Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Schildersmodel

S

Een paar weken geleden liep ik met de takkies in het dorp toen ik werd aangesproken door een man.
Hij vertelde me dat hij mijn takkies zo mooi vond, dat hij ze graag wilde schilderen.
Uit zijn rugzak haalde hij een fotocamera en liet mij wat foto’s zien van werken die hij had gemaakt.
Nadat we onze telefoonnummers hadden uitgewisseld gingen we onze eigen weg. De ontmoeting was al vrij vlot uit mijn hoofd verdwenen.
Ik bleef wat cynisch totdat ik thuis wat ging googlen en zag dat hij een begenadigd schilder bleek te zijn.
Ik heb een andere smaak qua kunst maar als hij die takkies wilde schilderen, prima!

Blijkbaar was hij ons niet vergeten, gisteren zag ik een gemiste oproep van hem staan.
Niet veel later volgde een sms van zijn kant met de vraag of we  een afspraak konden maken.
Wat een beroerd moment, de hele week voel ik me al een wrak en zo zie ik er dan ook uit.
Niet echt het ideale moment om met wat waardigheid onder de mensen te komen.
Dat terugbellen zou ik op een later moment nog wel eens doen…………………… of niet.

Eerst maar met de hoofdrolspelers naar buiten om hun behoefte kwijt te raken. Ik schopte mezelf onder mijn kont en kwam met de takkies en de dreumes in beweging. Het welbekende zweet brak me al uit toen ik de weg overstak. Hoeveel bevestiging had ik nog nodig om te beseffen dat geen enkele afspraak handig was deze week.
Helaas is ons dorp niet zo groot en raar maar waar, de schilder liep mij al vlot achterop.
Razend enthousiast om de takkies en mij weer in levende lijve te treffen.
Ik mompelde nog wat over “de gemiste oproep en ja, heb de sms ook gelezen”, om vervolgens de aandacht te verleggen naar de takkies.
Hij pakte direct zijn fotocamera en vroeg of ik de takkies een beetje goed voor de camera wilde zetten.
Yeah right, voor mensen die geen ‘takkies’ kennen, dit ras luistert voor geen meter.
Er zat niks anders op dan wat heen en weer te lopen voor de camera. Werkte ook niet.
Ik rende vervolgens wat heen en weer en als ik stil stond maakte hij vlotjes wat foto’s.
Na een aantal opnames vond hij het resultaat goed en kon ik mijn weg terug naar huis vervolgen.

Hij gaat weer bellen als het doek klaar is. Ik mag hem ook bellen.

Nou, ik ben eigeniljk wel benieuwd naar het resultaat.
Als ik het over een poosje niet vergeten ben.

 

reacties

Geef een reactie

  • Toch wel bijzonder, hoor! Of het straks jouw smaak blijkt te zijn of niet: het zijn wel mooi jóuw takkies die vereeuwigd worden. Leuk idee. En als die man verder niet opdringerig is… no harm there.

  • Jawel. En uit ervaring weet ik dat het plus size modellen het leukst zijn om te schilderen en om geschilderd te worden. (Ooit, met een kilo of 83 toch al wel, was ik drie jaar lang model)

  • ben benieuwd, wist trouwens niet dat teckels slecht luisteren. Grappig om me voor te stellen hoe je op en neer bent moeten rennen om die beestjes enigszins goed op foto te krijgen.

  • Wat grappig, een meneer die Takkies schildert. Wel benieuwd naar het resultaat dan. Is het lijkend of eerder abstract?

  • Nou, dan is het maar goed dat je erover geblogd hebt, dan vergeet je het niet. Toch? Denk ik. 😉
    Zeg, heb jij RSS-feed aangezet? Als ik jouw blog in mijn feedreader wil zetten dan geeft ie geen sjoege.

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: