Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Missen

M

Ergens deze week zie ik shrink voor het laatst en ik weet niet zo goed wat ik ermee aan moet. Is er nog iets wat ik hem wil vragen of zeggen? Hoe sluit je zoiets af? Ik ken hem nu 8 jaar en dat is best een hele lange periode. Het liefst zou ik het stukje afscheid nemen overslaan maar juist hij is de man die er altijd op aandringt om ‘goed’ afscheid te nemen.

In al mijn onzekerheid heb ik nog wel duizend vragen die ik stellen wil, ik weet onderhand ook wel dat ik de antwoorden al heb.

Nu ik dit zo typ knijpt de emotie mijn keel dicht en voel ik de tranen in mijn ogen branden. Fokkerdefok wat is dit lastig. Ik heb ook weinig ruimte om erover te praten of mijn emoties de vrije gang te laten gaan. Met jonge kinderen om me heen wil ik behoedzaam zijn voor wat betreft mijn verdriet. Kinderen reageren daar niet zo goed op.

In een boekje probeer ik op te schrijven wat nu precies hetgeen is wat ik zo ga missen in het contact met de oude behandelaars. Dit doe ik omdat mijn nieuwe behandelaar dat gat zo zorgvuldig mogelijk wil opvullen.

Noem dat beestje maar eens bij de naam, dat is minder eenvoudig dan je denkt. Het enige wat ik kan bedenken is dat ik mezelf ga missen. De persoon die ik word als ik bij ze binnen loop. Het gevoel van vertrouwen en dat ik gehoord word. Dat ik me op mijn gemak voel bij deze mensen, wat ik niet heb bij andere mensen. Dàt dus. Om dat te bereiken zijn er jaren van hard werken verstreken. En niemand kan deze plek zomaar innemen, ik ga het wel proberen maar ik weet niet of het me gaat lukken.

Het is zò moeilijk om dit los te laten. Dit contact, deze reddingsboeien, hoe moet het nu verder met mij als zij er niet meer zijn? Als ik word losgelaten, zal ik dan blijven staan of zak ik weg in het drijfzand? We gaan het zien de komende weken.

Duim je voor me?

2 reacties

Geef een reactie

  • Ik duim zeker voor je! En ik kan het me zó voorstellen dat je je zo voelt (je kunt het trouwens helder omschrijven hoor!) Deze behandelaars zagen je en langzaam maar zeker is er vertrouwen gegroeid. Dat kost tijd omdat vertrouwen er niet bepaald met de paplepel bij in is gegoten. Dus het is maar afwachten of je nieuwe behandelaar ook zo te vertrouwen is en of je daar gezien en gehoord wordt.
    Je mag jezelf hier echt ruimte en tijd in geven. Je hoeft echt niet eind april je nieuwe behandelaar te vertrouwen omdat ‘het nu eenmaal zo hoort’. Sterkte! xx

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Archief

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 25 andere abonnees

%d bloggers liken dit: