Tear- Jerking

T

Kerstavond keek ik naar All You Need. Ik vind het heerlijk om te zien dat mensen blij zijn om hun geliefde weer in de armen te sluiten.
De blijheid, de vreugde, de verrassing….geef mij eens een zakdoek? Ik hou het niet droog bij dit programma.

Tranen van blijdschap uiteraard. Al dat geluk en die liefde tussen de mensen.
Het is een kostbaar goed, liefde, en zeker niet vanzelfsprekend.
Vandaag keek ik ook nog een aflevering van Hello Goodbye, ook zo’n tranentrekker.

Hetzelfde verhaal een pak. Alleen is de verrassing van de ontmoeting er niet, in dit geval weten beide partijen dat ze elkaar gaan ontmoeten.
En is er vaak sprake van een ‘ander’ soort liefde. Vaders verenigd met hun (kleine) kinderen, of familie van ver komt over.
Het blijft mooi om te aanschouwen.

Tijdens mijn therapie kwam ik erachter dat ik deze programma’s ook volg omdat ik
de emoties probeer te begrijpen.

Emoties:

Emotionele reacties zijn voor een deel aangeboren en voor een deel aangeleerd.
Een voorbeeld van een dergelijk aangeboren emotionele reactie is schrikken.
Sommige mensen zijn angstiger dan anderen.

Emoties zijn niet altijd rechtstreeks in iemands gedrag of gelaatsexpressies te herkennen.
Dit komt omdat zij zich vaak ‘binnen ons zelf’ afspelen.

Ook zijn mensen in staat emoties als blijdschap of verdriet te veinzen.
bron: Wikipedia

Die laatste zin is in mijn verhaal belangrijk.
Mijn opvoedster was en is een kei in het veinzen van blijdschap en vreugde ook betrokkenheid en aandacht werd prachtig geveinsd.

Het wantrouwen in het gesproken woord is bij mij erg aanwezig. Ik ben meer van de lichaamstaal.
De non-verbale communicatie, zeg maar. Al moet je wel van goede huize komen om lichaamstaal goed te interpreteren.
En ik ben daar totaal niet in geschoold. Ik ben iemand van de ‘praktijk’.
Ik heb gemerkt dat ik het belangrijk vind dat de non-verbale communicatie klopt met het verhaal wat daarnaast wordt verteld.
Dus zeg je me dat je in mij geïnteresseerd bent, maar ben je ondertussen met je kind, het eten, de telefoon of meer van dat soort zaken bezig, ·dan ben ik niet van jouw interesse overtuigd.

Daarom kijk ik zo graag naar bovenstaande programma’s. Er wordt niets geveinsd.
De mensen zijn ontzettend gelukkig als ze elkaar in de armen sluiten.
Dat vind ik zo bijzonder en fijn om te aanschouwen.
Het ontroerd me enorm.
Tuurlijk doet het ook zeer, want het voelt ook als een groot gemis.

Het werkt twee kanten op he…
Want dat betekent dat ik ook nooit iemand zo gemist heb, dat ik de blijdschap van een weerzien herken.
Dat zou ik dan wel weer positief kunnen opvatten in dit hele verhaal.

 

8 comments

Geef een reactie

  • Ik ken het programma maar heb het dit jaar niet gezien. Ik denk dat ik het alsnog ga kijken.
    Leven in het nu is iets waar ik me heel bewust van ben, goede zaak!
    🙂

  • Ken je Joris’ kerstboom (ned 2, meen ik: via uitzendinggemist.nl). Over tranentrekkers gesproken…! Het klinkt vreselijk suf, en dat is het in beginsel ook (EO-programma…) ;-), maar zulke mooie (levens)verhalen komen er los, aan de hand van foto’s die mensen in de kerstboom op het plein hangen, om iemand ‘in het licht te zetten’. Ik vind het mooi!
    En dat geeft me weer een stukje… ja, levenswijsheid en vooral het besef: NU leven, NU zoveel mogelijk genieten.
    ‘T is maar een tip. 😉

  • Haha: ik kijk de kerst-All You Need hier in etappes, via rtlgemist.nl: Marnix trekt het namelijk niet. 🙂 Terwijl ik me er echt aan kan warmen, zeker zo midden in de winter.

    En ik heb hetzelfde met telefoneren: ik vind het echt akelig.
    Met instanties bellen: prima, dat gaat wel. Al ben ik dan ook ‘bang’ dat degene die ik aan de lijn heb me gaat zitten (uit)lachen of iets lulligs zal zeggen zodra ik heb opgehangen: ik vind het heel naar om het gezicht met al zijn uitdrukkingen (al dan niet bewust weggegeven) niet erbij te kunnen zien. Zelf praat ik ook veel met mijn ogen en mimiek/uitdrukkingen: bewust. Dat zegt namelijk zoveel méér, hoe mooi woorden ook zijn. Woorden, daar kan iemand zich achter verschuilen, maar de lichaamstaal verraadt ondertussen veel meer, en alles wat je wilt weten van je gesprekspartner. 😉

    Beschouw dat dus maar als een soort gave of talent: dat je graag lichaamstaalsignalen ziet, opvangt, en leest.

  • Om die reden heb ik niks met bellen. Ik kan niet zien wat de ander doet of hoe zhij kijkt. Ik voel er niks bij.

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: