Overlast

O

Het nadeel van ‘in een klein’ straatje wonen is overlast.
Overlast van de buren, in verschillende vormen.
Zo kamt de overbuurvrouw regelmatig haar twee golden retrievers voor haar huis.
Dat houdt in dat mijn bakfiets en huis en ramen onder de hondenharen zitten, yuk!

Ook hebben ze al jaren geen kleine kinderen meer in huis.
Dus praten ze vaak HEUL HEUL hard buiten. En schreeuwen ze naar de buren die een paar huizen verderop wonen.
Of ze roepen ’s avonds laat HEUL hard de honden.

Het straatje is zo smal dat er maar nét een auto doorheen kan zonder de spiegels van de auto eraf te rijden.
Regelmatig moet ik hond(en) en kind in veiligheid brengen omdat er iemand persé voorbij wil.

Afgelopen zomer was iedereen van pas gek. Er werd in elk huis geklust alsof er geen recessie was.
Als de ene buur klaar was met schuren, slijpen, zagen, boren of verven dan ging het volgende huis in de steigers.
En uiteraard gebeurde veel van deze klussen in de avonduren.

Na het klussen zeeg iedereen voor mijn huis neer (bij de overburen) om daar nog tot laat te drinken en te brallen.
Allemaal leuk en aardig maar mijn kind kan daardoor niet slapen.
Je kan er wat van zeggen maar ach, beter een goede buur dan een verre vriend.
Ik irriteerde me kapot, ook omdat ik slecht tegen prikkels kan.

Nu wonen er van allerlei soorten typjes in de straat die door mij een bijnaam hebben gekregen.
Zo is een groot gezin wat bol staat van egotripperij en waar iedereen zingt, piano speelt of gitaar tokkelt voor mij de “familie Von Trapp.”

Naast mij woont kabouter Klus. Die gast is iedere avond aan het timmeren, hakken, zagen, boren enz enz. Ik vraag me regelmatig af wat hij toch allemaal aan het doen is.
Er woont ook nog een handige Harry in de straat. Zo’n man die als je hem door elkaar rammelt uit alle zakken schroefjes, boutjes en andere zaken valt.
Geen klus is te gek voor hem.
Er wonen uiteraard nog meer mensen in deze straat die een leuke bijnaam hebben gekregen. Maar dat kan weinig mensen boeien lijkt me.

Het komt er in ieder geval op neer dat er best veel lawaai is overdag en dat ik me daar aan erger. Punt.
En door die herry die net twee gillende keukenmeiden maakten wil mijn dreumes niet slapen waardoor ik ook niet kan maffen en ik vanmiddag toch een
druk middagje heb omdat ik naar het ziekenhuis moet.

Dus…..

11 comments

Geef een reactie

  • De tekst vond ik op een website toen ik aan het googlen was op hetgeen mij is overkomen in mijn jeugd.
    Vond het zó toepasselijk. Ik herken mijzelf daar ook in, helaas.

  • Ik snap je: ik zou zoiets ook heel slecht trekken. Het is de reden waarom we dit huis gekozen hebben, perfect geïsoleerd.

    (En volgens mij had ik het nog neit eerder gezegd, maar ik vind dat stukje tekst rechts boven op je blog zo mooi…)

  • Als prikkels dubbel zo hard bij je binnenkomen (en dan in je hoofd gaan samenballen), kan drukte in de straat zoals jij het hier beschrijft je goed gek maken. Niet alleen omdat de dreumes moeilijker in slaap valt (waardoor jij en R. met die gebakken peren zitten), maar ook voor jezelf.
    Maar er dan iets van zeggen he… Dat zou ik ook niet zo makkelijk doen.
    Terwijl andersom het hittepettitje van hierachter direct bij ons voor de deur stond toen we éven onze hond in de achtertuin (het was zomer, hoor ;-)) hadden rondlopen omdat we bezoek hadden en datzelfde bezoek anders continu besprongen zou worden. Onze hond maakte háár hond gek, was de klacht. Na tien minuten. Maar goed dat Marnix haar te woord stond, anders had ik gehoopt dat ik het lef gehad zou hebben te vertellen wat een overlast haar vent veroorzaakt: iedere zomer zijn straatje opnieuw bestratend met de radio veel te hard aan en dan ook nog meebleren.
    En dan jezelf op zitten te vreten omdat het nu eenmaal een volksbuurt is, waar de woningen zo dicht mogelijk op elkaar gepakt staan. Logisch dat je dan af en toe wat hoort van een ander, en dat pik je dan vanwege de vrede in de buurt. Je wilt zelf immers niet een bijnaam opgeplakt krijgen als De Zeikerd. 😉
    Lastig. Want als het je rust gaat kosten..!

    En van die hondenharen… dat is echt goor. Ze kan die beesten heus wel ergens anders kammen, tijdens het uitlaten ofzo. En dan de haren bijelkaar rapen en ik een vuilnisbak achterlaten.

  • Heel irritant! Zo hebben wij 2 huizen verder een buurman die, als hij niest, dat luidkeels moet doen zodat je denkt dat hij daarna dood ter aarde valt. Deed hij het maar, denk ik inmiddels na 15 jaar… zo irritant en belachelijk gedrag!

  • Irritant. Ik ben zeer blij met inze superstille straat, goed geisoleerd huis. Ik kan niet tegen geluidden van de mededmens. Niet teveel en te vaak.

  • In mijn werk merk is het ook vaak. Ik werk voor het NIPO waarbij ik mensen telefonisch interview. Vaak tref ik een gezin met een blerende radio en tv, gillende kinderen, blaffende honden en een meer dan luide conversatie. Dus vragen ze mij (?!@#) harder te praten omdat ze me niet verstaan. Snap-u het nog??

  • Wij hebben een Roemeens paard in het portiek die kan gillen, niet normaal, de ruiten barsten ervan. Echt. Vandaag of morgen ben ik het zat en ga ik eens tekeer tegen haar, ik ben dat wijf zó verschrikkelijk zat. Alles moet gillend, niks kan normaal/beschaafd.

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: