PTSS hulphond

Ergens in april of mei begon ik met mijn ‘project hulphond’ ik belde en schreef de verzekering en ik ging in overleg met de psychiater.
De verzekering hield zich in eerste instantie wat op de vlakte maar de psychiater stelde een brief op.
Gelukkig werkte hij mee en zag hij het plan wel zitten, ik was dan wel de eerste patiënt die hem hierom vroeg, maar in mijn geval leek het hem een hele goede beslissing.

Met de brief van de psychiater op zak nam ik contact op met verschillende stichtingen die deze honden opleiden.
Een aantal van hen deed alleen zaken met defensie en politie en anderen hadden wel hulphonden opgeleid maar geen PTSS hond.

Ik kwam bij een stichting uit die wel langs wilde komen voor een intake.
Geweldig! Tijdens de intake werd een boel helder en duidelijk.

De verzekering gaf vervolgens aan dat een PTSS hond nog niet onder de vergoedingen valt, balen!
Uit eigen zak een hond betalen is niet te doen want dan moet je toch denken aan een 25.000 euro.

Doordat de verzekering hierin afhaakte raakt het plan op de achtergrond. Ohja, laten we ook niet vergeten dat het hebben van een aantal takkies ook niet in mijn voordeel was.

Opeens kreeg ik vandaag weer mail van de stichting. Ze willen ontzettend graag iets voor mij betekenen omdat wel duidelijk is dat hulp gewenst is.
Er werd een plan in de mail gelanceerd: er is een hond en die kan ook geplaatst worden.
Alleen moeten de takkies dan voor een aantal maanden weg, omdat er een band moet worden opgebouwd tussen mij en die hond, de takkies zijn daarbij ontzettend hindernissen.
En het geld, dat is ook nog zoiets…daar moet ook nog een oplossing voor komen.
De verzekering is nog steeds bezig om te zien of er nog potjes zijn waaruit die gefinancierd kan worden. En wat dacht je van de kosten om de takkies voor maanden ergens onder te brengen?
En mijn gezin, wat zouden die ervan denken als de takkies voor een poos of in een ander scenario voorgoed vertrekken?

Dit zijn van die momenten dat ik het ontzettend moeilijk vind om op de barricaden te gaan staan en mijn deel op te eisen. Het heeft nogal wat consequenties voor de rest van het gezin.
Ik moet het maar eens rustig laten bezinken en wie weet hebben anderen (jullie) hier nog wat aan toe te voegen?!

7 Comments

  • Sannah
    4 jaar ago

    Mijn vraag was vooral bedoeld om voor jezelf de voors van beide opties tegenover elkaar te zetten.
    Moet eerlijk zeggen dat ik er niet even iets over gelezen heb, het gaat dus vooral om buitenshuis.

  • 4 jaar ago

    De takkies zijn ontzettend lief maar enigszins beperkt. Ze hulphond kan ontzettend veel voor mij betekenen buitens huis.
    Ik vermoed dat het hele verhaal even op de lange termijn wordt geschoven.

  • Sannah
    4 jaar ago

    Wat kan deze hond je geven en wat geven de takkies je?
    En aan je gezin?

  • Dionne
    4 jaar ago

    Lieve Nurse,

    Na eerdere berichtjes heb ik het een en ander gelezen over de enorme hulp en steun die zulke honden kunnen zijn. Jij en zo’n hond lijkt me een supermatch. Maar inderdaad “maar de takkies dan?”…. Ik gun jou de takkies en de takkies gun ik jou. En jullie. Maar nog net ietsje harder gun ik je meer hulp en meer rust en meer ruimte en meer mogelijkheden. Dat zou dus een hulphond kunnen zijn.

  • 4 jaar ago

    Eerlijk gezegd: ik vind zielig voor de takkies. Dat zijn toch ook al jaren je vriendjes? Ik zou het zelf niet kunnen en niet doen. Maar ik ben jou niet 😉

  • 4 jaar ago

    Oh, dat lijkt me enorm moeilijk om te beslissen wat hier wijsheid is.

Geef een reactie

Related Posts

%d bloggers liken dit: