Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

to-do list

t

“Gewoon niet op reageren.” Dat waren de woorden van de chef toen ik hem een whatsappje liet lezen.
Hij lijkt zich tegenwoordig nergens meer druk over te maken, dat is in mijn geval wel anders, mijn haren stonden er van overeind.

Het is een patroon bedacht ik me, een patroon van gedrag wat niet kan veranderen. Daarvoor is het er al teveel voor ingesleten, wellicht is het gewoon een karaktertrek. Ik krijg er serieus jeuk van als ik dominante mensen om mij heen heb dwarrelen, die links en recht mensen naar hun pijpen laten dansen en zelden water bij de wijn willen doen.

Ik ken er een aantal en ik loop er met een boog omheen, behalve om dit persoon.
Al met al is het ook zo klaar als een klontje. Ik kom uit een gezin waar een dominant persoon de dagelijkse boel bestuurde. Ik heb mij altijd geïrriteerd aan dit gedrag maar ja, ben er mee opgegroeid dus dan weet je niet beter.
Dit persoon kwam ik in mijn puberjaren tegen en vertoonde hetzelfde ‘vertrouwde’ maar buitengewoon storende gedrag.

Ik schikte me en als ik mij niet wilde schikken dan volgde er druk, pressie, zin doordrijven en altijd veranderde ik maar van standpunt, om de lieve goede vrede te bewaren.

‘Bij jezelf blijven’, dat zijn de woorden die ik steeds in therapie hoor.
En dat zijn ook de woorden die ik een poos geleden uitsprak om in mijn omgeving aan te geven dat contact goed uit kan pakken zolang ik doe waar ik me goed bij voel.

Een paar weken geleden ontstond er al weer een patroon waar ik me niet prettig onder voelde en deze keer zou ik het er niet bij laten zitten.
En zo geschiedde, ik vroeg om opheldering.

Het antwoord daarop was het whatsappje dat ik aan de chef liet lezen……………..na een weekje broeden of ik nu wél of niet zou reageren hakte ik deze week de knoop door: ik zou reageren en daarin ook aangeven dat ik het zat was al die jaren naar haar pijpen te moeten dansen, dingen moeten doen hoe zij dat wilde.

Deze vriendschap heb ik even aan moeten halen om er goed afstand van te kunnen doen.
Mooi! Weer wat afgevinkt van mijn ‘to-do list.’

reacties

Geef een reactie

  • Oei, dat herken ik sterk: dat je heel lang dat nare (voor)gevoel wat je bij iemand hebt blijft toeschrijven aan je eigen… onzekerheid/algehele wantrouwen/rotherinneringen aan soortgelijke situaties/mensen/wat dan ook. Terwijl het soms gewoon écht niet werkt, tussen twee personen – ook al zou je dat beiden misschien best wel willen.
    En als keer op keer blijkt dat iemand die je als vriend zag, je onrustig maakt, onzeker maakt, op een verkeerde manier bezighoudt… kappen.
    In the end is de vriendschap dan al die miscommunicatie, en wat dat met je doet, niet waard.

  • Ik ben inderdaad opgelucht dat ik van deze persoon af ben.
    Het heeft mij veel tijd gekost om erachter te komen dat dat nare gevoel wat deze persoon opriep iets was wat bij háár hoort! en niet dat het komt omdat ik moeite heb mij aan te passen.

  • Als je in zó’n mate last van iemand hebt… dan is het toch ergens ook allang geen vriendschap meer te noemen..?

    Ik denk dat je er goed aan gedaan hebt. Het zal misschien af en toe nog wat steken – maar misschien zelfs dat niet eens. Soms is er vooral opluchting dat je ergens van af bent. Ten minste; ik mag hopen voor je dat je nu van deze persoon af bent. ;-D

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: