Ontploffing

Ik werd wakker van een enorm tja, hoe zullen we het noemen? Het was in ieder geval mijn baby die ontzettend veel verbaal kabaal maakte en het niet naar zijn zin had. Het werd er niet veel beter op toen ik hem uit zijn bed haalde. Dikke tranen bleven stromen en ik kon aan het getrappel van zijn voeten merken dat hij woest was. Natuurlijk probeer je dan rustig te blijven terwijl de dikke luier alle kanten op wordt getrokken op de commode. Ik was ook nog rustig toen ik hem in zijn broek probeerde te wurmen. Ondertussen sloeg hij met zijn tandenborstel om zich heen en raakte me een paar keer op mijn hand (zit een fikse wond en deed al zeer)

Vervolgens liep ik de keuken in. Waar op dat moment best wel de moed in mijn schoenen zonk. De keukentafel was bedolven onder brood, potten pindakaas en chocopasta potten haargel enweetikveelwatnogmeervoorspeldenenknipjesvoorhethaar.

Het licht brandde ook nog in de badkamer. Zo te zien was er een puber bezig geweest met de make-up van haar moeder. Verdorie!!!

Terwijl ik de boel aan het opruimen was zat mijn baby in de kinderstoel een stuk ontbijtkoek te kneden en uit te spugen. Zucht.

Had ik al verteld dat mijn vingervlugge baby het hele huis ook op zijn kop kan zetten? Hij kruipt van links naar rechts en doet niks liever dan aan draden trekken, wieltjes draaien, afstandbedieningen van zich af gooien, de hond aan zijn staart trekken. Zijn blokjes door de kamer sjoelen. Afijn, een echte baby dus. Buiten het feit dat hij nu een handenbindertje wordt, kan ik wel van zijn spelen genieten. Het pure van een baby, ze zijn nog zo onbevangen en onderzoekend. Fantastisch!

Onderweg naar de afstandsbediening

HEBBES!!!

De energie ontbreekt me om alles aan te pakken. Mocht ik er mee bezig gaan ben ik er ook veel langer mee bezig dan vroeger. Ik doe iedere dag wel een klein klusje maar ik moet wel rustig aan doen. Er zit dus niks anders op dan……

……………de rest van het gezin vandaag maar eens op het matje roepen.

Het kan niet de bedoeling zijn dat moeders iedere ochtend in een ontploft huis zit en van narigheid alle zooi van iedereen gaat opruimen.

Nee! daar ben ik heel stellig in…ik ben van mening dat als je de 10 jaar bent gepasseerd dat je rustig je eigen zooi kunt opruimen.

Mijn vraag aan jullie: Hoe hebben jullie het opruimen thuis geregeld met de kids?

Ik ben echt reuze benieuwd. Wie weet kan ik het op mijn gezinnetje toepassen.

 

5 Comments

  • Myrna

    30 november 2011 09:58

    O, ik ken dat ontplofgevoel! Maar hier dan alleen van een man en peuter die hun zooi laten liggen waar het uit hun handen valt, dus wellicht valt dat mee in verhouding met een groter gezin. Geen tips, maar ik zoek ze ook 😉

  • miek

    29 november 2011 21:32

    Haha. Met 3 kleintjes van bijna6, 4 en 2 wil het nog wel eens werken als ik een liedje instart: “wij gaan oprui-men, alles heeft een plaats-je…” geleerd van de peuterzaaljuf;-) En er moet opgeruimd voor de tv aan mag. Maar eh. Ik ben dus niet altijd even consequent. Ahem.
    🙂 Succes!

  • sterre

    29 november 2011 21:31

    Om de zoveel tijd schiet ik uit mijn krammen en dan moeten ze hun spullen opruimen. Maar veelal ontbreekt me de moed om te gaan zagen en dan doe ik het maar zelf. Niet slim, maar ja…

  • Polderkolder

    29 november 2011 18:31

    Ik ben bang dat de gouden tip(s) niet van mij gaan komen. We hebben wel een aantal regels/afspraken; de mannen houden zich daar niet altijd aan ;-). Dus ik kom nog eens even terug om te kijken of bij de reacties na mij wel bruikbare tips zitten!

  • Janne

    29 november 2011 15:53

    Aargh breek me de bek niet open….
    Er zijn dagen dat ik beter tegen kan, maar soms….:-)
    Ik vind dat ze zeker vanaf 10 wel eens wat uit zichzelf kunnen opruimen.
    Maar daar zijn ze het hier niet helemaal mee eens 🙂

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: