Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Poe hé

P

Die vorm van therapie die ik volgend jaar ga krijgen spreekt me zo erg aan dat ik niet kan  wachten om ermee te beginnen.

Ik ga shrink dan ook voorstellen de aanmelding zo snel mogelijk op de bus te doen; hoe eerder hoe beter denk ik maar.

Met de wetenschap die ik nu heb voel ik me zelfs een beetje genaaid dat ik al zolang zonder daadwerkelijke therapie in het ziekenhuis rond hang.

De ondersteunende gesprekken zijn goed geweest, ik heb meer bodem onder mij gekregen maar ik wil verder. En nu ik weet wat er voor me ligt kan ik niet wachten.

De afgelopen weken vond ik mentaal erg zwaar, ik heb er ook last van gehad. Maar altijd was daar mijn hond op de achtergrond, die extra contact met me zocht op de meest wisselvallige momenten maar altijd een heel stabiele vriend voor me was. Het voelt zo fijn het contact met haar en het brengt me ongelooflijk veel rust en comfort.

Vandaag kreeg ik een privéles om bepaald gedrag van haar beter te kunnen corrigeren. Het blijft een Mechelse herder en qua gedrag is het geen labrador, ze is enorm beschermend naar mij toe en dat is fijn, maar niet altijd even wenselijk. Daar moest aandacht aan worden besteedt.

Ze maakt vorderingen al gaat het niet zo rap als ik zou willen, het kost nu eenmaal erg veel energie en soms is die er wel maar vaak ook niet.

reacties

Geef een reactie

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: