Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Opheldering

O

“Hij heeft een drukke agenda vandaag, mag hij morgen ook terug bellen?”
“Nee.”
Daar hoefde ik niet lang overna te denken, morgen staken de scholen en ben ik niet alleen thuis, om dan een gesprek met je shrink te voeren met je kids in de buurt. Niet handig.

Amper een kwartier later belde hij al en kon ik direct van wal steken. Wat de rode draad in het verhaal is, is dat ik het vervelend vind dat mensen/intanties vraagtekens zetten bij mijn huidige behandeling. Per slot van rekening is het niet iets waar ik zelf heel veel in te sturen heb gehad. Ik heb de afgelopen jaren vertrouwen gehad in de mensen die mij behandelden, en ondanks dat ik veel liever grotere stappen had gezet ben ik tevreden met waar ik nu sta.

Mijn shrink en therapeut hebben het beste met mij voor gehad en hebben keuzes gemaakt die ik begrijp. Zij hebben heel hard gewerkt om een vertrouwensband met mij op te bouwen en met die band van vertrouwen ben ik nu de persoon die ik jaren terug nog niet was.

Shrink vind de diagnose discutabel maar snapt dat er voor de vorm van therapie ook de huidige diagnose nodig is.

Belangrijker nog: ik pas niet in de hokjes die er in de DSM worden gemeld. Daarom moet ik me daar ook niet te druk over maken. Het gaat erom, dat de therapie wel iets is wat heel goed voor mij kan werken. In de psychiatrie word nu eenmaal in hokjes gedacht, vanuit de hokjes leiden wegen naar bepaalde soorten therapie. Een dokter zoals mijn shrink kijkt verder dan de hokjes, dat is wel duidelijk. Ik wil er graag het vertrouwen in houden dat hij met eer en geweten de beslissingen heeft genomen zoals het is gegaan.

Ik voelde me dan ook opgelucht na ons gesprek. Een paar uur later had ik ongeveer hetzelfde gesprek met therapeut en aan het einde van de middag belde de instelling op om te vragen of ik deze week nog een keer op gesprek kan komen.

Wat een gedoe toch allemaal, en ondanks dat alles me onrustig maakt voel ik ook een soort kracht in mezelf dat ik dit klusje gewoon ga klaren. Dat ik dat best kan, ook al kost het bakken met energie en slaap ik de hele dag.

3 reacties

Geef een reactie

  • Ik vind dat je het goed doet hoor, echt! Je belt er achter aan als zaken je niet duidelijk zijn en vraagt antwoorden. Het is inderdaad lastig want aan een therapie moet dan weer een DSM diagnose ‘hangen’ anders wordt het niet vergoedt. En fijn dat je huidige shrink voorbij de DSM hokjes kijkt en heeft gelet op wat jij nodig hebt en had. Ik hoop met je mee dat je nieuwe therapie je weer een stukje verder helpt.

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Your sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.

%d bloggers liken dit: