Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Niet serieus genomen

N

Het kost me erg weinig moeite om mijn standpunten onder woorden te brengen. Zelden zit ik om woorden verlegen (behalve dan nu tijdens de toestand)

Afijn, om een lang verhaal kort te maken, ik hou van heldere en duidelijke communicatie.
Bespaar me alsjeblieft blaartrekkend lange verhalen.

Je hebt veel mensen die om de brij heen draaien en 1000 woorden gebruiken om een simpel verhaal te vertellen.
Datzelfde verhaal had ook heel helder en duidelijk in 15 woorden gekund.

Zo weet ik ook 100% zeker dat ik een poos geleden heel duidelijk was toen ik hardop uitsprak
dat ik de persoon die mij op de wereld heeft gezet nooit meer wil zien c.q. spreken.

Nu ben ik wel gewend dat eigenlijk nooit naar mij geluisterd werd.
Mijn opvoeders waren niet zo benieuwd naar mijn verhalen.
Ik weet ook bijna zeker dat ze totaal niet weten hoe ik als persoon in elkaar steek.

Niets is zo vervelend als dat je een vraag wordt gesteld maar dat niemand het antwoord afwacht.
Meestal werd er direct overheen geluld of werd plots een programma op tv gevolgd.
Of werd het antwoord wel voor je ingevuld, dat is pas weird!
Dan werd er gerefereerd aan een gesprek, waar wel vragen waren gesteld, maar dat de antwoorden niet werden afgewacht en waar vervolgens wel een kloppend verhaal van werd gemaakt.

Ik vond het allemaal maar verwarrend.
Dankzij therapie heb ik mijn opvoeders beter leren begrijpen.
Nouja, begrijpen, dat is een groot en té simpel woord.
Ik heb inzicht gekregen in hun gedrag, hoe pijnlijk dan ook.
Het lag niet aan mij, het is iets van hen.

Noem het een vorm van zwakzinnigheid, noem het tekortkomingen, noem het desinteresse of noem het onverschilligheid…..het is en blijft gewoon kut.

Ahja, ik dwaal af.

Vandaag werd er een kadootje gebracht voor mijn jarige dreumes.
En ik probeerde er een gezellig bezoekje van te maken.
So far so good.

Bij het vertrek kwam de vraag waarvan ik dacht dat hij nooit en dan ook nooit meer zou worden gesteld.
Omdat ik er werkelijk en dan ook écht werkelijk van overtuigd was, dat er laatst echt naar mij geluisterd was.
Mijn mond viel nog nét niet open bij de vraag of mijn andere opvoeder alweer welkom was bij ons?!

Welkom???? What the fuck?? Waar in de kosmos was mijn antwoord hierover gebleven?

Dit benadrukt maar weer eens hoe lastig het is én blijft om contacten met ze te onderhouden.

Zucht.

 

 

 

 

6 comments

Geef een reactie

  • Maar ik realiseer me dat dit makkelijk-lullen-op-afstand is: het is gewoon heel confronterend en verontrustend wanneer degenen van wie je dat nu juist zo hard nodig hebt, jouw nadrukkelijke wens niet respecteren.
    Dat het het ene oor in en het andere oor uit is gegaan, zo blijkt nu. Frustrerend is het!
    Maar laat je niet op de kop zitten! Wie niet begrijpen en niet horen wil, die moet maar… juist.

  • Zo zeg: dan heb je die punt voor jezelf weten te zetten, en dan maken zij er doodleuk een komma van!

    En dan is het nog niet eens een kwestie van dat ze dat léf hebben, maar meer van dat ze… te dom zijn om te begrijpen wat jij nou precies daarmee bedoelt..! Dat ‘nooit meer zien!’ geen maand duurt, en dan weer over is. Terug naar het oude.

    Maar hee: het is niet jouw taak om dat uit te blíjven leggen. Ze merken het wel, wat het inhoudt. Toch?
    En mocht er ineens iemand voor de deur staan of je gangpad in een winkel blokkeren, dan hoef je diegene niet te woord te staan.

  • In antwoord op je laatste zin: het lijkt mij dat het lastiger is om GEEN contact met ze te houden, hahaha!

    Arrggh! Familie! :S

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Most Viewed Posts

Community

Archief

%d bloggers liken dit: