Toekomst gemijmer

Vandaag voor de 2e keer naar therapie en nieuwe therapeut. Het gaat goed, het klikt tussen de peut en mij.
Het is lastig voor ons beiden om ergens te beginnen, ik heb al zo’n lang traject achter de rug.
Toch ging het verbazingwekkend makkelijk vanmorgen, wat voelt dat prettig!

Daarna kon ik direct door naar mijn psychiater. Met hem was het gesprek voor het eerst in tijden eens niet zo gehaast.
Uiteraard had ik hem al een poosje geleden telefonisch op de hoogte gebracht van het bloedonderzoek waar ik me rot van was geschrokken.
We spraken er een poosje over, hij dacht met mij mee, opperde nog een aantal dingen die hij kon inschakelen om mij hiermee te ondersteunen.

Ook namen we mijn diagnose weer door. Het is de afgelopen jaren een aantal keren bijgesteld of aangepast, wat hier ook het beste past.
Wat hij belangrijk vind is kijken naar de dingen die NIET hebben plaatsgevonden in de afgelopen periode.

Ik ben er nog…….daarmee bedoelde hij dat ik de moed niet heb opgegeven en door ben blijven vechten/leven.
Ook al zijn de gedachten, dat iedereen beter af is zonder mij, (nog) niet verdwenen.
De afgelopen jaren ben ik ook niet opgenomen geweest, niet afgevoerd naar een gekkenhuis.
Ja, het was allemaal op het randje….dat wel….maar het is niet gebeurt.
Hij vind mij ook zelfverzekerder overkomen en hoort af en toe ook humor in mijn zinnen.
(Klopt! Dat had ik zelf ook al ontdekt dat dat beetje terug is, en wat ben ik daar blij om!)

Verder kon ik hem ook melden dat ik zin krijg om dingen te ondernemen, ik ben daar ook al voorzichtig mee begonnen.
Zo ging ik laatst naar het theater, ik zat in het midden van rij 1. Ik keek met gemak onder de schotse rokjes van de hiernaast afgebeelde heren.

50xxx3904.0001aDe Ashton Brothers waren fenomenaal, een ander woord kan ik niet bedenken.

Ik werd onder gespuugd en mocht met tennisballen gooien, het was één groot feest.
Het was drukdrukdruk, veel te druk voor mij, maar ik heb een hele mooie herinnering aan een perfecte avond.
Die twee dagen pijn in mijn hoofd die erachteraan kwamen neem ik voor lief.

Als souvenir nam ik een door alle ‘brothers’ getekend exemplaar van een DVD mee naar huis en ook nog een paar foto’s
waar ik breed lachend naast de hele knappe en ongelooflijk getalenteerde duizendpoot “Joost” sta.

………….zucht……………….zwijmel……

Vandaag was het een intensief ochtendje in het ziekenhuis en ik was dan ook blij dat ik op tijd in de hal stond te wachten op mijn taxi.

Helaas had de chauffeur mij over het hoofd gezien en stond ik daar vervolgens een uur later nog.
Dat was echt flink balen omdat de tiener tussen de middag al voor een  dichte deur had gestaan en mijn peutertje al langer dan de bedoeling was bij de buurvrouw zat.
Uiteindelijk was ik een uur later dan gepland thuis en kon ik uitgeblust een middagdutje doen  😉

Ik kan wel zeggen dat het een hele fijne dag was, het liep verder allemaal goed en gesmeerd en ben met een goed gevoel uit het ziekenhuis vertrokken.

9 Comments

  • Eric
    5 jaar ago

    Knuffel voor jou! 🙂

  • Moira
    5 jaar ago

    Klinkt allemaal wel positief, toch? Kan me wel levendig voorstellen dat je daarna was gesloopt en toe aan een dutje. Ik ken dat ook heel goed!

  • mevrouw williams
    5 jaar ago

    Wat fijn voor je!

  • 5 jaar ago

    Wat een goede berichten, probeer in die flow te blijven!

  • 5 jaar ago

    @ allen: super he? ben er zelf ook nog steeds blij van.

  • Zuster Klivia
    5 jaar ago

    Ik heb op like geklikt. Omdat ik dat ook doe! Happy voor je 🙂

  • Mammalien
    5 jaar ago

    Mooi zo!

  • 5 jaar ago

    Wat fijn. Wat ontzettend fijn!

  • 5 jaar ago

    Fijne berichten van het front..!!
    Ben trots op je.

    Hoe fijn, dat je nu vérder kunt, met deze nieuwe therapeut. Nu, met de eerste onwennigheid eraf gesleten.

Geef een reactie

Related Posts

%d bloggers liken dit: