Ondeugend

O

Terwijl ik gedachteloos  mijn 2e appelbeignet boterham eet, hoor ik mijn dreumes met veel kabaal de keuken in kruipen.
Hij sleept iets met zich mee.
De hockeystick van zijn zus.
Op zijn weg naar mij toe hoor ik plots een klap en is het even stil. Ik leun over de tafel om te kijken wat er is gebeurt. Ahh…ik zie het al. De hond die braaf in zijn mand lag en ook nog eens op de route van de dreumes zit heeft 1 oog dicht zitten.  Ik vermoed dat hij is geraakt door de stick.
De dreumes is duidelijk op oorlogspad.
Ik zie het in zijn blauwe ogen die nog erger dan ondeugend naar me kijken.
Wederom ben ik verbaasd hoe ontzettend klein hij nog is, maar o-zo ondeugend.
Ik til hem op en zet hem in de kinderstoel. Hij krijgt ook een boterham.
De eerste stukjes gaan gewoon in zijn mondje.
Het derde stukje zit in zijn handje….hij kijkt naar mij….glimlacht zo mooi dat ik vlinders in mijn buik krijg…..en steekt zijn armpje uit tot naast de kinderstoel….en

en….

Laat heel theatraal het stukje op het hoofd van de hond vallen. Dat is zijn manier om aan te geven dat hij niet meer hoeft. Hij mikt het met één worp naast zich op de grond.
Hij daagt me uit…de hele dag door. Gaat naast me staan..wijst met zijn kleine dikke vinger naar mijn laptop….en voor ik het weet klabatst hij met een rake klap een dreun op mijn toetsenbord. En zo gaat het met alles wat -voornamelijk niet van hem is.
Het is pas half twee…..het word nog een lange vermoeiende dag voor zover ik dat nu kan inschatten.

Ondanks dat ik hem wel achter het behang kan plakken is hij ook zo ontzettend schattig en aandoenlijk.

6 comments

Geef een reactie

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: