Life is a Bitch!

L

Het zit de laatste week niet mee, mijn bovenkamer is nog steeds onrustig en somber.
Voor zover er sprake is van hersenactiviteit trouwens, 97% van de tijd lijkt er weinig te werken daar boven.

De overige 3% houdt zich bezig met wat issues in de vriendschappelijke sfeer.
Wat een stress brengt dat met zich mee, verschrikkelijk!
Ik kan er op dit moment ook niet zoveel mee, mijn hersenen hebben geen zin zich daarmee bezig te houden.

Overdag probeer ik in beweging te blijven, het huishouden is altijd wel een uitdaging en met het mooie weer kan ik ook eindelijk fietsen.
Het voordeel van fietsen is dat ik niet op de peuter hoef te letten, die zit namelijk vastgesnoerd en met helm achterop de fiets.
Zijn gekwek is onverstaanbaar omdat ik zo hard ga dat de wind zijn woorden sneller meeneemt dan ik ze horen kan.
En ik ben een hele poos van huis…ik heb zomaar ergens de controle over (fiets) en dat voelt best goed.
Vanmorgen fietste ik ruim 15 kilometer en kwam op plekken waar ik nog nooit ben geweest.

Een week zoals de afgelopen week vind ik angstaanjagend.
Ondanks dat de therapeut aangaf dat ik op dit moment sterker ben dan voorheen merk ik dat haar afwezigheid mij terug werpt naar mijn zwakke zelf.
Ze dacht dat ik het wel beter aan kon, zo zonder haar, maar niets is minder waar.

Ik haat dit gevoel, het is zo afschuwelijk en beangstigend en ik heb er niet veel voor nodig om in deze toestand te belanden.
Dat vind ik lastig, want ik hoop toch dat dit in de toekomst minder gaat worden.

Some things in life are bad
They can really make you mad
Other things just make you swear and curse.
When you’re chewing on life’s gristle
Don’t grumble, give a whistle
And this’ll help things turn out for the best…

And…always look on the bright side of life…
Always look on the light side of life…


 

4 comments

Geef een reactie

  • Hoho, je bent nog maar net een poosje zonder haar..! 🙂
    Dat is wennen, dat is slikken, dat is heftig, maar wie weet hoe je je over een tijdje hieronder voelt: dat gevoel van ‘ik kan dit inderdaad aan’ (zoals jouw therapeut inschatte) kán nog heel goed gaan komen/gaan groeien..!

    Wat rot dat je je zo teruggeworpen voelt..! Wat je zelf al aangaf; dat er dan vanalles speelt in de vriendensfeer helpt dan niet bepaald. 🙁 Je hebt al genoeg hoofdbrekens… Maar ook dat komt weer tot bedaren.

    Je moet het nu (voornamelijk) even zelf rooien, en dat lijkt me heel eng, doodeng zelfs, maar… grote kans dat het je juíst ook veel gaat brengen om zo als het ware in het diepe geflikkerd te worden..? (!)

  • Ja, mooi lied 🙂 nu de praktijk nog. Sterkte!

    Ik herken hetwel trouwens, even rust als je peuter ingesnoerd mee onderweg naar nergens is….

  • Wat vervelend om te lezen dat je het zo moeilijk hebt. Maar hou vol, je bent al verder gekomen dan voorheen, de therapeute heeft gelijk. Laat je niet meenemen door andere gedachten. Fijn dat het fietsen je een goed gevoel geeft, maak daar gebruik van. Liefs Karin

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: