Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Onbeskoft

O

oh oh oh…wat een K.Tdag was het gisteren.
Buiten mijn über slechte humeur om leek het alsof ook alles gewoon mis kon gaan wat er mis kan gaan in mijn kleine wereld.

Terwijl ik gisteren de takkies aan het wassen was en de peuter, ondanks herhaaldelijk, roepen zijn mond hield, zat deze laatstgenoemde dus mooi de bak met (ongewassen) druiven leeg te eten.
Ik heb geen smetvrees maar hou wel van een proper huis en proper voedsel.
Nu is een schoon huis met drie kinderen die continu overal hun zooi neer kwakken en 3 takkies die ook continu in de rui lijken te zijn een utopia.
De drie R’en van rust, reinheid en regelmaat….waar zijn ze hier in huis gebleven????

Terwijl ik die vreselijke stinkende beesten onder handen had genomen en de peuter daarna ook zijn luier kon verschonen ivm een dikke kaka was het tijd om ff te relaxen.
Ik ging op de bank zitten terwijl de peuter de kamer door rende met zijn autooooootjes.

Het was zo vredig, het was zo relaxed, het was erg fijn *vioolmuziek*
Ik stuurde wat mailtjes de ether in en zat ondertussen in mezelf ontzettend irri te zijn..

Terwijl ik nietsvermoedend in de kamer zat was er ergens in huis een feestje bezig.
Dat had ik geen idee van toen ik de keuken in liep onderweg to the loo en daar een keutel van de babytakkie aantrof.
Gatverderdamme!! dat kleine monster doet af en toe nog wat in huis, en guts, wat vind ik dat GOOOOOOOOOOOOR.

Dat toiletbezoek moest dus op zich laten wachten want eerst moest dat bruine geval uit de keuken.
Standaard heb ik Dettol klaarstaan voor dit soort ongelukken en ook het sprayen van de vloer moest nog ff snel gebeuren.

Eindelijk kon ik naar de wc, net op tijd…pffff

Bij terugkomst in de keuken zag ik maar 2 takkies. Die kleine was pleitte.
Na inspectie van de benedenverdieping moest ik derhalve maar een etage omhoog om daar te gaan zoeken.
Boven aan de trap aangekomen sloeg de schrik al om mijn hart.
Onze knager, onze sloper, onze lastpak, onze ontdekker, onze ontsnapper had een zak met papierrommel omver getrokken en alles verspreid over de overloop.
Helaas zag ik haar niet tussen het afval zitten.
Dat betekende dus dat ze ergens anders verder was gegaan met slopen.

Ik hoefde niet ver te zoeken, ze zat op de kamer van de puber.
Daar was de prullenbak ook al omver gegooid en daar zat ze tussen de papier en uitgekotste kauwgom.
Gatverdamme!!!

Bij terugkomst op de benedenverdieping bleek de peuter een gordijn van de muur hebben getrokken die in de waterbak van de honden was gevallen en hij rook weer naar kaka.
pffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff
En zo gingen we weer naar boven om daar de boel te verschonen.
Niet wetend dat beneden onze babytakkie het plastic waarmee ik het kattenluik heb afgesloten volledig aan het slopen was.

Het was nog maar net middag he…ik moest de rest van die middag nog zorgen dat ik die doorkwam.
Wat ook niet vlekkenloos verliep aangezien de dreumes weigerde te slapen.

Ik besloot stante pede te gaan staken.
Staken van het opruimen de godganse dag, alle zooi van iedereen, ik ben er klaar mee.
Heb er ondertussen echt een dagtaak aan. Terwijl het maar een kleine moeite voor iedereen is om zijn eigen zooi op te ruimen.
De peuter kan dat nog niet natuurlijk, en dat vind ik ook niet zo erg.

Goed saggerijnig was ik ervan. De rest van de dag moest ik echt moeite doen om beleefd en vriendelijk te blijven.
Maar het houdt ergens op natuurlijk.

Ondanks dat ik vanmorgen een stuk fitter opstond en de morgen beter verliep dan gisteren kreeg er toch nog iemand een deel frustratie van mee.
Want ik werd net gebeld door een man, die zocht iemand waarbij ik lichtelijk hysterisch antwoorde: “dat hij het mobiele nummer van die persoon dan maar moest bellen in plaats mij lastig te vallen!!” waarna ik de verbinding ook direct verbrak.

Dat was best onbekoft van mij ja.

Dankzij mijn medicatie en afgevlakte gevoelens voel ik geen spijt.
Die gast aan de andere kant kon er niets aan doen dat ik een beetje frustratie kwijt moest.
Maar goed, daar komt hij vast wel overheen lijkt me.

2 comments

Geef een reactie

  • Dan ben je eens en keer onbeschoft. Jammer dan ;-). Overleeft de ander wel. En ik zou van zo’n dag horendol worden..

  • Ja zeg, zit ik hier een heel verhaal te typen, klik ik op verzenden, krijg ik dat mijn mailadres niet klopt (is mijn eigen schuld weet ik wel) is al mijn tekst ook foetsie. Potverdorie!

    Maar in het kort, van zo’n dag als gisteren zou ik ook flink sjaggie worden, wie niet eigenlijk. Vandaag weer een nieuwe dag, en anders morgen weer.
    Liefs Karin

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

Most Viewed Posts

Community

Archief

%d bloggers liken dit: