Landingsbaan in de tuin….

Ik heb af en toe best een goed idee. En door mijn slecht werkende geheugen moet ik snelg spijkers met koppen slaan. Zo broeide al een poos het idee in mijn hoofd om ‘iets’ van verlichting buiten te hangen ivm kerst en de daarbij behorende knusse gezelligheid.

Nu woon ik hier zo supercute, dat als ik languit val, ik praktisch bij de kruidvat op de drempel lig. Zo geschiedde het dat ik deze week een doos met verlichting kocht voor zowel in- als outdoor. Helemaal goed.

Het was de laatste verpakking en daardoor voelde ik me alsof ik een loterij had gewonnen. Ik zou mijn gezin eens verrassen!
Thuis gekomen zette ik mijn kleine ventje in zijn kinderstoel voor het achterraam. Op die manier kon hij zien hoe zijn stoere moeder met een hamer, elektriciteit en spijkers en de daarbij behorende halsbrekende toeren het klusje zou fixen. En kon zijn moeder af en toe een blik en kushandjes naar hem werpen.

Na wat gesteggel met dradendieaanelkaarzatenenenhamerdieopdegrondkletterde had ik de boel eindelijk hangen.
Een poos later had ik al mijn kinderen verzameld en ze naast elkaar voor het raam gezet. Ondertussen was het donker en ik zou ze ff iets moois laten zien. Ze hadden werkelijk geen flauw benul wat ik van plan was en ik dacht even iets van ‘angst’ in hun ogen te zien.
Tegenwoordig/sinds mijn toestand weten ze vaak niet wat ze kunnen verwachten van hun moeder. Op het oog zie ik er wel redelijk normaal uit, maar ik buit mijn situatie nog wel eens uit 🙂

Ik stopte de stekker in het stopcontact en blikte onmiddellijk naar binnen om de reactie te kunnen zien.

Ze bewogen helemaal niet. Ze keken uitdrukkingloos naar buiten. Huh? hoe was dat nu mogelijk. Het licht was aan………….
Ik gilde iets wat leek op “hé!! wat vinden jullie ervan?”
Er ging een duim omhoog. Niet echt van harte.

Dan zat er niks anders op dan naar binnen rennen en het zelf maar te aanschouwen. En tja………

Het was wel wat vreselijk opzichtig.

De LEDverlichting deed zijn werk. Het koudwitte licht verlichtte werkelijk onze hele kleine tuin.
Mijn fantasie sloeg op hol toen ik naar de lucht keek en het idee kreeg dat vliegtuigen omdraaiden om de landingbaan te vinden die opeens vanuit het niets was opgelicht.
Overal waar ik keek was licht. Het huis van alle buren was goed te zien. Ook zag ik het onkruid tussen de stoeptegels.
Het meest lullige leukste was denk ik, toen de chef thuis kwam. Die had op zijn wandeling naar huis al gezien dat er een soort van ufo was geland in de tuin. Ik kan met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zeggen dat hij mompelde dat we nu ‘Tokkies’ waren.

Het valt me mee dat de buren nog niet hebben aangebeld. Dat ze last hebben van het licht. Kan nog natuurlijk. Het hangt er nog niet zo lang.

Ik zal een foto bijvoegen zodat duidelijk wordt wat ik bedoel.

Zie je de tuintafel? daar kun je in het het schijnsel van de maan LEDverlichting makkelijk nog scrabbelen. grrrr…

10 Comments

  • miek

    8 december 2011 13:56

    hahahah! stoer wijf jij, fikste dat dus wel mooi even. 🙂

  • Nurse Martens

    5 december 2011 21:27

    hahahahah….leuk dat je erom kon lachen. Het was al met al een apart middagje. We hebben we wel gelachen hier nadien. 🙂

  • Nurse Martens

    5 december 2011 21:26

    Ik vind het leuk om dingen een beetje grappig te vertellen/schrijven. Ik wil het allemaal niet te zwaar maken.

  • Nurse Martens

    5 december 2011 21:25

    Tnx! 🙂

  • Nurse Martens

    5 december 2011 21:25

    hihihi, datzelfde hebben wij hier nu ook dus.

  • sterre

    5 december 2011 20:27

    My oh my, sister, ik lig hier bijna onder tafel van het lachen, vooral met de ufo’s en de vliegtuigen.

  • Sannah

    5 december 2011 15:36

    Voor op je blog in elk geval een leuk verhaal 🙂
    Maar idd zoals Inge al zegt; wel goed dat je het ondernam en dat het gelukt is!

  • Inge

    5 december 2011 14:32

    ’t Is een beetje koud licht, maar voor de rest zeg ik: petje af dat jij dit klusje hebt geklaard!

  • Ingeborg

    5 december 2011 14:00

    Haha, laat me raden, geen “warm wit” genomen? Een paar jaar geleden heeft Johan mooie kerst LED verlichting voor in de tuin gekocht. Toen had je vrijwel alleen nog maar die blauwige lampjes. Hij had het opgehangen, we hebben er 1 avond naar gekeken en toen hebben we het er weer afgehaald. Blauw is toch niet zo knus heb ik ontdekt.

  • zuster_klivia

    5 december 2011 06:58

    Haha, tsja… Ieder zijn ding niet? 😉

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: