijn kinderen durfden – door de verhalen op school – s ‘nachts niet meer te plassen, bang om piet tegen te komen in het donker)
Of je zult maar overgeslagen worden met cadeaus omdat je een keer brutaal bent geweest.
En dan nog dat verhaal over de zak van Sinterklaas waar je in gestopt wordt door zwarte piet en wordt meegenomen naar Spanje.

En waarom moet het allemaal zo groots en duur worden gemaakt?
Hoorde ik gisteren op het journaal dat er zoveel tig miljoen minder zal worden uitgegeven dit jaar. Door de recessie.
Er zijn vast meer gezinnen waar het niet kán worden gevierd.
Waar de kinderen op 6 december op school niet kunnen meepraten over hun (niet gekregen) cadeau’s.
Je zult maar zo’n kindje zijn. Ik zie het al voor me. Vreselijk zielig.

Wat mij betreft mag het afschaft worden. Maar daar is een groot gedeelte van Nederland niet mee eens.
Al sinds ik blog (2000) besteed ik een blogje aan deze grappenmaker.
Iedere keer weer zijn er mensen zwaar teleurgesteld in mij dat ik mijn kinderen dit ontzeg.
Maar zeg nou zelf, voelde jij je niet bedonderd toen je erachter kwam dat je al die jaren was belazerd?

 

25 Comments

  • Eric

    20 november 2012 21:55

    Het hoort voor mij bij Nederland. Kan me overigens het moment niet meer herinneren dat ik een illusie armer werd.
    Blijft een mooi schouwspel. Wat ik vele malen erger vind is dat derden er een dicriminatief tintje aan willen hangen 🙁
    Al een tijdje doe ik niet meer aan (dure) cadeau’s. Het gezellig samenzijn staat voorop.

  • Nurse Martens

    19 november 2012 21:18

    Ik heb het even nagevraagd bij de dames. Ze hebben er niks aan gemist zeiden ze.
    Ze hebben ook nooit het gevoel gehad dat ze er niet bijhoorden oid. Eigenlijk hebben ze er niks negatiefs van meegekregen.

    Ik denk dat jij goed door hebt hoe het hier is gegaan Nien, Ik heb ze ook niet gewezen op het sinterklaasjournaal, De hele commercie heb ik gewoon genegeerd. Het is inderdaad ook van belang dat er geen familieleden zijn die het gaat ophitsen ofzo.

    Ik heb er zelf gewoon géén aandacht aan geschonken, daarom leefde het ook niet.

    Trouwens, de meiden doen wel mee aan lootjes trekken enz..op de sport en op school. Dat is gewoon omdat ze het leuk vinden. Dat heb ik ook nooit tegengehouden.
    Als opa en oma de kids wilden meenemen naar de intocht vond ik dat ook prima. Maar zelf ging ik daar dan niet heen met ze.

  • elke

    19 november 2012 19:56

    Ik vond sinterklaas heerlijk, het zijn voor mij leuke herinneren. Ook voor mijn kinderen, denk ik, die voetjes die ’s morgens van de trappen af roffelden, heerlijk.
    Ik begrijp dat jij het maar niks vindt, maar ik ben blij dat ik het hen niet ontzegd heb.
    Ter info: mijn vriend, psycholoog zoals je weet, vertelde het zijn kinderen wel, dat hij niet bestond. Ze vieren het wel. Zijn dochter heeft zichzelf na het verhaal gewoon weer wijs gemaakt dat hij wel bestaat. Ik ben heel benieuwd hoe zij het later bij haar kinderen zal overbrengen.

  • Mies

    19 november 2012 15:54

    @Nienke, mijn schoonmoeder heeft het precies zo gedaan, altijd verteld hoe het werkelijk zat zonder de gezelligheid van het feest teniet te doen. Dat hoorde ik omdat ik met hetzelfde dilemma zit, ik wil mijn kinderen nl. niet voorliegen. En volgens haar maakte dat voor de beleving niets uit, spannend en leuk vonden haar kinderen (waaronder dus mijn man) het nog steeds! En ook nu nog 😉
    Dus kiezen wij er ook voor om een leuke traditie te vieren (met kadootjes, geknutsel en versiering) maar op onze manier en zonder de verzinsels er om heen. Succes met jullie dilemma! Komt vast goed.
    @NurseMartens, wat verdrietig dat je al die feestelijkheden niet hebt mogen meekrijgen zoals het ook had gekund, met liefde, veiligheid en warmte om je heen. Ik wens je een warme en liefdevolle voorbereiding op een mooie kerst met je gezin toe!

  • Karien

    19 november 2012 01:19

    Jammer, en zo sneu voor jou, dat vind ik het vooral als ik lees wat een negatieve gevoelens je hebt bij het Sinterklaasfeest. Dat je dat leuks moet missen, hebt moeten missen vooral in je eigen jeugd. Ik ben een groot fan. Ik ken me niet herinneren dat ik me bedonderd voelde toen ik erachter kwam dat hij niet bestond. Hij ‘bestaat’ voor mij nog steeds, net zoals de paashaas, pluk en de gruffalo en en al die andere karakters die een kinderleven mooi en fantasievol maken. Die negatieve dingen als de roe en de zak werden/ worden bij ons met een knipoog gezegd, en dure kadoos komen er niet in. Samen pepernoten bakken, de Bert&Ernie Sinterklaas cd, liedjes zingen voor de haard, de spanning ’s ochtends als je moest wachten tot broer en zus ook wakker waren voor je naar beneden mocht. Nog veel leuker vond ik het toen ik ouder werd. Uren waren we bezig met de hele familie met gedichten, surprises, pesterijen, snoep en natuurlijk bisschopswijn. De voorpret alleen al, lekker knutselen, rijmen en moois verzinnen, en het gillen van ‘niet binnenkomen!’, speurtochten door het huis op zoek naar pakjes, doorgeefkadootjes met lagen papier, jarenlang terugkerende familiegrappen. Het zijn allemaal tradities die ik graag doorgeef.
    Ik denk dat je goed moet bedenken wat jij mooi vindt/ zou kunnen vinden aan dit soort familiefeesten, zodat je met kinderen jullie eigen tradities en herinneringen kunt maken, waar jij je fijn bij voelt!

  • berber

    18 november 2012 22:08

    “verhalen over een gast die niet bestaat”….ben ik helemaal met je eens
    maar dan mag de bijbel en alles wat daarmee samenhangt ook verdwijnen
    en dat is voor heel veel mensen ondenkbaar

    Berber

  • Nurse Martens

    18 november 2012 21:03

    Wat lief gezegd Joon! ♥

  • Nicolet

    18 november 2012 20:19

    HIer ook goede herinneringen aan vroeger, zonder enige angst. Maar ik ben blij dat toen ik echt twijfels had, ik wel serieus genomen werd en de waarheid hoorde en voortaan mee mocht doen met dat mooie feest en de geheimpjes (overigens ben ik de jongste en dus de laatste gelover). Mijn zus haar oudste was doodsbang voor piet vanwege de schminck (ze was bang voor iedereen met schminck), zij hebben binnen hun gezin er dan ook altijd voor gekozen om het te vertellen. Wij kiezen de middenweg. Het is leuk, ik vertel nooit iets over het boek en dat er ook in kan staan dat je niet lief bent geweest. Maar samen liedjes zingen, boeken voorlezen. Knutselen/tekenen voor de schoen. En duur dat kan, maar hij krijgt 1 echt cadeau (ong 10 euro denk ik) en nog wat aan snoepspul en dat is het. Maar vooral het samen zijn met de familie en de suprises, samen eten samen zingen en spelen. Dat geven we hem mee. Gisteren met een van de oma’s naar de intocht naar het dorp. Hij vond het super, lekker dansen op de muziek. Sint een handje en wat pepernoten eten. Ik geniet van zijn feest en als ik dacht dat hij bang zou zijn of voor de man/pieten of iets anders dan zou ik hem dat ontnemen en hem uitleggen hoe het zit. Pieten komen hier ook niet in huis, maar de cadeaus komen door de brievenbus (dat dat soms niet zou passen ziet hij niet;-)

  • willemien

    18 november 2012 17:11

    juist omdat mijn herinneringen aan dit feest niet zo leuk zijn probeer ik het bij mijn kind anders te doen. We genieten dubbel.

  • Dionne

    18 november 2012 10:02

    Hier warme herinneringen en die geef ik graag door. Zonder de dreiging van straf en de roe. De oudste gelooft nu niet meer en vindt het geweldig dat hij deel uitmaakt van het grapje van Sinterklaas.

  • Sacha (maarnietvangrijs)

    17 november 2012 23:25

    p.s. Onze dochters geloven ook niet in de paashaas, de kerstman en de tandenfee. En toch beleven ze aan alledrie veel plezier. 🙂

  • Sacha (maarnietvangrijs)

    17 november 2012 23:19

    Ah, dit geluid hoor je niet vaak! Mijn meiden genieten enorm van sinterklaas (en ik ook), van het schoen zetten, het knutselen, het sinterklaasjournaal, kruidnootjes, maar…. ze weten dat ie niet bestaat! Wij hebben ze bewust de waarheid verteld, omdat ik het inderdaad niet prettig vond om ze ‘voor te liegen’ en omdat de spanning anders ondraaglijk zou worden. Ze genieten juist extra van het feest, omdat ze weten dat het niet echt is: wel de gezelligheid maar niet de angst!
    De cadeautjes zijn bescheiden of zelf gemaakt, de meiden zijn daar superblij mee, het gaat om de verrassing en de gezelligheid.
    Succes jij, want het hele gebeuren is haast niet te vermijden rond deze tijd….. Of misschien toch een keer je schoen zetten, je weet het maar nooit…. 😉

  • Sacha (maarnietvangrijs)

    17 november 2012 23:13

    Ah, dit geluid hoor je niet vaak! Mijn meiden genieten enorm van sinterklaas (en ik ook), van het schoen zetten, het knutselen, het sinterklaasjournaal, de kruidnootjes, maar…. ze weten dat ie niet bestaat! Wij hebben ze bewust altijd de waarheid verteld, omdat ik het inderdaad niet prettig vond voelen om ze ‘voor te liegen’, en ook omdat de spanning anders ondraaglijk zou worden…. Ze kunnen juist veel meer genieten van het feest, omdat ze weten dat het niet echt is. Net zo gezellig, maar zonder angst. 🙂 En de cadeautjes zijn bescheiden hoor, met een kleinigheid of iets zelf gemaakts zijn de dames ook heel blij, het gaat vooral om de gezelligheid.
    Succes jij, want het hele gebeuren is haast niet te vermijden….. (of misschien toch je schoen een keer zetten, je weet het maar nooit…. ;-))

  • Nienke

    17 november 2012 23:11

    Het schoot vandaag op de fiets, sint-inpakpapier uit mijn tas stekend, door mijn hoofd: Marnix en ik kúnnen nu nog beslissen of we dit sprookje voor onze jongens af gaan draaien – of niet. We kúnnen ook van meet af aan vertellen dat het een feest is, met gebruiken die erbij horen, en dat we dat feest zo groot (lees: zo klein) of zo klein kunnen vieren als we zelf willen.
    Ock was de afgelopen twee jaar doodsbang voor de man van de kinderdagverblijfleidster in Sintpak. Moest er niets van hebben. Dat sneed me: waarom die kinderen dit aandoen?!
    En dan inderdaad met de jaren méér angst, en vragen (ben ik wel lief genoeg geweest..?!).
    Enige vraag die bij mij blijft is: zullen ze het ons gaan verwijten dat wij hen nooit in Sinterklaas hebben laten geloven – vanwege de léuke spanning, het groepsgevoel (met de hele klas ernaartoe leven)?
    Is ze zoveel mogelijk ‘weghouden’ van het Sinterklaasnieuws, angst-opruiende klasgenoten/familieleden én van de vuile commercie niet ook al voldoende?
    Misschien kun jij me die vraag, namens jouw dochters, beantwoorden..? Hoe kijken zij er nu op terug, dat ze nooit in Sinterklaas hebben geloofd, dat daarom niet gedeeld hebben met leeftijdsgenoten?

  • jona

    17 november 2012 22:41

    Ik denk ook dat als je die warmte had meegekregen het feest ook anders beleefd hebt. Ik heb zelf geen angsten gehad tijdens deze dagen, behalve dan dat ik bang was dat hij door het dak zou zakken. Die angst is ook niet meegegeven en idd zou ik ook niet aan mijn kinderen willen meegeven. Roe, spanje. Bah. Ik vind t uberstom (understatement) dat je van huis uit dat zo anders hebt meegekregen! Ik stuur je hoe dan ook veel virtuele warmte en bring on die kerstmuziek! (daar heb ik san weer weinig kaas van gegeten…;)

  • Nurse Martens

    17 november 2012 20:32

    LIef dat ook jij wel ziet dat het voor mij een andere lading heeft. Speelt absoluut mee hoor. Ik heb de rest al wel een beetje uitgelegd hierboven.

  • Nurse Martens

    17 november 2012 20:28

    Ach Mieke toch, Haat?? dan heb je mij nog nooit kwaad meegemaakt denk ik. Als ik vol haat zit en ik ken toevallig iemand waar ik op dit moment een probleempje mee heb dan praat ik heel andere taal.

    Haat hoort ook niet bij mijn levensvisie, dus dat trek je toch iets te ver uit zijn verband.

    Nogmaals, het is niet mijn ding om een kind bang te maken met verhalen over een gast die niet bestaat. Het is niet echt een vrolijk sprookje.

    Het verhaal van Santa Claus is veel ‘liever’, daar spelen kabouters in mee en dat vind ik meer een sprookje.

  • Nurse Martens

    17 november 2012 20:23

    Ik denk dat als ik die warmte had herkend bij dit feest dan was het misschien toch wel wat anders gelopen.
    neemt niet weg dat het niet bij mijn levensvisie past om mijn kinderen een verhaal te vertellen waar naar mijn idee ook zoveel angst bij komt kijken.

  • Nurse Martens

    17 november 2012 20:21

    Hey lieffie,
    Ik snap jouw verhaal volkomen. Ook omdat ik jouw familieverhalen ken. Dan hangt er sowieso al een heel ander sfeertje omheen. En een avond gezellig met z’n allen met knotsgekke suprises – waar jullie altijd druk mee zijn- en ook met spelletjes dat is wel heel erg gezellig.
    De gezelligheid herken ik totaal niet…dat is wel een gemis denk ik.
    Zal vast ook meespelen in het hele verhaal.

    Ik heb al stiekem wat kerstmuziek gedraaid..heerlijk 🙂

  • Nurse Martens

    17 november 2012 20:16

    Dat was ik vergeten, suprises! dat is inderdaad wel heel erg leuk.

  • Mammalien

    17 november 2012 19:45

    Ik vind Sinterklaas juist het leukste feest van het jaar. Vroeger (het is mij al heel vroeg verteld maar daarna vierden we het altijd gezellig met de familie, suprirses, gedichten) en nu.

    Ik geef liever mijn laatste geld uit aan een cadeautjes voor de kinderen dan aan een kerstboom of de kersvreterijen. Maar ik snap wel dat het voor jou een andere lading heeft en dat dat veel uitmaakt.

    Mijn oudste is het vorig jaar verteld (hij geloofde heilig) en was heel boos. NIet dat wij hem belazerd hadden, maar dat we hem de waarheid vertelden. Hij wilde er zooo graag in geloven! Dit jaar doet hij dus ook gewoon leuk mee met het sinterklaasjournaal, tekenen, schoen zetten… ook om zijn brusje nog lekker te kunnen laten geloven.

  • Mieke

    17 november 2012 18:17

    Nou, nou, wat een haat! ‘goorpijp’ , ‘vreterij’, ‘ranzig’, dat zijn nogal wat uitingen voor een feest (ja, zo zag en zie ik het) waar vele kinderharten sneller van gaan slaan! Uiteraard is het geldverslindend, en ik geef je groot gelijk dst jij het destijds hebt afgeschaft. Maar kinderen geloven graag in sprookjes als deze, ik vind niet dat je ze voorliegt, het brengt wat extra blije spanning rond deze tijd. Ik heb geen kinderen, maar vier nog steeds graag Sint met mijn familie. Eerst met de kleintjes, en later doen we het als volwassenen nog eens dunnetjes over met de meest geweldige humoristische gedichten! Zo kan Sinterklaas ook zijn, een blij en verwachtingvol feest.

  • Jona

    17 november 2012 17:29

    Ik hou wel van Sinterklaas. Erg veel zelfs. Ik heb er vooral ook warme herinneringen aan. Het brengt me terug naar een fijn warm gevoel van vroeger. Ik geef dat gevoel graag mee aan mjnn kinderen. Het zit m dan ook niet in grote cadeaus. Wel in samengevoel, warme choco en pepernoten. Ik zie het als een sprookje. Als kind heb ik geen herinneringen aan dat ik zo teleurgesteld ben geweest in dat hij niet bestond. Wel dat ik m tijdens n zomervakantie i Spanje nooit zou tegenkomen. Een leugen? Ik denk dat iedere ouder op wat voor manier heus wel eens een leugen verteld. Klein, groot. Ieder op zn eigen manier.

  • Ingeborg

    17 november 2012 17:24

    Haha, ja ik weet idd dat jij er zo over denkt. En dat mag, het is jouw gevoel en je bepaalt zelf wat je wel of niet meeneemt van thuis toch?.

    Maar nee, ik voelde me niet belazerd en mijn oudste ook niet toen ze erachter kwam. Die had net als ik toen het gevoel dat ze ingewijd werd in een geheimpje van grote mensen die proberen het zo leuk mogelijk te maken voor de kleintjes. Heel leuk dat er nog 1 in huis gelooft want ik vind het zelf altijd wel een feest.
    Soort jeugdsentiment denk ik want thuis was het ook altijd heel gezellig, wij haalden altijd alle spelletjes tevoorschijn als de surprises waren uitgepakt en de gedichten waren voorgelezen en we waren natuurlijk met heel veel.
    Ik geniet er ook van om samen te zingen bij de schoentjes vanavond, met warme chocomelk en pepernoten!

    Cadeaus waren bij ons thuis vroeger net als nu bij ons vaak nieuwe pantoffels, muts, sjaal, ochtendjas of pyjama, spelletjes of puzzels. Ook dat bepaal je natuurlijk helemaal zelf, veel mensen om ons heen doen precies hetzelfde.
    Jammer dat jij er zelf geen fijn gevoel aan hebt overgehouden.

    Gelukkig ben je (net als ik) een enorme kerstgek;-) en over 2 1/2 week mogen we weer kerstmuziek aanzetten. Jij eigenlijk nu al bij gebrek aan “Sinterklaas Kapoentje”! Dan gaan de lichtjes overal weer aan en gaan we heerlijk genieten van het kerstgevoel!!!
    x

  • mevrouwwilliams

    17 november 2012 17:18

    Zelf was ik heel jong toen het mij verteld werd, ik ben nl jarig op 6 december en mijn moeder was het zo zat dat ik zo enorm verwend werd. Mij werd wel ingepeperd het niet aan de anderen te vertellen wat ik nog veel moeilijker vond.
    Ik heb mijn kinderen het wel laten geloven, ik denk dat dat een persoonlijke keus is. Hoe duur je het maakt trouwens ook, waar is de tijd dat je een leuk cadeautje kon geven?
    Nu gelooft hier niemand meer, maar ze vinden het hele feest an sich erg leuk en willen graag een surprise maken.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: