Maak er een niet TE groot punt van

M

Waarvan? van moederdag!
Om eerlijk te zijn, en dat mag dankzij een weblog, vind ik moederdag grote kul.

Moet je nu echt naar je moeder op die dag om te laten zien hoe blij je met haar bent? en als je nu eens helemaal niet blij bent met je moeder?

Mijn kinderen hoeven echt geen kadootjes te kopen voor moederdag. Het is mij een té groot commercieel iets. En ook totaal niet spontaan. En de verwachtingen zijn ook te hoog. Kom maar eens met iets lulligs aanzetten. Het kan maar zo in de kast verdwijnen op de plank met -nog-weg-te-geven-kadootjes.  En geloof me, dat is mij al vaker overkomen met mijn ‘moeder’.

Moederdag vind ik een te ruim begrip als dank voor het moederschap.
Mijn drie kindjes heb ik kado gekregen, en dat is al mooi meegenomen. De zwangerschappen waren geen van allen makkelijk. Bij de eerste had ik het Carpaal Tunnen Syndroom. Bij de tweede had ik ontiegelijke pijn in mijn rug (van een verkeersongeval jaren terug) en bij de derde kreeg ik zwangerschapssuiker.

De bevallingen waren ook niet tof, tot drie keer toe een keizersnede. Laten we het vooral ff niet meer hebben over 3 post partum depressies die zich aandienden. En waarvan ik nu dus in de zwaarste zit van alle drie.

Maar het kan me allemaal niet boeien, alle ellende die zich toen even heeft aangedient. Net als de dikke vette ellende waarin ik nu verkeer. Als ik naar mijn kinderen kijk ben ik zo dankbaar voor hun bestaan. Dat ze een eigen individu zijn geworden met een mening. En dat ik ze zo leuk vind. Neem mijn oudste, die gaat nog wel eens de stad in in haar eentje. Koopt dat op de terugweg bij een heerlijk bonbonzaakje, twee bonbons voor me. Gewoon omdat ze me lief vind.  (zie foto) Of die middelste, die regelmatig bij me komt en zegt dat ze iedereen verteld dat ik de leukste moeder ben die er is. (denk dat dat niet helemaal klopt, maar het feit dat ze het zegt is onbetaalbaar)

Het gevoel wat mijn kinderen stuk voor stuk bij mij oproepen kan niet worden samengeperst in 1 dag. En wat ik dagelijks van ze ontvang is ook meer dan wat je krijgt op die ene dag in het jaar.

Denk aan alle lieve knuffels die ze me geven, of de kusjes, of de waardering voor de dingen die ik voor ze doe. De gesprekken die we voeren over van alles….
De keren dat ik ze zie spelen of zie sporten en mijn hart overloopt van trots. En laat ik mijn kleine mannetje niet vergeten. Als ik dat kleine hoopje mens ’s ochtends uit zijn bedje haal. En hij me de grootste glimlach geeft die hij maken kan. Dan is mijn dag helemaal goed. Vervolgens drinkt hij zijn geliefde moedermelk met veel lawaai. Af en toe laat hij even los, kijkt dan naar me, lacht, en drinkt weer verder. Onbetaalbaar!!! daar kan geen kadootje aan tippen.

Joh, moederdag??? wat brengt die ene dag me nou? het is voor mij echt iedere dag moederdag.

Deze chocolade-hartjes-bonbons, kreeg ik van mijn oudste. Ik heb ze al een poosje, vind het zonde om te op te eten 🙂

2 comments

Geef een reactie

  • Mooi verhaal kanjer. En helemaal waar. Bovendien, wat moet je nou op moederdag als er geen meer is? 😉 Wens je een mooie "zondag" 🙂
    Liefs mij

  • Sjonge, wat een prachtig verhaal zeg! Ben er even stil van, hoor. x

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 25 andere abonnees

%d bloggers liken dit: