Kleur bekennen

K

Een aantal jaren geleden ging ik solliciteren bij mijn -nu nog even- werkgever.
Het gesprek verliep prima maar er was een klein aandachtspuntje, mijn nagellak.
Ik droeg paarse nagellak en dat waren ze niet kapot van.

Die paarse nagellak dat werd nog een dingetje, hoor.
Ik had namelijk in die tijd een vriendje die speelde in een punkband, hij was en is nu nog steeds de ultieme punker.
De wereld waar ik in belande voelde heel vertrouwd, diep in mijn hart ben ik vast een punker, al zie ik er nu niet zo uit.
Ik heb er nooit uitgezien als een punker hoor, behalve dan mijn enorme dr. Martens verzameling en mijn voorliefde voor de rode schotse ruit.
Na mijn mislukte huwelijk en het zoeken van een manier om in mijn eentje mijn kinderen op te voeden had ik ook het gevoel mijn jeugd te willen inhalen.

Ik voelde me vrijwel direct thuis in de scene van drank, drugs de muziek en de mensen.
Ik ben niet doorgeslagen in de drugs. Op zijn tijd een joint, oké, maar meer ook niet.
Die periode was wel het begin van het afzetten tegen alles.
Langzamerhand werd ik een individu wat ik rond mijn twintigste had moeten worden.
Ik kreeg een mening, durfde opeens voor dingen uit te komen en kreeg een glimp te zien van het persoon die ik werkelijk ben.

De relatie ging voorbij maar het “afzetten’ ging gewoon door.
Ik ging van lang haar naar kort, en zelfs tot deels geschoren hoofd.
En ja, ik was in die tijd een soort van paria geworden op mijn werk.
Ze vonden mij als mens wel oké, maar ze begrepen ook een boel niet.
Als het zondagavond was haalde ik de blauwe of paarse nagellak weer van mijn vingers en ging zodoende weer braaf een werk week in.
En op de laatste werkdag van die week bracht ik de oorlogskleuren weer aan.

In het begin van onze relatie mocht ik van mijn echtgenoot doen en laten met mijn uiterlijk wat ik wilde.
Zo had ik ook een poosje zilverkleurig haar, ik vond het fantastisch.
Tijdens mijn depressie begon ik mijn blonde haar te kleuren naar het zwart en op dit moment bruin.
En ik heb de wildste plannen nog voor nieuwe kapsels, maar ik word tot op heden tegengehouden.

De Chef wil me nu niet teveel de vrije had geven in mijn plannen.
Hij is bang dat ik spijt krijg van zaken – iets met medicatie en weinig grenzen voelen- logisch wat mij betreft.
En daar houd ik natuurlijk rekening mee.
Ik heb in het afgelopen jaar wel 2 tattoos laten zetten, dat dan weer wel, maar het plan wat ik heb met mijn haar mag ik van hem nog niet uitvoeren.

Mijn verzameling nagellak behelst op dit moment toch wel een potje of 26.
Ik heb werkelijk alle kleuren in huis, maar ze staan op dit moment te verstoffen.
Doodzonde want tegenwoordig is qua nagellak niets meer te gek.

Alleen is een hele vervelende bijkomstigheid bij mijn depressie het geknaag aan mijn vingers.
Een “oude foute” gewoonte die ik sinds een poosje heb opgepakt.
Er valt helemaal niks te lakken op het moment.

Gelukkig wordt het lente en kunnen we weer wat bloter over straat en kunnen de dichte schoenen in de kast, en ja!
Dan kan er godzijdank weer gelakt worden.
Ik vind het nu toch allemaal wel erg kaal en saai!

4 comments

Geef een reactie

  • Thank god, denk ik dan, dat je teennagels niet kan afknagen (OMG, het idee alleen al!!!)

  • Lijkt me naar: iedere zondagavond jezelf checken op ‘eigenaardigheden’ omdat je de ochtend erop weer naar het werk moet… Gelukkig werkt het in mijn werkomgeving (boekproductiebureau, zit in de vormgevinghoek) zo, dat de klanten verwáchten dat je er ‘apart’ uitziet: dat wordt namelijk gezien als een teken van creativiteit. 🙂

    Overigens vallen nagel’stompjes’ ook prima te lakken. Ik ben een bijtertje en heb mijn nagels het liefst zo kort mogelijk, maar dat weerhoudt me er niet van ze te lakken. In de gekste kleuren.
    Als jij je er goed bij voelt: doen!
    (en ondertussen extra opgelucht zijn dat je daar niet meer werkt. ;-))

  • Ik ben/was een heel ander typetje (al ben ik natuurlijk niet in een hok te vangen haha) maar houd wel van gekleurde nagelak en ook best wel extreme kleurtjes. Op de tenen vooral. En ja, gelukkig mogen ze binnenkort ook buiten weer te zien.

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: