Mijn naam is Haas: Angsthaas

M

Tijdens een routinecontrole ergens in december zag de tandarts op de foto ‘iets’ wat niet pluis was.
De gehele kies moest worden uitgehold en opnieuw worden gevuld.

Het was mijn eerste bezoek aan deze jonge  tandarts want vanaf een kleuter was ik patiënt bij zijn vader.
De assistente bladerde door de agenda en vertelde al zoekend naar een gaatje (haha…wat een leuke woordgrap) dat ze erg druk waren.
Toch kon ik al drie weken later terecht. Drie weken!!! hoezo druk? Bij drukte denk ik aan een wachtlijst van maaaaanden, zo niet jaren.

So far so good.
De week vóór de afspraak begon ik al wat slechter te slapen. En vannacht was helemaal een ramp.
Het leek er zelfs op dat ik tijdens mijn slaap ook nog aan een nagel had gekauwd waardoor mijn hele vinger pijnlijk was.
Ik slikte zelfs een kalmeringstabletje omdat ik het hakken en boren nog moest ondervinden van deze nieuwe jongen.

Stijf van de stress zat ik te wachten in de wachtkamer, de pil werkte want ik had al gemerkt dat ik tijdens het wandelen een onsamenhangend loopje had ontwikkeld.
Een moeder van school hield mij ook nog aan en al pratend merkte ik (en ik alleen hoop ik) dat praten een beetje lastig werd.
Mooi op tijd mocht ik plaatsnemen in de spiksplinternieuwe tandarts zetel en vroeg ik vóór ik zat al om een ‘goede’ verdoving.

De verdoving verliep gesmeerd en in tegenstelling tot zijn vader begon de vlerk zonder uitleg van zaken te boren.
Kijk, daar baalde ik flink van, zijn vader die al eens had opgemerkt dat er weinig mensen zo bang waren voor zijn handelingen dan ik, vertelde bij iedere handeling wat hij ging doen.
Als hij begon te boren telde hij af van 10 naar 1 zodat ik wist wanneer het klaar was.

Deze jongen kende mij niet, wist niets van dit alles en ik durfde het ook niet te zeggen.
Per slot van rekening ben ik stukken ouder dan hem en verwacht je dat kinderlijke gedrag vast ook niet.
Dus hij pakte een boor en boorde, stopte en pakte weer een andere boor en boorde verder, dit ritueel ging een hele poos door.

Al die tijd werd er niet gepraat en lag ik braaf en toch nog wat gespannen te wachten tot alles klaar was.
Voor het eerst in mijn leven lag ik in de tandarts zetel in totale onwetendheid wat er allemaal ging gebeuren.
En dat was niet het enige, mijn handen die ik als vuisten had gebald deden zeer, en dat kwam door het gekauw aan die nagel(s).

Het is al ver in de middag en de verdoving werkt nog steeds, dat voelt akward!
En ik heb nog steeds een zere vinger.
En ik heb ondertussen ook koppijn want dat is een heel naar bijverschijnsel van die kalmeringspil.

Maar de kies is gereconstrueerd. Yes!!

4 comments

Geef een reactie

  • Ohohoh dat zijn zúlke nare dingen. En dan vooral vanwege de stress, de gekmakende zenuwgedachten die je van tevoren jezelf aanpraat – maar ook de behandeling an sich is onaangenaam, laten we wel wezen.
    Wat een goede tip, van dat af laten tellen! Een van de ergste dingen inderdaad, is dat je geen idéé hebt hoeveel handelingen ze nog gaan uitvoeren, en hoe dat apparaat wat ze er nú weer bijpakken gaat aanvoelen op je kies: gaat dat trillen, hoe klinkt dat ding, ga ik het geboor door voelen trillen tot diep in mijn schedel, is er kans op snerpende pijn ondanks de verdoving, of is dit slechts een apparaat om de boel een beetje zachthandig mee te polijsten..?
    Je bent zo vreselijk overgeleverd in zo’n stoel!

    Het is niet voor niets dat ik de verwijsbrief naar de kaakchirurg heb kwijtgemaakt… zo goed had ik ‘m verstopt. En het nieuwe exemplaar hangt me nu alweer een paar weken te sarren boven het bureau.
    Allevier de verstandskiezen moeten getrokken worden.
    Maar die afspraak kan best over een halfjaar, of zo…., ook gemaakt worden, denk ik dan zo.
    Oh, ik haat het!
    Terwijl het met verdoving vaak uiteindelijk toch heus best wel, omdat het MOET, toch ook wel weer te doen is… al kan ik daar pas achteraf zo over denken.

    Hoop dat je inmiddels, zo zonder verdoving, geen of niet al te veel pijn meer eraan hebt..!

  • getsiebah…zo lig ik ook bij de tandarts, heb sinds een jaar een nieuwe en ken hem zelfs nog niet….en ik doe het boren altijd zonder verdoving
    ooit in de jaren 50 ging het mis bij de schooltandarts en tis nooit meer goedgekomen
    in maart toch maar weer eens bellen voor controle….
    ben wel benieuwd naar dat onsamenhangende loopje…

    Berber

  • Zo, jij bent het nieuwe jaar lekker begonnen #not. Maar gelukkig is het weer achter de rug. Vorig jaar ben ik 9 keer naar de tandarts geweest. Hoop het dit jaar echt met minder te kunnen doen.

  • Arme JIJ met driedubbele hoofd letter. Als ik doorgewinterde angsthaas begrijp ik je gelijk hoor!!
    En dan de tandarts..ik vind het een hel!

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: