Kinderrevalidatie

K

De tekst hierboven zegt het al; dit gaat over de tiener en het traject waar ze binnenkort aan begint.

We zagen afgelopen week de revalidatie-arts weer, het ongeluk ligt nu 7 maanden achter haar en als moeder zie ik dingen die er eerder niet waren. Ik wilde daar graag eens met de arts over praten.

De tiener was mee, het had wat voeten in de aarde maar toch, ze deed haar stinkende best en dat nog wel onder de priemende ogen van de jonge dokter. Hij was een poos druk aan typen, er werd per slot van rekening genoeg door ons verteld en na een poosje denken kwam hij tot de volgende conclusie.

Hij gaat haar -het is ondertussen al gebeurt- doorsturen naar een kinderrevalidatie in de buurt van het ziekenhuis. Ze zal daar door verschillende disciplines worden getest en ook zal er aandacht worden besteedt aan het verwerken van het ongeluk. Want ook hij vond een aantal zaken niet geheel meer passen bij dit moment. Ook zag hij dat ze nog worstelt met de verwerking van het trauma. Nu kan het zijn dat haar klachten te maken hebben met het onverwerkte ongeluk of het kan zijn dat ze er toch iets aan heeft overgehouden. Nu ze in het laatste jaar zit van het voortgezet onderwijs en er nogal wat van haar wordt verwacht komend jaar wil hij snel duidelijkheid en ondersteuning.

Ze heeft alles gelaten over zich heen laten komen, wil gerust meewerken zolang ik maar geen foto’s van haar of het ongeluk laat zien.

Ik ben tevreden over mezelf, ik heb naar mijn onderbuik gevoel geluisterd en ik zat er niet naast. Ook al houdt het nu in dat er voor haar ook een spannende tijd aan breekt.

 

1 comment

Geef een reactie

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: