Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

(klap)zoen

(

Niet te pruimen.
Mijn humeur op het moment.
Ik worstel me de dag door en dat gaat allemaal maar nét.
Niemand is er debet aan trouwens, dat komt helemaal uit mezelf.
Ik merk dat deze periodes me steeds zwaarder beginnen te vallen.
Zo zwaar dat ik maandag mijn therapeut hebt gemaild.
Of ze tips heeft voor me.
Ik heb -sinds de toestand- twee keer uit mezelf contact gezocht met mijn therapeut.
De eerste keer belde de chef omdat het zo slecht ging……dat we dringend hulp nodig hadden, en wel per direct.
En de tweede keer was dus afgelopen maandag.
Helaas, helaas heb ik nog geen antwoord ontvangen dus ga ik door op mijn oude manier.
Ik hoop echt dat mijn kids door deze shit geen trauma’s oplopen.
Iedereen is wel eens uit zijn ‘hummetje’ en daar kan je je meestal als ouder wel overheen zetten als je kind iets aan je vraagt.
Maar in mijn geval is het niet ‘iets’ waar je je zo even over heen zet.

Nu even terug naar de titel van dit blog, ‘klapzoenen.’
De dreumes gaf gisteren uit zichzelf de ‘chef’ een dikke klapzoen op zijn wang.
Je kent het vast wel, zo’n zoen die geluid en speeksel achterlaat.
Het was de eerste ‘echte’ kus die hij gaf.
Ik was zo enthousiast over deze ontwikkeling dat ik ontzettend blij naar hem keek en in mijn handen klapte van blijdschap.
De dreumes vond mijn reactie blijkbaar weer zo leuk dat hij vervolgens klapzoenen blééf uitdelen aan zijn vader.
Na klapzoen nummer 18 vroeg ik dat kleine lieve krullenbolletje om een zoentje.

Anmenooitniet…
hij vertikte het om een zoen aan zijn moeder te geven.
Het deed mijn humeur geen goed.
Ik dramde en duwde mijn wang tegen zijn hoofd maar het enige wat hij deed was keihard krijsen en zijn vader nog meer klapzoenen geven.
Dat kleine monster daagde me uit, en dat deed hij goed.
Stante pede deelde ik de chef mee dat hij hem dan ook maar mooi alleen naar bed mocht brengen.

Vandaag verliep de dag beter.
Ik kreeg zowaar een klapzoen!
Nadat ik de zoen had ontvangen keek ik naar het gezichtje van dat kleine mensje waar een glimlach op stond die onbetaalbaar was.
Dat soort momenten maakt dan bijna weer die hele k*tdag goed.

 

5 comments

Geef een reactie

  • Precies, dat doen ze: uitdagen. Maar de klapzoen tóch gekregen.

    Vreemd wel, dat er niet gereageerd wordt wanneer je aan de bel trekt. Dat doe je namelijk niet zomaar… 🙁

    Hang in there! X!!

  • Wat een lief einde van je stukje. Ik hoop dat die momenten weer snel gaan overheersen Nurse, X

    (En wat goed dat je zelf aan de bel trok. Ongelooflijk k*t dat je geen directe reactie kreeg. Dan zet je zo’n moeilijke stap en wordt het niet ‘beloond’ en natuurlijk vreet dat weer aan je humeur dat al niet best was. Hoop dat je snel reactie krijgt, take care!)

  • Ik wou dat ik je kon helpen. Hopelijk komt de therapeut met tips waar je wat mee kunt. Tot die tijd flink genieten van je kleine therapeutje¡

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Most Viewed Posts

Community

Archief

%d bloggers liken dit: